คอยความมืด
posted on 10 May 2009 09:12 by filmsick in my-S-P-A-C-E

แล้วความมืดก็ย่างกรายมาเยี่ยมเยือนหมู่บ้าน
ในยามนั้นสรรพสำเนียงค่อยๆฟื้นตื่นขึ้นจากหลับไหล เมื่อโค้งฟ้ามืดดำลงบางส่วนและแสงสีส้มค่อยๆเรื่องจาง เสียงกระหน่ำเป็นจังหวะกระชั้นถี่ของเครื่องปั่นไฟก็มาถึง ยืนยันชีวิตชีวามจะมาพร้อมกับไฟฟ้ากระแสสลับ ราวกับสัตว์ยักษ์ค่อยๆเปิดเปลือกตาขึ้น บ้านซึ่งในยามเช้าจะเป็นเพียงหลังคาใบจาก และฝาซึ่งทำจากใบไม้เย็บต่อกันอย่างง่าย มีร่องรูสำหรับริ้วแดดให้ลอดลง บ้านที่ยกพื้นสูงด้วยเสาไม้แคระเกร็นทั้งต้นซึ่งตั้งเลยลึกอยู่ในป่าหลังหมู่บ้าน บ้านที่ง่อนแง่นยามลมพายุประจำฤดูกาลเลยี่ยมกรายมาถึง บ้านที่ต้องเอาผ้าพลาสติกเก่าห่มคลุมหากพยับฝนมืดมาจากขอบฟ้าฟากฝั่งไหน บ้านซึ่งเก่าแก่มาแต่ก่อนและล่มสลายไปในทุกฤดูมรสุม บ้านที่มีขึ้นเพื่อดำรงคงอยู่เพียงชั่วคราว บ้านซึ่งอย่างไรเสียก็เป็นเพียงที่พักชั่วครู่ ของมนุษย์ที่มาอยู่เพียงชั่วระยะเวลาหนึ่งเท่านั้น
ในบ้านซึ่งอาจปูลาดด้วยไม้กระดานอัดบอบบางนั้น หรือบ้านซึ่งปูขึ้นด้วยไม้ซี่เล็กๆต่อกันนั้น บ้านซึ่งบรรจุด้วยห้องเพียงห้องเดียวนั้น บ้านซึ่งเป็นทั้งห้องครัว ห้องนอนและห้องน้ำ อยู่ในที่เดียวกันนั้น เรื่อเรืองขึ้นแล้วด้วยแสงจากหลอดไฟฟลูออเรสเซนต์ ด้วยแสงจากตะเกียง และแสงวอมแวมสีฟ้าจากจอโทรทัศน์ ถึงตอนนี้สรรพสำเนียงมากหลาย ดังนั้นราวกับบ้านแต่ละหลังในหมู่บ้านสนทนากันโดยไม่ฟังคู่สนทนา บ้านหลังหนึ่งอาจจะเปิดโทรทัศน์ซึ่งสัญญาณที่เดินทางข้ามทะเลมาอย่าขาดห้วง เหลือเพียงเส้นร่างกลางลายลูกน้ำและเสียงที่มาแบบขาดๆหายๆ บางบ้านเริ่มเปิดแผ่นหนังอินเดียที่ร้องเต้นกันอย่างคึกคัก บางบ้านที่ยังไม่มีไฟฟ้า ก็ออกเดินมาเกาะขอบบันไดบ้านข้างๆขอมีสาวนร่วมในความเพลิดเพลินชั่วครู่ชั่วยามนั้นด้วย
ความมืดย่างกรายมาถึงหมู่บ้านแห่งสรรพสำเนียงข้ามทะเลนั้นแล้ว กลางแสงไฟวอมแวมซึ่สว่างเพียงพอสำหรับส่องจากฝาบ้านฟากหนึ่งถึงอีกฟากเท่านั้น คืนที่อับลมทะเลนั้นคลื่นเคลื่อนไหวเพียงแผ่วเบา หมอผีเมามายแล้ว ตาแกตะโกนโหวกเหวกด่าทอภรรยาด้วยภาษาโบราณซึ่งไม่มีตัวเขียน ภาษาซึ่งฟังเข้าใจกันเองเฉพาะหมู่พวกเขาและเธอซึ่งเร่ร่อนไปรอบโลก โลกซึ่งแม้เขาจะมีอยู่มาก่อนแต่หาได้เป็นของเขาไม่ หมอผีเกร่ไปทั่วหมู่บ้านร้องเสียงดังอย่างคลั่งบ้า ความอกไหม้ใส้ขมจะกัดกินแกในยามค่ำคืน เหล้าซึ่งเหมือนราดลงไปบนแผลแสบร้อนในดวงใจ จากบ้านสู่บ้าน แกปีนบันไดขึ้นไปจ้องมองแสงไฟซึ่งสาดส่องวูบวาบมาจากโทรทัศน์ สิ่งแปลกปลอมที่เหมือนภูติผีที่แกไม่รู้จัก ทีวีซึ่งเข้ามายึดครองพื้นที่อย่างเงียบๆและถีบแกตกลงไปเป็นสิ่งชำรุดตกสมัย