ROUGH CUT : ชิงหมาเถิด (พงษ์พัฒน์ วชิระบรรจง/ไทย /2010) พ่อ กับ หมา กับประชาธิปไตยแบบไทยๆ

posted on 31 Oct 2010 14:25 by filmsick in FILMFLU

หมายเหตุก่อนอ่าน : บทความชิ้นนี้เป็นเพียงความเห็นส่วนตัวของผู้เขียน(ซึ่งเป็นความเห็นสั้นๆและเป็นส่วนตัว ไม่ได้ตั้งใจจะให้เป็นบทความเต็มรูป นั่นคือสาเหตุที่ใช้คำว่า ROUGHC UT เป็นการพูดคุยกับตัวเองมากกว่าผู้อื่น) ซึ่งเจือทัศนคติทางการเมืองที่ไมา่ได้ตรงใจกับคนทุกคน และไม่ใช่หน้าที่ของผู้เขียนที่จะเอาใจคนทุกคน

เราให่้ A- กับหนังเรื่องนี้ด้วยสาเหตุเดียวคือ ทัศนคติทางการเมืองที่ไม่ตรงกันตั้งแต่ต้น เพราะฉะนั้นถ้าวัดกันภายใต้วิธีคิดว่า ใครก็มีสิทธิ์แสดงออกทางการเมือง หนังเรื่องนี้มีความจริงใจและแอ๊บน้อยกว่าที่คาด

ไม่น่าแปลกใจที่หนังจะแว้งกลับมากัดสลิ่มเพราะตัวทัศนคติของหนังก็ชัดเจนว่าลอยอยู่เหนือทุกคน มองเห็นว่าทั้งหมดนี้เป็นเรื่องไร้สาระ และใส่ความเห็นใจให้กับคนเสื้อแดง

พูดให้ง่ายๆเข้าเราอาจมองหนังในฐานะหนังสัญญะแบตรงไปตรงมา (ออกตัวก่อนว่าอาจจะผิดก็ได้ และเป็นแค่การตีความจากบริบทปัจจุบัน ขอให้เข่าใจไว้ก่อน) บรรดาสามหนุ่มชิงหมาเป็นตัวแทนของเสื้อแดงในปต่ละระดับ ตั้งแต่ระดับแกนนำอย่าง บอย ปกรณ์ ในฐานะคนที่เรี ยกร้องเพราะมไ่ด้อย่างใจ(ตามที่น่าอ๊อฟพูดบนเวทีอะแหละ) ถูกหมาหิมะแย่งความสนใจความรัก และจ้าง คนเดินดินอย่างโก๊ะตี๋ ที่เป็นภาพแทนเสื้อแดงรากหญ้า (และหนังใส่ความเห็นใจในความโง่ ไม่ทันคน โดยจับยัดปากหมอเมย์)ที่เป็นคนงานโดนเลย์ออฟ รับจ้างขโมยหมาเพราะจะเอาเงินมาจุนเจือลูก และเมียสก๊อยท์ (แต่หนังก็แสดงภาพว่าโก๊ะตี๋ก็เป็นพวกคนงานขี้เกียจชี้โกงทำให่้ต้องโดนไล่ออกด้วย) ขณะที่มาริโอ้ ก็เป็นคล้ายแกนนำทางความคิดของพวกเสื้อแดงอดีตเด็กที่เ)้นอัจฉริยะแตตกกระป๋องไปแล้วตอนนี้ ทั้งสามออกมาต่อสู้ขโมยหมาหิมะ ที่เป็นตัวแทนความสุขของคนทั้งประเทศ (จะเป็นอะไรดี ในที่นี้เราขอแทนค่าว่ามันเป็นประชาธิปไตยแบบไทยๆไปก่อนแล้วกัน)

ในขณะเดียวกัน หมอเมย์เป็นตัวแทนจของปัญญาชนที่รู้ความจริงทั้งหมด ทั้งเรื่องหมาหิมะและเรื่องแก๊งค์ เห็นใจแก็งค์นี้แต่เห็นว่าแก๊งค์นี้ทำไม่ถูก

