FILMSICK

มาช้ายังดีกว่าไม่มา รวมมิตรหนังที่ฉายในเทศกาลหนังทดลองที่ภูเก็ตครับ!

(รูปงานรอดูที่บลอกBO(OK)HEMIAN นะครับ)

โอฬาร เนตรรังษี / Olan Netrangsri (TH) Drive 1.15 2007

ภาพขาวดำแบบฟิล์มโบราณที่ถ่ายท้องฟ้า และผู้คนประกอบกับเสียงเล่าของชายผู้ใฝ่ฝันจะเป็นนักบินแม้ความจริงจะเป็นได้แค่คนทำงานในคาร์โก้เท่านั้น 

นิติพงศ์ ถิ่นทัพไทย / Nitipong Thinthupthai (TH) กระสอบ / Krasob 8.00 2007  A+

ภาพแช่นิ่งจากกล้องใต้ถันบ้างที่ผเฝ้าจ้องมองสังเกตการณ์การละเล่นของเด็ก้อยกลุ่มหนึ่งรอบๆกระสอบทรายที่ทำจากถุงปุ๋ยบรรจุทราย บางคนกระโดดห้อยโหน  บาง คนเหวี่ยงกระสอบไปมา บางคนก็พยายามกระโดดเตะ ต่อมาก็ค่อยๆลุกลามจากการละเล่นแบบเด็กๆ ไปสู่การแสดงความเป็นเจ้าของและลงเอยด้วยการทะเลาะกันแบบเด็กๆ

มองตัวหนังในฐานะหนังที่เฝ้าสังเกตการณ์ หนังจับภาพการเล่นแบบเด็กๆที่ไม่มีจริตแบบเด็กชาวเมือง และไม่มีจริตแบบเด็กในหนังที่เราคิดว่าจะต้องน่ารักน่าใคร่อยู่ตลอดเวลา  เด็กๆในเรื่องเล่นจริงเจ็บจริง ดุจริงประสาเด็กบ้านๆ

และหากมองแบบหนังการเมือง กระสอบก็น่าสนใจไม่น้อย เพราะการเล่นแบบเด็กๆไปรอบกระสอบ(ที่รูปทรงเดียวกับพานคว่ำ )ที่ค่อยๆลุกลามเป็นเรื่องใหญ่โตจนต้องลุกมาไล่ตีกัน ก็ชวนให้ระลึกถึงภาพแทนสังคมไทยในช่วงที่ผ่านมาไม่น้อย

Inge 'Campbell' Blackman (UK) Legacy 18.00 2006 A+

หนังอังกฤษที่เล่าเรื่องเกี่ยวกับคนสองรุ่นจากรุ่นของทาสไปสู่การปลดปล่อย เสียดายที่จำอะไรในหนังได้ไม่มากนักจำได้แต่หนังถ่ายสวยมาก และเนื้อหาที่ลูกกับแม่พูดกันก็ดีมากๆด้วย

ไมเคิล เชาวนาศัย / Michael Shaowanasai (TH)  Observation of the Monument 5.00 2008 รอบ 2 A++++++

ประทีป สุธาทองไทย / Prateep Suthathongthai (TH) อธิบายคำว่าไทย / Explanation of the word ‘Thai' 2.25 2007 รอบ 2 A+

อดิศักดิ์ ภูผา / Adisak Phupa (TH) In Between Living and Dying 4.00 2007 รอบ 2 A/A-

Anders Weberg (Sweden) For Sore Eyes 2.17 2006 รอบ 2 A/A-

วินัย กิจเจริญ / Winai Kitchalern (TH)  New Year Again 3.00 2008 รอบ 3 A+

วิชชุตา วัจนะรัตน์ / Vichuta Watchanarath (TH) ปลา Fish 9.00 2008ปลา Fish 9.00 2008 รอบ 2 A+/A

