FILMSICK

ปกโดย อนุกูล เหมาลา  http://nokhook69.exteen.com/

บรรณาธิการ นฆ ปักษนาวิน http://bookhemain.exteen.com/

คำนำ

สิ่งที่ผมไม่สามารถสลัดออกไปจากหัว ทั้งที่รู้สึกว่ามันเชยและน่าเบื่อมากคือการเริ่มต้นประโยคของคำนำนี้ว่า

ยินดีต้อนรับคุณสู่โรงแรมอัลฟ่าวิลล์

แรกเริ่มเดิมทีโรงแรมแห่งนี้ไม่ได้ตั้งอยู่ในที่ที่มันอยู่ -กลางเมืองลพบุรี  หากมันตั้งอยู่ในใจกลางกรุงโตเกียว มีป้ายไฟซึ่งสะท้อนแสงลงในแอ่งน้ำขัง สถานที่ซึ่งเหตุการณ์ในค่ำคืนอันยาวนานดำเนินไปบนหน้าหนังสือAFTER DARK ซึ่งเขียนขึ้นโดยนักเขียนชาวญี่ปุ่น ฮารุกิ มุราคามิ   หากเลยพ้นไปจากนั้น ALPHAVILLE ไม่ได้อยู่ในกรุงโตเกียวแต่อย่างใด  เลยลึกเข้าไปในปี 1963  ฌอง ลุคโกดาร์ด ผู้กำกับชาวฝรั่งเศสเขียนบท และถ่ายทำหนังเรื่องหนึ่งขึ้น หนังไซไฟที่ว่าด้วยเมืองลึกลับซึ่งปกครองโดยกฏเหล็กทางวิทยาศาสตร์ ในสถานที่นั้นคนที่หัวเราะ ร้องไห้ หรือแสดงอารมณ์ใดๆจะต้องถูกนำไปประหารชีวิตเพราะสิ่งเหล่านั้นไม่สามารถอธิบายด้วยกฏทางวิทยาศาสตร์ได้  กล่าวอย่างโรแมนติค  ผู้คนในเมือง อัลฟ่าวิลล์จึงไม่รู้จักสิ่งที่เรียกว่าความรัก ไม่สามารถกระทั่งเข้าใจได้กระทั่งบทกวี

แต่ALPHAVILLE ในหนังของโกดาร์ด สุดท้ายแล้วกลับไม่เกี่ยวอะไรกับตรอกลึกลับกลางเมืองลพบุรีแต่อย่างไร

โลกที่แบนและมีสี่เหลี่ยมขนาดครึ่งหน้ากระดาษA4 ในมือคุณ   โรงแรมอัลฟ่าวิลล์อาจโดดเด่นเป็นสง่าอย่างเป็นเอกเทศ  หากในโลกซึ่งมีทรงกลมเหมือนผลส้มและมีเวลาเป็นแกนที่สาม ผมไม่เคยได้พบกับ ฮารุกิ มุราคามิ หนำซ้ำ ยิ่งไม่สามารถจะไปทำความรู้จักกับ ฌอง ลุก โกดาร์ด แต่อย่างไร

ต้นปีทีผ่านมาผมได้รับคำชวนจากท่านเจ้าสำนักฟิล์มไวรัส ให้ร่วมเดินทางไปยังลพบุรี เพื่อดูสถานที่ซึ่งจะใช้เป็นฉากหลังในบทภาพยนตร์เรื่องหนึ่งที่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่เสร็จสิ้น คืบหน้าเชื่องช้า เรื่องเล่าถูกถ่างออก ลากถูลู่ถูกังไปในสมองของผม  ขณะเดียวกันในห้องโรงแรมชั้นสองที่ผมเข้าพักนั้นเอง โรงแรมอัลฟ่าวิลล์ก็กลับงอกเงยขึ้นมา  และแผ่ขยายอาณาเขตเหมือนการพันเลื้อยของเถาวัลย์ซึ่งเติบโตอย่างรวดเร็วในสมองของผม วินาทีหนึ่งผมเดินไปตามถนน ห้องหมายเลขสี่ศูนย์หกถูกสร้างต่อเติมตกแต่งอยู่ภายในหัว  ในโรงแรมที่นครศรีธรรมราช ผมครุ่นคิดถึงบาร์แจซซที่ผมไม่เคยไปถึง และในขณะที่ผมคร่ำเคร่งเป็นตายกับบทซึ่งไม่คืบหน้า เมอร์ซิเออร์โกดาร์ด ก็ปรากฏกายขึ้นพูดคุยเฉไฉไปเรื่องอื่น

กล่าวอย่างง่าย โรงแรมอัลฟ่าวิลล์เป็นผลลัพธ์มวลรวมของสิ่งซึ่งมีมาก่อนหน้า มันไม่ได้ดำรงคงอยู่ได้ด้วยตัวของมันเอง หากที่แท้เกาะเกี่ยวอยู่กับสิ่งละอันพันละน้อย  มันจึงไม่มีโลกที่ตั้งอยู่อย่างเดียวดาย สิ่งซึ่งคิดค้นขึ้นใหม่ หรือกระทั่งคนที่เป็นเอกเทศจากทุกพันธนาการ มีเพียงผลลัพธ์มวลรวม  เราทุกคน ผม หรือ คุณ ล้วนประกอบสร้างขึ้นจากสิ่งอื่น ไม่มีต้นแบบหลงเหลือ มันถูกปรับปรุง ดัดแปลง รื้อสร้าง เปลี่ยนรูป เติบโต กลายพันธุ์ วิวัฒนาการ กระทั้งถูกทำลายล้างจนหมดสิ้น

ดังนั้น สิ่งที่คุณจะได้พบหลังพลิกข้ามหน้านี้ไปจึงคือพรายฟองของประวัติศาสตร์ การเมือง วัฒนธรรมป๊อบ กระทั่งเศษขยะเป็นจำนวนมาก ที่ซึ่งผมล่องไหลไปในโลกมืดดำที่ไม่มีทางออกเพียงแต่เราตาบอดเราจึงคิดว่ามันคือโลกวิไล

คงต้องปิดท้ายด้วยประโยคน่าเบื่อจริงๆเสียที

ยินดีต้อนรับสู่โรงแรมอัลาฟ่าวิลล์ครับ

วิวัฒน์ เลิศวิวัฒน์วงศา

มีนาคม 2552