เช่นกันพงษ์พัฒน์เป็นตัวแทนมือสังหาร (ทหารมั้ย?) โอเคเอาเป็นใครก็ได้ที่ต้องทำตามหน้าที่ในการไล่ฆ่าคนอื น (หรือพงษ์พัฒน์จะเป็นตัวแทนศอฉ. ของรัฐฝั่งตรงข้าม ต้องไม่ลืมว่าพงษ์พัฒน์ก็นำทางด้วยหมา)

ในทางหนึ่งหมาของพงษ์พัฒน์ กับหมาหิมะจึงเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันในฐานะขออง กฏหมาย รธน. ปชต.อะไรก็แล้วแต่ การแย่งชิงเครื่องมือควบคุมคน (ภายใต่propaganda?)เป็นเรื่องของเด็กเอาแต่ใจ คนเ็ห็นแก่เงินและพวกพลาดหวังในชีิวิต ในขณะที่พงษ์พัฒน์ผู้กำหน้าที่เป็นชีวิตก็ถือกฏหมายดำไล่ตามผู้กระทำความผิด (ช่วยไม่ได้ที่ต้องตายผมทำไปตามหน้าที่ครับ)

สิ่งที่น่าสนใจที่สุดในหนังที่จริงไม่ใช่เรื่องของหมา แต่เป็๋นเรื่องของความสัมพันธ์พ่อลูกในหนังต่างหาก น่าสนใจว่า หนังวางภาพพ่อสามคน พ่อบอย พ่อมาริโอ้ และโก๊ะตี๋ในฐานะพ่ิอ ผู้ล้มเหลวในการผูกสัมพันธ์กับลูกพ่อที่อาศัยลูกเป้นเครื่องมือทางการเมื...อง พ่อที่ทำให้ลูกกลายเป็นเด็กเนิร์ด และพ่อที่สู้เพื่อลูกแบบผิดๆ

พ่อทั้งสามอาจเป็นตัวแทนของ 'ผู้ปกครอง'ซึ่งหมายถึงอะไรก็ได้ทั้งนั้นและมีแนวโน้มว่าน่าจะหมายถึงรัฐ รัฐที่ผิดพลาด ไม่สามารถปกป้องคุ้มครองคนในรัฐในฐานะพ่อที่ดีกระทำต่อลูกได้ทำให้บรรดาคนในรัฐลุกขึ้นมาเรียกร้อง ถ้าจะมีอะไรที่น่าติ ก็คือการมองความสัมพัีนธ์ของรัฐกับประชาชนเป็นเรื่องของพ่้อปกครองลูกมากกว่าการแย่งชิงพื้นที่ทางการเมืองของคนทุกคนนี้แหละ

จากนี้ไปสปอยล์เหี้ยๆๆๆ

ฉากการหักมุมเรื่องหมาหิมะ ดูเหมือนจะเป็นการกลับมาแว้งกัดสลิ่ม ว่าสุดท้ายก็กำลังหลงชมกับปชค.แบบไทยๆซึ่งเป็นของปลอมนั่นแหละ ในขณะเดียวกันหนังก็แสดงให้เห็นความรู้สึกเชิงการยอมจำนนว่าก็มีแต่ปชต.แบบไทยๆ หรือนักการเมืองแบบไท ยๆ (หมาหิมะตัวปลอม) เท่านั้นที่เหมาะเจาะกับคนไทย เป็นความสุขของมวลชนที่เราต้องปล่อยให้พวกเขาหลอกตัวเองไปน่ะดีแล้ว ซึ่งมันเป็นการแว้งกัดแบบคนที่อยู่ข้างบนมองลงมาข้างล่างและแสดงความเห็นเชิงกด

เลยพ้นไปจากนั้น จริงๆหนังก็สนุกดีชอบบรรยากาศแบบ'look cheap'ของหนัง ทั้งโรงพยาบาล โรงแรม ถนนหนทางห้องเช่าร้านเนต มันดูแปลกๆดี ในทางหนึ่งมันเกือบไต่ระดับบรีรยากาศประหลาดๆนี่เกือบไปได้ถึงขั้นเดียวกับ สาระแนสิบล้อเลยทีเดียว

4 Comments