BUSTER KEATON : เรื่องของคนเดินช้า
posted on 19 Jan 2006 02:02 by filmsick in my-S-P-A-C-E
กลับจากเวียดนามแล้ว แต่ยังไม่ได้เขียนอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน
ช่วงนี้ผมติดใจหนังเงียบของ บัสเตอร์ คีตันเป็นพิเศษ
ดูthe camera man กับ spite marriage ไปสองเรื่อง
เรื่องแรกว่าด้วยชายช่างภาพริมถนน ที่แอบหลงรักเลขานุการิณีสาวที่เขาบังเอิญพบบนถนน
และทำทุกอย่างเพื่อจะเอาชนะใจเธอทั้งที่เขาเป็นเพียงคนซื่อๆเซ่อๆคนหนึ่ง
ยอมกระทั่งขายกล้องของเขามาซื้อกล้องถ่ายหนังกระจอกๆ เผื่อจะได้เป็นนักข่าวในบริษัทของเธอมั่ง
ในขณะที่spite marriage เขารับบทเป็นเด็กในร้านซักรีด ที่แอบหลงรักดาราสาว
เขาแอบเอาสูทของลูกค้ามาสวมแล้วไปดูการแสดงของเธอทุกรอบๆ
และถูกเธอหลอกใช้ให้แต่งงานด้วย เพื่อประชดคนรักของเธอ แต่เขาก็ทำทุกอย่างเพื่อดูแลเธอ
ผมพ่ายแพ้กับเรื่องแบบนี้
เรื่องของหนุ่มหน้ามนคนซื่อที่ไม่ได้มีอะไรวิเศษเลย
เขาไม่หล่อ ไม่รวย ไม่เก่ง
เพียงแค่เขารักใครสักคน และ รักอย่างหัวปักหัวปำ
รักอย่างไม่กลัวที่จะต้องเสียใจ
แต่หนังของบัสเตอร์ คีตันไม่เศร้า
หนังมักจะตลกครื้นเครงในพฤติกรรมเปิ่นๆของพระเอก
และจบลงอย่างอบอุ่นงดงาม
ซึ่งอาจต่างจากโลกจริงของคนเดินช้า คิดช้า แบบเขา
และผมเองก็เข้าใจความจริงข้อนี้ดี
อยากจะเขียนยาวๆลึกๆ แต่ต้องอ่านข้อมูลสักพัก
ไปเจอเพลงเพลงนึงที่น่าจะเข้ากับหนังของคีตันมากที่สุด
เลยหยิบมาฝากกันครับ
edit @ 2006/01/19 07:03:20
