FILMSICK

เขากับเธอในห้องเช่า ห้องแถวเล็กแคบที่เรียงต่อเนื่องกันไป เขาชื่อ PETER และไม่มีที่ไป ส่วนเธอชื่อ AGNES ก็ไม่มีอะไรจะทำ เขาเป็นทหารผ่านศึกที่โดนปลดประจำการจากอาการทางจิต ส่วนเธอเป็นสาวเสริ์ฟ ที่กำลังมีปัญหากับสามีจอมโฉด เขาผูกสัมพันธ์กับเธอ พลันรู้สึกชัดแจ้ง ว่ามีแมลงอยู่ในห้อง มันตัวเล็กมากจนมองด้วยตาเปล่าไม่เห็น เขาหามันจนพบ กำจัดมัน แต่ก็ยังมีแมลงเล็กๆมากมายที่มองไม่เห็นเต็มห้องอยู่ดี

วันต่อมา ตอนที่เขาออกไปข้างนอก GOSS ไอ้สามีจอมโฉด กลับมาตบตีเธอถึงในบ้าน และเอาเงินไปทั้งหมด PETER กลับมาทันเผชิญหน้ากับมัน แต่ไม่ได้มีเรื่อง เพียงทำท่าขู่กันไปมาเท่านั้น PETER ดูแลเธอ ทั้งคู่นอนด้วยกัน และเขาเริ่มบอกเธอถึงความน่ากลัวของแมลงเล็กๆเหล่านั้น ในที่สุด ความโหดเหี้ยมของสามีจอมโฉดก็ไม่เหลือความสำคัญ ทั้งคู่จมลงในความหมกมุ่นเกี่ยวกับแมลง

นี่คือหนังเรื่องล่าสุดจาก WILLIAM FRIEDKIN ผู้กำกับที่เคยโด่งดังอย่างยิ่งในยุค 70 เมื่อเขากำกับหนังออสการือย่างTHE FRENCH CONNECTION (1971) และ หนังคลาสสิคเรื่องสำคัญของโลกอย่างTHE EXORCIST ( 1973 ) แม้ในเวลาต่อมาชื่อเขาจะค่อยๆเลือนหายไป แต่ก็ยังมีหนังออกมาอย่างต่อเนื่อง (แทบทุกเรื่องเข้าฉายในบ้านเรา อย่างเรื่องล่าสุด THE HUNTED ก็เข้าฉายอย่างเงียบๆเมื่อสองสามปีก่อน)ปีนี้เขากลับมาพร้อมกับBUG หนังที่ดัดแปลงจากละครเวที ใช้ฉากเพียงฉากเดียว และมีนักแสดงหลักเพียงสามคน และหนังเรื่องนี้เป็นบทพิสูจน์ว่า FRIEDKIN ยังเก๋าอยู่

จากากรที่หนังเดินเรื่องในสถานที่อันจำกัด ภาระใหญ่หลวงจึงมาตกยู่กับนักแสดงหลัก ซึ่งในที่นี้หนังได้ ASHLEY JUDD อดีตเจ้าแม่ล้างแค้นชายโฉด ซึ่งเคยเป็นดาราทำเงินถล่มทลายจากยุค 90 MICHEAL SHANNON ดาราฝีมือดี ที่มักปรากฏตัวในหนังดีที่ไม่ค่อยดัง (เช่น THE WOODSMAN ของKEVIN BACON หรือ TIGERLAND และที่สำคัญ เขาเล่น CECIL B. DEMENTED หนังสุดกรี๊ด ของป๋า JOHN WATERS ด้วยยยย! ) และ HARRY CONNICK Jr. นักดนตรีJAZZ ฝีมือดี ที่ตอนร้องเพลงมักดูอบอุ่นจริงใจ แต่เล่นหนังทีไรเป็นไอ้โฉดอยู่เรื่อย (จำได้ไหม เขาเล่นเป็นฆาตกรจิตป่วยใน COPYCAT )