เหล้าราดรดบนหัวใจของแกนานเกินกว่าจะมาตั้งคำถามว่าทำไมแกถึงกลายเป็นแบบนี้ ยุคสมัยโบตีผู้คนเสมอสมา เดินทางสุดหล้าความเปลี่ยนแปลงก็เดินทางมาถึง ภายในเวลาสามสิบหรือสี่สิบปี พวกเขาแก่ขึ้นหนึ่งพันปีผ่านทางการย่นย่อขอความเปลี่ยนแปลงที่โดยสารเรือหัวโทงมาจากฝั่ง แกไม่อาจรู้ได้อีกต่อไปว่าสิ่งใดที่แกเกลียดชัง สิ่งใดที่แกเคียดแค้น สิ่งใดที่แกพ่ายแพ้ รู้แต่แกเกลียดชังแล้ว เคียดแค้นแล้ว และอย่างแน่นอนที่สุด พ่ายแพ้แล้ว จากหาดจรดหาด แกเกร่ไปทั่ว ร้องเสียงดังเหมือนคนบ้าซึ่งชาวบ้านจะเร่งเสียงทีวีขึ้นอีกนิดให้กลบเสียงของแกลง ทะเลไม่ตอบคำ ผู้คนไม่ตอบคำ แกเหมือนถูกทิ้งไว้ผู้เดียวกับผีบรรพบุรุษซึ่งกำลังเกลียดชัง เคียดแค้นและพ่ายแพ้ ปีนี้กูจะให้พวกมึงตายกลายเป็นผีสักสองคน ความตายไม่ศักดิ์สิทธิ์แล้ว พวกเขาไม่ย้ายที่เพราะคนตายอีกแล้ว พวกเขาดำรงคงอยู่ได้และไม่เชื่อในอดีตอีกต่อไป แต่ฝันถึงอนาคตที่มากับจอโทรทัศน์ เหลือแต่แกในความมืดที่แสงไฟจากเครื่องปั่นไฟก็ส่องแสงไปไม่ถึง
แล้วยามเช้าก็มาเยี่ยมเยือนหมู่บ้าน พวกเขาพลายคนยังคงหมางเมินกับส้วมที่รัฐมาสร้างทิ้งไว้ให้ พากันมุ่งมาไปยังโขดหินเก่าแก่เฉกเช่นปฏิบัติมาเป็นร้อยปี ควันไฟจาการเผาถ่านใช้เองลอยอวลออกไปทางทะเล เฉกเช่นกับผู้คนหนุ่มสาวที่ลุยน้ำไปขึ้นเรือ ที่จอดอยู่ไกลจากหาด พวกเขาลาจากการเป็นคนเรือไปเนิ่นนานพอๆกับพระราชบัญญัติที่บอกว่าพวกเขาจับปลาไม่ได้อีกแล้ว แปลงร่างเหมือนซูเปอร์ฮีโร่แต่กลายจากคนประมงเป็นลูกจ้างใช้แรงในอุทยานแห่งชาติ ขนข้าวของที่พวกเขาไม่เคยได้ลิ้มลองมาบริการนักท่องเที่ยวจากที่อื่น ถึงตอนนี้ หมู่บ้านตื่นแล้วใสนยามเช้า วงไพ่ใต้ถุนเรือนก่อร่างอย่างง่ายๆโดยไม่ต้องมีพิธีรีตรอง วงไพ่ที่จะดำเนินไปอย่างเข้มข้นถึงย่ำค่ำ งานไม่เหลือพอให้คนสาวทำอีกแล้ว พวกเธอไม่ต้องคัดแยกปลาหรือกระไรทั้งนั้น เด็กๆขอเงินแม่ไปร้านค้าดื่มน้ำอัดลมแปลกประหลาดที่เพิ่งเดินทางมาถึงเมื่อสามปีที่แล้ว วงไพ่เป็นเพียงเครื่องฆ่าเวลา รอคอยค่ำคืนให้มาสถึงอีกครั้งแล้วฝันถึงอนาคตที่ข้ามทะเลมา
ยามเช้าย่างกรายมาถึงหมู่บ้าน พวกหล่อนได้ยินเสียงเครื่องยนต์อยู่ไกลๆ บางคนคงฝันถึงกลางทะเลที่กันดาร ฝันถึงการหาปลาที่กลายเป็สิ่งผิดกฏหมายไปแล้ว หมอผีนอนคว่ำหน้าอยู่บนผืนทรายไม่กล้าสบตาผีบรรพบุรุษ เขาไม่ได้นำความฉิบหายมาสู่หมู่บ้าน มันกำลังก้าวไปข้างหน้า ตามคำทำนายของคนจากที่อื่น ผีบรรพยุรุษจำต้องยอมรับในเรื่องนี้ แม้ไม่เต็มใจ เขาก็ได้แต่รอคอยให้ความมืดย่างกรายมาเยี่ยมหมู่บ้านอีกครั้ง เพื่อที่เหล้าจะบรรเทาความเจ็บปวดอีกครั้ง เพื่อที่จะมืดดำลงอีกครัง
เสียงเงียบซึ่งแกได้ตะโกนก้อง
ไม่มีใครได้ยินและเร้นหายไปแล้วกับตะวันขึ้นและตก
#1 By N.P on 2009-05-10 09:36