ภาพนิ่งของโลกนี้ 1
posted on 05 Sep 2005 23:10 by filmsick in my-S-P-A-C-Eช่วงหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา
ชั่วขณะที่ชีวิตอิ่มตัวด้วยบททดสอบที่ต้องผเชิญ
และข้ามพ้นเพียงลำพัง
เย็นวันอาทิตย์หนึ่ง ขณะผมเฝ้าร้านหนัง(สือ)2521 กันอยู่ สองคนกับน้องผู้จัดการร้าน
ผมออกเดินเล่นไปตามถนนสายตึกเก่าที่ผมหลงรัก
และไม่นึกว่าวันหนึ่งจะมีโชคได้ชิดใกล้ถึงขั้นได้อาศัยเปิดร้านที่เป็นเสมือนโลกฝันของตัวเอง
ผมคว้ากล้อง -แม่นวล- ตัวเก่าที่รับช่วต่อมาจากพี่ไก๋ คนไทยใจดีแห่งเวบไทยมุง
เดินเล่นในยามบ่ายคล้อย
กดเก็บ ภาพนิ่งของโลกนี้

หัวมุมถนน
ปูนปั้นคดโค้งอ่ออนช้อย
ลอยลับไปตรงหัวมุมถนน
บนท้องฟ้าที่เป็นสีฟ้า
หลายคนบอกว่าสายไฟฟ้า เป็นทัศนะอุจาด
แต่โดยส่วนตัวผมกลับพบว่ามันแสดงถึงความมีชีวิต
ความตรงของสายไฟใกล้กับความโค้งของปูนปั้น
การอยู่ร่วมกันของโลกวิทยษสาตร์และศิลปะ
โลกอดีตปับปัจจุบัน
ฝันกับจริง

รอคอย
ตู้รับจดหมายในสายแดดยามเย็น
สงบเงียมเจียมตัว
คล้ายรอคอยใครสักคน
ที่หย่อนความคิดถึงลงในนั้น
เงียบเชียบและซีดจาง
ดั่งโลกจริงอันเปล่าเปลี่ยว

ระบำแสงแดด
กระทั่งดอกไม้ปูนปั้น
ยังต้องการแสงแดด
ซึ่งอาจโลมเลียให้ตึกเก่านั้นหม่นซีด
แต่ในลีลาเริงระบำ
งดงามและอ่อนหวาน
บางครั้งมันก็เป็นเช่นนั้น
จงงดงามเปล่งประกายและร่วงโรยไปอย่างสมค่าเถิด ดอกไม้เอย

ดอกไม้
มีดอกไม้ในทุกหนแห่ง
กระทั่งระหว่างโลกมืดกับโลกสว่าง
บานสะพรั่งกลางแดดบ่าย
เชื่อมสองโลกไว้ด้วยความงาม

จากบ่ายคล้อย จนเย็นย่ำ
ค่ำวันอากาศดี
เกาะแก่งห่างไกลที่ผมอาศัยอยู่ มีงานเทศกาลอาหาร
แม้จะไม่ค่อยมีเงินใช้
ผมก็ยังไปโต๋เต๋แถวนั้นทุกคืน ไม่ใช่ไปกินดื่ม
แต่ไปดูผู้คน
เพื่อนคนหนึ่งเคยบอกผมว่าเธอชอบสังเกตผู้คน
มนุษย์นั้นมีความน่ารักน่าสนใจอยู่ในตัว
เธอเคยกล่าวเช่นนั้น
ผมเองก็ค้นพบว่าตัวเองชอบ ไปดูผู้ดูคน อยู่ไม่น้อย
ค่ำหนึ่งผมเลยคว้า กล้อง -แม่นวล- ของผมติดไม้ติดมือไปด้วย
ไปกด และ เก็บ ภาพของสถานที่และผู้คน

ยามเย็น
เวลามองเห็นท่าเรือ
คุณนึกถึงสิ่งใด
การจากไปหรือกลับมา
การเดินทางหรือการกลับบ้าน
ในยามเย็น

เด็กน้อย
ในยามค่ำอันคึกคัก
เด็กน้อยจ้องมองดูอ่างปลาสะท้อนแสงวอมแวมของหลอดไฟ
เอาใจช่วยใครบางคน
ที่ใช้กระดาษตวงปลาทอง
จ้องมองด้วยดวงตาของเด็กน้อย
บ่ายวันเสาร์
ผมนอนเล่นอยู่กับบ้านเหลือฟิล์มค้างอยู่ 4-5 รูป
ออกไปหลังบ้านเก่าแก่ที่มีมาก่อนผมเกิด และผมไม่เคยจากมันไปไหนเลย
แม่นอนเล่นกับน้าสาวอยู่หน้าบ้าน
ขณะผมออกมา กด และ เก็บภาพนิ่งในโลกส่วนตัวของผม
ศาลเจ้า 

ดอกไม้
บานอยู่กลางสังกะสีเก่าแก่
สิ่งหนึ่งดับสูญ
อีกสิ่งก่อกำเนิด
งดงามในความเกิดขึ้น มีอยู่ และดับไป
และนี่คือบางส่วนของภาพนิ่ง บ น โ ล ก นี้
edit @ 2005/09/05 23:18:11
edit @ 2005/09/05 23:23:11