หนังที่พาเราไปดูวัฒนธรรมการปล่อยปลาเพื่อสร้างสิริมงคลผ่านทางมุมของปลาที่ต้องแออัดอยู่ในกะละมัง หรือในถุง  ในช่วงแรกหนังถ่ายภาพปลา คลอไปกับเสียงหอบหายใจที่แสดงถึงภาวะชวนอึดอัดหายใจไม่ออก ก่อนจะแสดงให้เห็นภาพกว้างตลกๆเกี่ยวกับการปลอยปลาในสังคมไทย  ชื่อปลาที่ถูกเอาไปผูกฌยงกับความเป็นสิริมงคลแบบคำพ้องรูปพ้องเสียง หนังเป็นการจ้องมองเชิงตั้งคำถาม มากกว่าจะตัดสินเกี่ยวกับกการปล่อยปลา

โสรยา นาคะสุวรรณ / Soraya Nakasuwan (TH) 2008 3.00 2008 รอบ 3 A

พิเชษ เสมอเชื้อ / Pichet Smerchua (TH)  Bangkok Beauty 3.00 2008 รอบ 2 A

ภาพกองขยะที่ประกอบด้วยขวดพลาสติก และกอสวะ หมุนวนอยู่ตรงปากประตูระบายน้ำ ถูกเล่นซ้ำไปซ้ำมาคลอไปกับเสียงเพลงลีลาสุนทราภรณ์(ที่ใช้ในการประกวดนางสาวไทย) จนดูราวกับขวดพลาสติกกำลังลีลาสกันอยู่ในแม่น้ำ 

การเปรียบเทียบของหนังอาจดูจงใจตรงไปตรงมา แต่ที่น่าสนใจคอการที่หนังเลือกใช้เพลงเดียวกันสองเวอร์ชั่น ทั้งฉบับครูเอื้อ และฉบับแกรมมี่โดยเอามาตัดต่อสลับกันแล้วซ้อนกันเป็นบางครั้งให้อารมณ์ประหลาดพิลึกดีไม่น้อย

George Barber (UK) Automotive Action Painting (Car Painting) 6.00 2006  A

หนังเก๋ไก๋ทพยายามจะสร้างภาพเขียนจาก ...รถยนตร์ วิธีการนั้นสุดแสนจพ DIY ทำเองก็ได้ง่ายจัง ด้วยการเอาสีหลากหลาย ไปสาดบนถนนหลวง จากนั้นก็รอให้รถวิ่งผ่าน สีต่างๆก็ค่อยๆถูกปาดป้าย กล้องตั้งจากมุมสูงแลเห็นการเกิดขึ้นของภาพ ดูเล่นๆสนุกดี สวยด้วย
ภาณุ อารี / Panu Aree (TH)  Silent Lights 3.00 2008 รอบ 2 A/A-

หนังโชว์เทคนิคเกี่ยวกับฟิล์มสไลด์ หนังสวยมากเหมือนโฆษณาMTVดีๆเลยทีเดียว

ปิยะพจน์ เฉลิมสุข / Piyapoj Chalermsuk (TH) 3 1009 03146 81 2 7.00 2007

Johanna Reich (Germany) A/A-El viento (wind) 1.30 2007

หญิงสาวสองคนเป่าลมใส่กัน ในภาพขาวดำ และลมนำสีสันทั้งเข้ามาและจากไปบนใบหน้าสองหญิงสาวนั้น

Kim Woong-Young (Korea)  A Piece of Heart 1.00 2007

หนัง STOP MOTION ที่ให้ร่างกายกลายเป็นใบไม้และแผ่นดินอย่างงดงาม

Osvaldo Cibils (Italy) ATo Be Continued 0.28 2007

งานอนิเมชั่นห่ามเพี้ยน ที่ใช้ทั้งงานสีเทียน งานตัดปะ และงานอื่นๆ เป็นหารตูนที่สนุกมาก เฮี้ยนมาก ไม่เหมาะสำหรับเด็กด้วยประการทั้งปวง เพราะในการ์ตูนเรื่องนี้มีทั้ง ผีขาขาดทวงวิญญาณ ภรรยาที่นอกใจสามีไปอึ๊บกะครูลูกสาว และการกินเนื้อคน!

