so far away

posted on 08 Oct 2011 10:13 by filmsick

 

เรื่องสั้นๆซึ่งประพันธ์ขณะเมามาย

 

Dream Sequence : เพียงเขาเงยหน้าขึ้นพลางพบสบตากับพระจันทร์ครึ่งเสี้ยวยามสนธยากาล เขาถึงแก่เป็นลมล้มหมดสติลงไปกลางพุ่มพฤกษ์ของสวนสาธารณะขณะกำลังวิ่งออกกำลัง และฟื้นครึ่งอีกครั้งบนตักของนางพราย ใกล้ๆกันนั้น คู่รักร่วมเพศร่วมรักอยู่ในสนามเด็กเล่น สวนสาธรณะมืดสนิท เรื่อแสงจันทร์ครึ่งเสี้ยวซีดเศร้าและอ้อมตักยะเยียบแปลกหน้า เขาตกหลุมรักเธอเพราะละเมอว่านั้นคือแสงจันทร์หาใช่ดวงตาไม่

 

 

สัมภาระอันทุกข์เศร้า ในร่มเงาของเหล้าองุ่นซึ่งเขาแบกขนมา เขาสัญญาจะปลดมันลงแล้ว แต่ก็ยังทำใจไม่ได้ สรรพสิ่งเคลื่อนคล้อยผู้คนเติบโต มีแต่เขาที่เข้าสู่ช่องเยือกแข็งของตู้เย็นขนาดยักษ์เพื่อที่จะจดจำ ก้อนน้ำแข็งแห่งควาทรงจำถาโถมลงมาเป็นจดหมายฉบับหนึ่ง และอีกฉบับหนึ่งแะอีกฉบับหนึ่ง

 

เดือนครึ่งเสี้ยวนั้นทุกข์เศร้า แสงที่สาดมาก็หลอกลวง เขาร้องให้ หยาดน้ำกลายเป็นตัวโน้ต เสียงหนึ่งซึ่งสั้นและเศร้าสร้อย ขาปรารถนาจะรักนางพรายที่เขาไม่รู้จัก แต่ความรักนั้นชั่วแล่นเกินไป มันจบลงทั้งที่ยังไม่เริ่มต้น

 

คลี่จดหมายเก่าแก่ที่เขียนถึงคนรัก จดหมายซึ่งไม่เคยถึงส่งไป จมลงเป็นตะกอนเรื่อเรือง เขาฝันถึงการหลับไหลในอ้อมแขนของนางพรายในสวนสาธารณะ และการดื่มเหล้าองุ่นกับเสงเดืิอนครึ่งเสี้ยว

 

ความเมามายนั้นทำให้เศร้า ถนนไม่มีชื่อเรียกสุกสว่างอยู่กลางแสงเดือนครึ่เสี้ยว ควันบุหรีอ้อยสร้อย จากปากของหยิงสาวไม่ทราบนามที่ไม่เคยพูด เธอสูบบุหรี่และปล่อยให้ควันของมันเต้นรำอยู่ในหยดน้ำตาที่กลายเป็นตัวน๊ตสั้นๆและเศร้าๆของเขา

 

โดยไม่ได้ตั้งใจเขามองเห็นชีตตัวเองในอีกหลาสิบปีข้างหน้า โดดเดี่ยวและทุกข์ระทม  ราวกับความทุกข์ระทมมีไม่เคยพอ หลับไหลในความเมามายันถึงนางพรายที่ไม่มีอยู่จริง เมื่อคุรไม่เคยรักใครมากพอคุณก็คืออีกคนที่ยืนอยู่หลังประตูที่ปิด อากาศซึ่งยะเยือกซ้ำๆ ความโดดเดี่นวอันสวยงามที่คุณหลงไหลเป็นเพียงภาพลวงตาของพวกขี้ขลาดซึ่งทุกข์ระทม นางพรายบอกกับเขา เสียงทุกข์เศร้าเหมือนแสงเดือนครึ่งดวงซีดเซียวลอดผ่ผานใบไม้ในสวสาธารระทึมหม่น

 

ดื่มกับผม รอจนผมหลับได้ไหม คุณถึงค่อยจากไป สลายไป สาบสูญไป คุรไม่มีอยู่จริง แต่คุณจะอยุ่อีกสักครู่ได้ไหม อย่างน้อยก็จนกว่าผมจะหลับไป ผมจะรักคุณก็ได้ถ้าคุณร้องขอ ความรักอันไร้ประโยชนืจากคนที่พยายามที่จะรักโดยไม่เคยรักใคร ฝนจะตกลงมาแล้ว และฝนจะทำให้คุณเศร้า เสียงของแสงจันทร์เสียดแทรกมาในสัมผัสของเธอผู้ไม่ปริปาก เด็กสาวที่ลูบศรีษะของเขาอีกเพียงครั้งก่อนสาบสูญชั่วนิรันดร์ กระทั่งแสงจันทร์ก๋็เลือนดับลับไป

 

กระทั่งความมืดโอบกอดเขานั่นแหละเขาถึงรู้ว่าเขามาถึงบานแล้่ว สถานที่ว่างเปล่ามืดสนิทซึ่งค่อยห่อหุ้มเขา  มันก้เหมือนเรื่องเศร้าอื่นๆ เขามาถึงบ้านแล้ว

Comment

Comment:

Tweet