my-S-P-A-C-E

ภาพนิ่งของโลกนี้ 1

posted on 05 Sep 2005 23:10 by filmsick  in my-S-P-A-C-E


ช่วงหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา
ชั่วขณะที่ชีวิตอิ่มตัวด้วยบททดสอบที่ต้องผเชิญ
และข้ามพ้นเพียงลำพัง

เย็นวันอาทิตย์หนึ่ง ขณะผมเฝ้าร้านหนัง(สือ)2521 กันอยู่ สองคนกับน้องผู้จัดการร้าน
ผมออกเดินเล่นไปตามถนนสายตึกเก่าที่ผมหลงรัก
และไม่นึกว่าวันหนึ่งจะมีโชคได้ชิดใกล้ถึงขั้นได้อาศัยเปิดร้านที่เป็นเสมือนโลกฝันของตัวเอง
ผมคว้ากล้อง -แม่นวล- ตัวเก่าที่รับช่วต่อมาจากพี่ไก๋ คนไทยใจดีแห่งเวบไทยมุง
เดินเล่นในยามบ่ายคล้อย
กดเก็บ ภาพนิ่งของโลกนี้


หัวมุมถนน

ปูนปั้นคดโค้งอ่ออนช้อย
ลอยลับไปตรงหัวมุมถนน
บนท้องฟ้าที่เป็นสีฟ้า
หลายคนบอกว่าสายไฟฟ้า เป็นทัศนะอุจาด
แต่โดยส่วนตัวผมกลับพบว่ามันแสดงถึงความมีชีวิต
ความตรงของสายไฟใกล้กับความโค้งของปูนปั้น
การอยู่ร่วมกันของโลกวิทยษสาตร์และศิลปะ
โลกอดีตปับปัจจุบัน
ฝันกับจริง


รอคอย

ตู้รับจดหมายในสายแดดยามเย็น
สงบเงียมเจียมตัว
คล้ายรอคอยใครสักคน
ที่หย่อนความคิดถึงลงในนั้น
เงียบเชียบและซีดจาง
ดั่งโลกจริงอันเปล่าเปลี่ยว

ระบำแสงแดด

กระทั่งดอกไม้ปูนปั้น
ยังต้องการแสงแดด
ซึ่งอาจโลมเลียให้ตึกเก่านั้นหม่นซีด
แต่ในลีลาเริงระบำ
งดงามและอ่อนหวาน
บางครั้งมันก็เป็นเช่นนั้น
จงงดงามเปล่งประกายและร่วงโรยไปอย่างสมค่าเถิด ดอกไม้เอย

ดอกไม้

มีดอกไม้ในทุกหนแห่ง
กระทั่งระหว่างโลกมืดกับโลกสว่าง
บานสะพรั่งกลางแดดบ่าย
เชื่อมสองโลกไว้ด้วยความงาม

จากบ่ายคล้อย จนเย็นย่ำ

ค่ำวันอากาศดี
เกาะแก่งห่างไกลที่ผมอาศัยอยู่ มีงานเทศกาลอาหาร
แม้จะไม่ค่อยมีเงินใช้
ผมก็ยังไปโต๋เต๋แถวนั้นทุกคืน ไม่ใช่ไปกินดื่ม
แต่ไปดูผู้คน
เพื่อนคนหนึ่งเคยบอกผมว่าเธอชอบสังเกตผู้คน
มนุษย์นั้นมีความน่ารักน่าสนใจอยู่ในตัว
เธอเคยกล่าวเช่นนั้น
ผมเองก็ค้นพบว่าตัวเองชอบ ไปดูผู้ดูคน อยู่ไม่น้อย
ค่ำหนึ่งผมเลยคว้า กล้อง -แม่นวล- ของผมติดไม้ติดมือไปด้วย
ไปกด และ เก็บ ภาพของสถานที่และผู้คน

ยามเย็น

เวลามองเห็นท่าเรือ
คุณนึกถึงสิ่งใด
การจากไปหรือกลับมา
การเดินทางหรือการกลับบ้าน
ในยามเย็น