 หนุกอะ

Sae Esashi (Germany) Hack Mince Müde 3.45 2007

Toh Hun Ping & Jeremy Sharma (Singapore) A-Athlete 13.00 2007

อุรุพงศ์ รักษาสัตย์ / Uruphong Raksasad (TH)  รอยไถแปร Roy tai phrae 3.00 2008 รอบ 2 A

Nicolas Provost (Belgium)  2 รอบ A++++++++++++Plot Point 13.39 2007  

ภาพยนตร์จาก NICOLAS PROVOST  visual artist ชาวเบลเยี่ยมเรื่องนี้ เล่นสนุกกับการรับรู้และโครงสร้างภาพยนตร์แบบฮอลลีวู้ดได้อย่างน่าทึ่ง เพราะในหนังเรื่องนี้เขาแกบกกล้องออกไปเก็บภาพบนท้องถนนในนิวยอร์คอย่างง่ายๆ  ภาพของผู้คยบนท้องถนน  นักท่องเที่ยวถ่ายรูป  ตำรวจสายตรวจออกตรวตรา  ยามเฝ้าประตู  คนเดินถนน คนขายหนังสือพิมพ์ ภาพค่ำคืนสุดแสนธรรมดา  

จากนั้นภาพทั้งหมดถูกนำมาจัดวางใหม่ ด้วยวิธีการแบบเดียวกับที่เราพบเห็นในหนังฮอลลีวู้ด  ผ่านทางการเคลื่อนกล้องแบบซูมเข้าช้าๆเพื่อนำสายตาคนดู  การจับจ้องมองคนที่หยุดนิ่งกลางผู้คนที่เคลื่อนไหว  การแพนกล้องอย่างรวดเร็วไปยังจุดที่ต้องการจ้องมอง  การติดตามผู้คนคนบางคนอย่างใกล้ชิด  การแสวงหารู)แบบบางอย่างในความสามัญที่จะแสดงภาพความสัมพันธ์ของใครสัคนที่ถูกติ๊งต่างให้เป้นอาชญากร และเป็นพระเอก หนังแสดงให้เห็นว่า วิธีการจ้องมองนั้นส่งผลต่อผู้ชมมากกว่าตัวภาพด้วยซ้ำ  เพราะคนดูจะค่อยๆลุ้นระทึกและเฝ้าสงสัยว่าใครเป็ฯตัวร้ายใครเป็ฯคนดี  แค่ใครสักคนม้วนหนังสือพิมพ์ใส่กระเป๋าก็ดูเป็นอาชญากรไปได้  หรือแค่การตัดภพาใบหน้าของชายหน้าตาน่ากลัว สลับกับภาพหญิงสาวที่อยู่ทิศทางตรงกันข้ามจ้องมองกันอยู่ ก็ศามารถให้ความรู้สึกคุกคามทำร้ายได้  กระทั่งการซูมภาพตำรวจพูดวิทยุโดยปราศจากเสียงก็ชวนให้คิดไปถึงไหนต่ไหนได้เลยทีเดียว

หนังใช้ดนตรีประกอบเป็นท่วงทำนองแบบบางเบา การตัดต่อ การวางภาพ และการถ่ายทำทำให้หนังเรื่องนี้เดินหน้าอย่างตื่นเต้นจนกระทั่งมันจบลงโยไม่มีเหตุการณ์ใดๆ  ราวกับว่าเรากำลังนั่งดูหนังระทึกเรื่องล่าสุดจากฮอลลีวู้ด!