หนังเล่นกับประเด็นการผลิตสร้างความกลัว (อันเป็นกลุ่มอาการที่เกาะกินผู้คน โดยเฉพาะชาวอเมริกันหลังเหตุการณ์ 911 และกระทั่งในบ้านเราหลังรัฐประหารด้วย ) ผ่านทางสัญญะหลักอย่างแมลงได้อย่างหลักแหลม AGNES เป็นเพียงหญิงสาวอ่อนแอ ที่สู้ชีวิตลำพังเหมือนมวลมหาประชาชนอย่างเราๆท่านๆ หนังอาจเริ่มต้นด้วยภัยคุกคามจาก สามีใจโฉด ที่บุกเข้าบ้านมาตบAGNES คว่ำในยามเช้า สามีผู้เป็นเสมือน ผู้ก่อการร้าย- ใน - บ้าน ของเธอเอง การมาถึงของชายคนใหม่ในฐานะที่พึ่งพายามยาก ไม่ต่างจากการกระทำของผู้ปกครองอเมริกาหลังการถูก ก่อการร้ายครั้งใหญ่หลวงในบ้านตัวเอง

จนเมื่อเวลาผ่านไป เราจึงค่อยๆค้นพบว่าที่แท้ PETER เองไม่ได้ใส่ใจอะไรกับเรื่องเหล่านั้น กระทั่งเขาสบโอกาสเจอกับGOSS แบบตัวต่อตัว เขาก็ไม่ได้พยายามจะเคลียร์ปัญหาใดๆ เพราะสำหรับ PETER เขาหมกมุ่นแต่กับเรื่องแมลงเท่านั้น ที่สำคัญ เขาพยายามยัดเยียดความกลัวรูปแบบใหม่ให้แก่ AGNES เมื่อเขาเชื่ออย่างเอาจริงเอาจังว่ามีแมลงที่มองไม่เห็นนั้นมีอยู่จริง (มองไม่เห็นเหมือนกับที่เราไม่เคยมองเห็นว่า มีอาวุธร้ายในอิรัก มีผู้ก่อการร้ายแฝงตัวยู่ในคนดีๆ มีคลื่นใต้น้ำคอยบ่อนทำลายการเมืองไทย) เขาถึงกับพิสูจน์ความเชื่อนั้นด้วยการถอนฟันตัวเองสดๆ เพราะเขาเชื่อว่า มีไข่แมลงนับล้านอยู่ในนั้น

เมื่อเธอยินยอมเชื่อเขา ทั้งเขาและเธอก็หมกมุ่นครุ่นคิดถึงแตเรื่องแมลง พยายามตรวจหามันทุกวิถีทางถึงขนาดห่อหุ้มห้องทั้งห้องด้วยฟอยล์ (เช่นเดียวกับที่ออกกฎหมายเพิ่มอำนาจให้ทหาร ทุ่มงบในการกลาโหม หรือการประกาศกฎอัยการศึกอันไม่มีกำหนด ) และเมื่อมีใครสักคนเตือน AGNES เธอตอบแทนด้วยการตบหน้าและไล่ไปให้พ้น

เราจะไม่ได้เห็นแมลงแม้แต่ตัวเดียวในหนังเรื่องนี้ ตลอดเวลาเราเห็นเพียง การพูดถึงความร้ายกาจของแมลง - เราไม่เห็นอะไรนอกจากการผลิตซ้ำของความกลัว จนมันกลายเป็นความจริง เราเห็นหญิงชายที่พุพอลไปด้วยแผล ซึ่งเราไม่มีทางรู้ได้ว่า เขาถูกแมลงกัด หรือมันเกิดจะการเกาเอาเองกันแน่ บางทีมันอาจเป็นแค่อุปทานประการหนึ่ง ยิ่งการเกิดแผล ยิ่งตอกย้ำการมีอยู่ของแมลง ( เช่นเดียวกับแผลใจของมวลชน ตอกย้ำการมีอยู่ของการก่อการร้าย ) พวกเขาจึงออกมาตรการกำจัดแมลงที่รุนแรงขึ้น และนำไปสู้ฉากจบที่รุนแรง เหนือจริง และชวนชนลุดกขนพองยิ่ง พิสูจน์วลี ความกลัวกินวิญญาณได้เป็นอย่างดี