เด็กน้อย

ในยามค่ำอันคึกคัก
เด็กน้อยจ้องมองดูอ่างปลาสะท้อนแสงวอมแวมของหลอดไฟ
เอาใจช่วยใครบางคน
ที่ใช้กระดาษตวงปลาทอง
จ้องมองด้วยดวงตาของเด็กน้อย

บ่ายวันเสาร์
ผมนอนเล่นอยู่กับบ้านเหลือฟิล์มค้างอยู่ 4-5 รูป
ออกไปหลังบ้านเก่าแก่ที่มีมาก่อนผมเกิด และผมไม่เคยจากมันไปไหนเลย
แม่นอนเล่นกับน้าสาวอยู่หน้าบ้าน
ขณะผมออกมา กด และ เก็บภาพนิ่งในโลกส่วนตัวของผม

ศาลเจ้า

 

ดอกไม้
บานอยู่กลางสังกะสีเก่าแก่
สิ่งหนึ่งดับสูญ
อีกสิ่งก่อกำเนิด
งดงามในความเกิดขึ้น มีอยู่ และดับไป

และนี่คือบางส่วนของภาพนิ่ง บ น โ ล ก นี้

edit @ 2005/09/05 23:18:11
edit @ 2005/09/05 23:23:11

เด็กชายรักเด็กสาวคนนั้นมาก

สำหรับเขา

กลิ่นของเส้นผมของเธอหอมกว่าดอกไม้

เสียงของเธอไพเราะกว่าเสียงดนตรี

ใบหน้าของเธอสวยงามกว่าใบหน้าของนางฟ้า

ท่วงท่าของเธอสวยงามกว่าการเคลื่อนไหวของสายลมต้นฤดูหนาว

และความฝันของเธอเจิดจรัส ดั่งดวงตะวันยามรุ่งอรุณ

เด็กสาวชักชวนให้เขาออกเดินทางไปกับเธอยังสุดขอบโลก

ค่ำนั้นเขาเก็บกระเป๋า อย่างลุกลี้ลุกลน

เฝ้านึกแต่ว่าเขาจะเตรียมสัมภาระใดๆไปเผื่อเธอ

เสื้อกันหนาว สำหรับฤดูหนาว ร่มสำหรับฤดูฝน และฤดูร้อน

คืนนั้นเขาจัดสัมภาระเสียจนไม่อาจหลับนอน

ในตอนเช้าเขาจึงมาสายและพบว่าเด็กสาวไม่อยากเดินทางไปสุดขอบโลกอีกแล้ว

เขาได้แต่ขอโทษขอโพยในความผิดที่เขามาสาย

เพราะเขาความฝันของเธอจึงไม่อาจเป็นจริง

วันหนึ่งเด็กสาวเล่าให้เขาฟังถึงเมืองที่เต็มไปด้วยดอกไม้

ตลอดค่ำคืนเขาครุ่นคิดเพียงภาพเมืองที่เต็มไปด้วยดอกไม้

อีกครั้งที่เขาปล่อยให้ความฝันของเธอกลายเป็นความฝันของเขา

เขาบอกทุกคนเรื่องเมืองดอกไม้ และลงมือเพาะกล้าไม้

เด็กสาวแวะเวียนมาดูสองสามครั้ง ในเวลานั้น

ดอกไม้ผลิบานแล้ว ขณะเด็กสาวเฝ้าฝันถึงสิ่งใหม่

และทำให้สิ่งนั้นกลายเป็นความฝันของเขา

เขาเชื่อในรัก และปรารถนาจะเห็นความฝันของคนที่ตนรัก เป็นความจริง

ครั้งหนึ่งเด็กสาวที่มีดงตาสวยเหมือนดวงดาวถามเขาว่า

แล้วเธอเล่าฝันสิ่งใด

ไม่ว่าความฝันใดๆที่เขาบอกเล่าล้วนไม่ใช่ความฝันของเขาทั้งสิ้น

หากเขาจะมีฝันก็เพียงฝันให้เด็กสาวได้ทำตามความฝันของตน