NICOLAS PROVOST แสดงให้เห็นถึงรูปแบบการเร้าอารมณ์ที่ ‘ทำเองก็ได้ง่ายจัง' จนชวนให้ครุ่นคิดถึงเทคนิคทางภาพที่ทำให้เราระทึก ซึ่งไม่ได้มีเพียงแต่ในหนังยังรวมไปถึงภาพอื่นๆกระทั่งภาพที่รับสมอ้างความจริง ซึ่งที่แท้เป็นเป็นเพีบงภาพจริงที่ถูกทำขึ้นเท่านั้น

http://www.nicolasprovost.tk/

http://atrickofthelight.wordpress.com/2008/03/07/papillon-d-amour-nicolas-provost/

Neil Beloufa (France)  Kempinski 14.00 2007 2 รอบ   A+++++++++++++

นี่คือหนังที่พาเราเข้าไปในแอฟริกา พร้อมกับการตั้งคำถามง่ายให้คนแอฟริกันคิดว่า อนาคตที่เขาต้องการคืออะไร  ภาพของหนังคือคนแอฟริกันที่ยืนถือหลอดไฟนีออนกลางความมืด ทุกคนพร่ำบ่นข้อความชวนขนลุก เกี่ยวกับโลกที่มีเครื่องย้ายมวลสาร หรือการใช้พลังจิตในการมีเซกส์กับภรรยา ไปจนถึงรถยนตร์ที่พูได้ตอบสนองได้   

โลกประหลาดจากปากคำของผู้คนถูกตัดสลับกับภาพการจับจ้องมองดวงไฟใหญ่ยักษ์แบบโคมไฟในสนามกีฬา  ยิ่งเมื่อผู้คนในหนังค่อยๆเบือนหน้าไปจ้องมองแสงไฟนั้นภาพที่เห็นก็หลอกหลอนถึงขีดสุด

จุดตั้งต้นของภาพยนตร์อาจเป็นเพียงคำถามสนุกๆแบบความคิดของเด็กๆ แต่ผลลัพธ์ที่ได้คือหนังสุดหลอนที่บรรยายยากอย่างยิ่ง  ความไซไฟกึ่งวิทยาศาสตร์ของเรื่องเล่า ในดินแดนลับแลแบบแอฟริกาถูกเปลี่ยนรูปไปสู่มนต์ดำอันมืดมัวชวนขนหัวลุก

นี่คือหนังที่ชวนหลอนที่สุดที่ได้ดูในรอบปีนี้

http://en.unifrance.org/movie/29438/kempinski/complete

วีราภา เองมหัสสกุล / รวิสรา พันธุ์แพร Veerapha Engmahatsakul / Ravitsara Phunphrae A/A-May I Go to Toilet Please? 6.24 2008

หนังเล่าความกดดันของเด็กสาวได้ฮาในวิธีการดี ชอบที่หนงัไม่มีเสียงเลย 

Tan Pin Pin (Singapore)  Singapore Gaga 55.00 2007 รอบ 2 A++++++++++

เฉลิมรัฐ กวีวัฒนา / Chalermrat Gaweewattana (TH) A+A century of love 14.25 2007

ธณัฐชัย บรรดาศักดิ์ Tanatchai Bandasak (TH) วัฏคีตา / Endless Rhyme 26.36 2008 A+++++++++++

นี่คือหนังที่พาเราไปทอดน่องโมงยามแห่งรัตติกาลของสามชีวิตในค่ำคืนอันดึกสงัด  เริ่มจากชายคนหนึ่งที่นั่งดูละครแล้วปิดทีวี มุดมุ้งเข้าไปนอน ตามด้วยการตื่นกลางดึกของคนผู้แม่ที่ลุกมากอดกล่อมลูกน้อยจ้องมองความมืดอันเนิ่นยาว  กิ่นยามเช้าจะเริ่มต้นอีกครั้งอย่างเชื่องช้าในแสงสีทอง

ตลอดเวลา26นาทีของหนัง   ล้วนดำเนินไปอย่างเชือ่ช้าในช่วงเวลาที่ความมืดเป็นใหญ่  ภาพของต้นตาลสูงทะมึนในยามกลางคืน  ห้องรกๆของบ้านโทรมที่สลัวราง และชานเรือนอันหมองมัว  หนังไร้บทสนทนาโดยสิ้นเชิง รวมทั้งยังร้างไร้เสียลงดนตรีประกอบ  ท่ามกลางความมืดอันสงบนิ่ง เราได้ยินแต่เฉพาะเสียงของกลางคืนซึ่งคือดนตรีอันวิเวกของยามดึกสงัด  พอยามเช้ามาถึง ทาสผู้ซื่อสัตย์ก็กลับคืนสู่วงจรซ้ำซากของวันเวลาอีกครั้ง