ในหนังเรามักจู่ๆได่ยินเสียงเฮลิคอปเตอรื อย่างน้อยชัดๆสองครั้งเมื่อ AGNES ยอมรับให้ PETER เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต และในตอนท้าย บ้านของพวกเขาอยู่ใกล้ฐานทัพ ? หรือนี่คือการเปิดฉากสัญญะสำคัญของตัวละครเราไม่อาจทราบได้

เลยพ้นไปจากเรื่องภายใน อเมริกา BUG อาจคือภาพจำลองการดำรงคงอยู่ของอาณาจักรแห่งความกลัวในทุกๆที่ทั่วโลก เพราะจริงๆแล้วการถือกำเนิด ผลิตสร้าง การดำรงคงอยู่ และจุดแตกหัก ของความกลัว ความหวาดระแวงนั้น คล้ายคลึงกัน ลองแทนค่า เข้ากับประเทศของเรา เราก็อาจพบแมลงร้าย(ที่มองไม่เห็นตัว )ในรูปของ คลื่นใต้น้ำ ในรูปของพวกทำผิดคิดร้าย บ่อนทำลายสถาบันหลักของชาติ ความกลัวถูกผลิตสร้างซ้ำๆ ผ่านสื่อกระแสหลัก สลับกับการโฆษณาชวนเชื่อเรื่องความมั่นคง นำไปสู่ทั้งการต่อต้าน และความหวาดระแวงแบบสุดลิ่มทิ่มประตู เราเลือกข้าง ของการกำจัดแมลง มากกว่าที่จะเปิดตามองว่า ที่จริงไม่มีแมลงอยู่ มีแต่ความกลัว ความเกลียดชังของเราเอง ที่ผลักดันให้เรามองเห็นฟันของเรากลายเป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงร้าย มันไม่เหลือความจริงอีกแล้ว มีแต่จินตนาการของเราซึ่งที่แท้ ถูกพิสูจน์ว่ามันมักชักนำไปสู่ความโหดเหี้ยม (เอาเข้าจริง GOSS ยังถึงขั้นทำหน้าที่เป็นคนที่พยายามจะทำให้ทั้งคู่ตื่นขึ้นมองในช่วงท้าย ด้วยซ้ำ แม้เขาจะทำไปโดยมีนัยยะซ่อนเร้นก็ตาม) AGNES เองไม่ต่างจากเรา มวลมหาประชาชนผู้ทนทุกข์ จากากรกดขี่ต่อเนื่องยาวนาน ในที่สุดความเจ็บปวดในอดีต ( การที่เธอสูญเสียลูกไปจะว่าแล้วไม่ต่างจากญาติของผู้เสียชีวิตในเหตุการณ์ระเบิดตึกแฝด ) เรายอมให้ใครก็ได้ขึ้นมามีอำนาจเหนือเรา ด้วยความหวังว่าเขาจะพาเราออกจากดินแดนร้อนทุรนที่เราอาศัย

ชั่วร้าย ลองว่าเราเริ่มเชื่อว่ามีแมลงอยู่ ลองถ้าเราเริ่มเชื่อว่า แมลงนั้นคือสัตว์ร้าย เราจะสร้างความชอบธรรมในการกำจัดแมลง ได้โดยไม่ต้องคำนึงถึงความจริงใดๆอีก เหตุการณ์กำจัดแมลงเคยเดขึ้นมาแล้วทุกที่ทั่วโลก บ้านเราเองเพียงย้อนไปปี 2519 ก็อาจจะพอมองเห็น ความบ้าคลั่งได้ ใครจะรู้ที่สุดวันหนึ่งเราอาจลุกขึ้นมาจุดไฟเผาตัวเอง เพื่อสังเวยความปริวิตกของเราก็ได้