เด็สาวที่มีดวงตาสวยเหมือนดวงดาวคิดอย่างเศร้าๆว่าเขากำลังหลับใหล

อยู่ในความฝันของผู้อื่น

และเด็กสาวก็จากไป ออกเดินทางไปยังสุดขอบโลกโดยไม่บอกกล่าว

ทิ้งเพียงจดหมายบอกเล่าสั้นๆให้เขารอคอย

เธอฝันที่จะเห็นถนนที่ยาวที่สุด พระอาทิตย์ตกที่สวยที่สุด ทะเลที่กว้างใหญ่ที่สุด

และเธอขอร้องให้เขารอเธอ

หากเขาเพียงรอคอยเธอจะค้นหาหนทางกลับคืนมาโอบกอดเขาอีกครั้ง

และเขา กลายเป็นเด็กชายผู้อาศัยอยู่ในการรอคอย

วันหนึ่งเขาหลับไป

ในเรือนกระจกเพราะพันธุ์กล้าไม้ ท่ามกลางดอกไม้ที่เบ่งบาน

และสัมภาระที่ยังไม่ได้จัดเก็บ

กลางหมู่มวลจดหมายที่บอกเล่าเรื่องราวจากที่ที่เขาไม่เคยไป

บ้างว่าเขาปลูกดอกไม้บางชนิดที่มีพิษให้เขาหลับใหลชั่วนิรันดร์

บ้างว่าในที่สุดเขาก็มีความฝันเป็นของตัวเอง

แต่เด็กสาวผู้มีดวงตาสวยเหมือนดวงดาวคิดอย่างเศร้าๆ เกี่ยวกับการหลับใหลในความรัก

ที่ไม่อาจได้ตื่นขึ้นอีกเลย ตราบนาน

ปล. ภาพโดย gustave corbet

http://www.ibiblio.org/wm/paint/auth/courbet/

(ที่จริงเป็นภาพเด็กผู้หญิงครับ )


edit @ 2005/09/01 00:37:18
edit @ 2005/09/01 00:39:41


edit @ 2005/09/01 00:45:29

เธอคือสัตว์ร้าย

posted on 30 Aug 2005 12:52 by filmsick  in my-S-P-A-C-E

เธอคิดว่าเธอคือสัตว์ร้าย
ที่อาศัยในสวนสัตว์
มีเขี้ยวเล็บพร้อมเพรียง
หากถูกขังอยู่ในกรง
ผู้คนข้างนอกจ้องมองมาบ้างหัวเราะงอหาย
บ้างขว้างก้อนหินใส่
เธอไม่อาจตอบโต้ เพราะเธออยู่ในกรง

เราคิดว่ามันปลอดภัยที่จะขว้างก้อนหินใส่สัตว์ร้าย
เพียงเพระมันอาศัยอยู่ในกรง

จนกระทั่งวันหนึ่ง
เธอกระโจนออกมาฉีกทึ้งผู้คนกินทั้งเป็น


เธอเป็นสัตว์ร้าย และไม่ได้อยู่ในกรง
ผู้คนจึงทำร้าย ยิงเธอจนล้มพับ เพื่อจะนอนหลับในคืนนี้

เธอคือสัตว์ร้ายใครต่อใครรู้ดี
ขังไว้ในกรงปลอดภัยเช่นนี้ ให้เราดูเล่น

เธอคือสัตว์ร้าย เมื่อไรออกมาเพ่นพ่าน
จะโดนยิงกบาล โทฐานที่คือสัตว์ร้าย


เราคือสัตว์ร้าย ที่ไม่ได้ถูกขังกรง
เราคือสัตว์ร้าย ยิงกบาลใครต่อใครที่เราจับมาขังกรง

********************

แรงบันดาลใจจากเพลง red football โดย sinead o' connor