หนังอาจเชื่องช้าและไม่มีเรื่องราว  แต่ธณัฐชัย บรรดาศักดิ์กลับจูงมือผู้ชมเดินทางเข้าสู่ใจกลางของความมืดอันเงียบสงบและติดจะเศร้าสร้อย หากหนังเรื่องนี้กล่างถึงดนตรีแห่งชีวิตประจำวันอันวนเวียน ที่เราได้ยินคือท่วงทำนองของความมืดที่งดงามและบางเบา

หนังอาจยาวและนิ่งจนชวนน่าเบื่อ  แต่นี่คือหนังสั้นไทยที่ผมชอบที่สุดเรื่องหนึ่งจากเทศกาลนี้ และรวมถึงในปีนี้ด้วย

อโนชา สุวิชากรพงศ์ Anocha Suwichakornpong (TH)A+/AMirror 3.00 2008

ชาย ไชยชิต /Chai Chaiyachit (TH) A+พลงชาติไทย / National Anthem 27.00 2008

หนังเรื่องนี้แบ่งตัวเองออกเป็นสองส่วนโยในครึ่งแรกเป็นภาพสังเกตของบรรดาผู้คนที่เดินออกกำลังจากสวนสาธารณะในความเงียบตัดสลับกับภาพของกระรอกบนต้นไม้ ส่วนในครึ่งหลังคือภาพของคนพเนจรที่กินนอนกันที่สนามหลวงก่อนจะปิดท้ายด้วย สุนทรพจน์ของชายคนหนึ่งที่สนามหลวงที่แสดงความเห็ฯทางการเมืองยุคpost ทักษิณอย่างฉะฉาน โดยตัดสลับกับภาพของหนูในพุ่มไม้ ภาพทั้งสองส่วนกลืนเข้าหากันในช่วงกลางของเรื่อง กลางเสียง ‘เพลงชาติไทย' นั่นเอง

หนังเรื่องใหม่ของชาย ไชยชิต ยังคงวนเวียนอยู่กับเรื่องของการเมืองประจำยุคสมัย  ในคราวนี้เขาหยิบยกเอา ‘เพลงชาติ' และ ‘ความเป็นชาติ' มาเสียดสีอย่างน่าสนใจ เมื่อคนสองกลุ่มที่มัสถานะแตกต่างกัน ระหว่าง ‘ชนชั้นกลาง' ผู้เงียบเชียบ (ในช่วงของสวนสาธารณะเขาดูดเสียงออกจนหมด) เป็นคนในชาติที่ดูรื่นรมย์ไม่มีพิษภัย ( เหมือนกระรอกน้อยบนต้นไม้ ) และตอบรับแนวคิดรัฐชาตอย่างยินดีปรีดาด้วยการลุขึ้นยืนตรงอย่างภาคภูมิในขณะที่เพลงชาติไทยบรรเลง  ในขณะเดียวกัน ชนชั้นล่างกลุ่มผู้คน ‘รากหญ้า' กลับทั้งนั่งทั้งนอน เดินไปเดินมาใน ‘ชั่วขณะของการรวมชาติ' พวกเขาคือพลเมืองที่ใช้ไม่ได้ เพราะพวกเขาไม่ภาคภูมิในความเป็นชาติหระนั้นหรือ  หรือเพราะเพียงพวกเขาคือเหล่าคน เจ็บ จนโง่ ที่รัฐชาติไม่ต้องการ พยายามกีดกัน จำกัด  ผลักดันพวดเขาไปอยู่ชายขอบ แล้วป้ายสีความไม่รักชาติกับพวกเขา  กล่าวอีกอย่างพวกเขาถูกทำให้หลายเป็นหนูไร้ค่าที่ถูกรังเกียจและเป็นปัญหาสังคม

นอกจากนี้เสียงเงียบของคนชั้นกลางในเมือง  กับความฉะฉานในการกล้าแสดงความคิดเห็นของคนเร่ร่อน ยังเป็นภาพแทนสภาพของการเมืองไทยที่น่าสนใจมาก  เพราะในขณะที่คนชั้นกลางตอบรับการมาถึงของ ‘สีเขียว' ที่ผูกความเป็นชาติต่างผ้าพันคอฉลากยี่ห้อด้วยความเงียบ คนชนชั้นรากหญ้ากลับตอบโต้ด้วยการเลือกพรรคพลังประชาชนอย่างถล่มทลายในการเลือกตั้งครั้งต่อมา 

ในทางหนึ่งการใช้ภาพเปรียบเปรย (ซึ่งใน ผีมะขาม ไพร่ฟ้า ประชาธิปไตย ชาช ไชยชิต ก็ใช้วิธีการคล้ายคลึงกันนี้ ) ยังมีข้อเคลือบแคลงอยู่บ้างเนื่องจากภาพของชนชั้นกลาง และ คนเร่ร่อนนั้นถูฏทอนค่าลดความหมายเป็นเพียงภาพลักษณ์เชิงเหมารวมของกลุ่มผู้คนที่ไม่ได้มีความเป็นปัจเจก  การเหมารวมผู้คนเพื่อให้กลายเป็นตัสแทนสำหรับถ่ายทอดสิ่งที่ผู้กำกับคิดในทางหนึ่งเป็ฯการใช้สัญลักษณ์ที่แยบคายแต่ในอีกทางก็ดูเหมารวมจนเกินไป  ภาพของบทสนทนาตอนท้ายเรื่องของชายเร่ร่อน จึงไม่ได้ทำหน้าที่เป็นคำพูดของเขา แต่เป็นคำพูดจากตัวแทนชนชั้นของเขา ซึ่งอาจขัดแย้งกับกระวนคิดของชนชั้นกลาง   แต่ต้องไม่ลืมว่าที่จริงแล้วความคิดนั้นเป็นเพียงความคิดของคนคนหนึ่งเท่านั้น การใช้ภาพเหมารวมมาใช้แสดงความคิดเห็นทางดารเมืองส่วนบุคคลของผู้กำกับในทางหนึ่งจึงยังชวนให้รู้สึกอึดอัดย้อนแย้งอยู่บ้าง เพราะมันดูราวกับการใช้คนอื่นมาพูดแทนสิ่งที่ตัวคิดผ่านทางเทคนิคของภาพยนตร์

อย่างไรก็ตาม แม้เพลงชาติไทยจะเป็นเหมือน การเสียดสีมากกว่าการผเชิญหน้ากับตัวปัญหาโดยตรง  แต่มันก็ทรงประสิทธิภาพในการชี้ชวนให้คิดอย่างสนุกสนาน และภาพสุนทรพจน์ช่วงท้ายเรื่องก็กลายเป็นฉากจำที่สุดแสนทรงพลัง

Stuart Pound (UK)  -Dominant Culture 14.54 2008รอบ 2 A/A

สารคดีเชิงทดลองสุดประหลาดที่เล่าเรื่องของการติตดามหา ‘เสียงผี' เมื่อชายคนหนึ่งค้นพบแผ่นเสียงที่บันทึกเสียงของทหารชาวอินเดียคนหนึ่งซึ่งถูกอังกษเกณฑ์มารบในเยอรมันตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่1 จากเสียงเล็กๆที่บอกเล่าข้อความสำคัญ เขาพยายามตามหาเจ้าของเสียง ชายชาวอินเดียชื่อโหลที่ตายไปหลายสิบปี ค่อยๆสืบสาวไปเพื่อค้นหาตัวตนของเจ้าของเสียงผ่านทางเอกสาร ภาพถ่ายการตามหาเรื่องเล่า และมันกลายเป็นสารคดีเรื่องนี้