FILMSICK

- สำนักข่าวฟิล์มไวรัส -

ชัดๆไม่ตัดทอนจาก http://www.onopen.com/2007/02/1700

(เน้นคำ ของผมเองครับ)

ต่อไปนี้คือข้อความบางส่วนของบทกวี อเมริกา

จาก หอน และบทกวีอื่นๆ ของ อัลเลน กินสเบิร์ก

จิตติ พัวสุทธิ แปล, สำนักพิมพ์ไชน์

(ทุกครั้งที่อ่าน กรุณาเปลี่ยนใส่คำว่า ประเทศไทย แทนคำว่า อเมริกา และเปลี่ยนชื่อนิตยสารตามเห็นควร)

อเมริกา

อเมริกา ข้ามอบให้เจ้าทุกสิ่งสรร แต่บัดนี้ตัวข้ากลับมิหลงเหลือสิ่งใดเลย

ข้ามิอาจมีสติสตังเช่นปกติ

ข้ากำลังอารมณ์ไม่ดี อย่ามากวนข้า ข้าจะไม่ขีดเขียนบทกวีจนกว่าข้าจะสงบกว่านี้

อเมริกา เมื่อไรกันเล่าเจ้าจะทำตัวอย่างแม่เทพธิดา ?

เมื่อไรกันเล่าเจ้าจะเปลื้องผ้าออก ?

เมื่อไรกันเล่าเจ้าจะพินิจพิเคราะห์ตัวเองผ่านทางหลุมศพ ?

ข้าละหน่ายกับคำร้องขอไร้สาระของเจ้า

อเมริกา ถึงที่สุดแล้วมีก็แต่เจ้ากับข้าเท่านั้นที่สมบูรณ์แบบโดยไม่ต้องรอถึงโลกหน้า ?

กลไกของตัวเจ้าเหลือจะทนสำหรับตัวข้าแล้ว

เจ้าทำให้ข้ารู้สึกอยากเป็นนักบุญ

เจ้าอัปรีย์จริงๆ หรือว่านี่เป็นแค่เรื่องอำกันเล่นๆ ?

ข้าไม่ได้อ่านหนังสือพิมพ์มาเป็นเดือนแล้ว ทุก ๆ วันเป็นจะต้องมีใครบางคนถูกตัดสินว่าเป็นฆาตกร

ข้าไม่ได้พูดว่าข้าเป็นสาวกจงรักของพระเจ้า

ข้าเพียงแต่มีญาณทัศนะและรับสื่อกระแสแห่งจักรวาลได้

ข้ากำลังปราศรัยกับเจ้า

เจ้ากำลังจะปล่อยให้ชีวิตน่าสมเพชดำเนินไปด้วยนิตยสารไทม์หรือไร ?

ข้าเองก็ถูกครอบงำด้วยนิตยสารไทม์เช่นกัน

ข้าอ่านมันทุกสัปดาห์

มันมักจะบอกข้าเกี่ยวกับเรื่องของความรับผิดชอบ นักธุรกิจผู้มุ่งมั่น ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ผู้มีเป้าหมาย ทุกผู้ทุกคนล้วนแล้วแต่เอาจริงเอาจังเว้นก็แต่ตัวข้า

มันเตือนให้รู้ว่าข้าคืออเมริกา

********************

บทกวีเรื่องแมว (Poeme du chat)

ฌาค รูโบด์ แต่ง

อัจฉรา วรรณเชษฐ์ แปล

จาก กวีนิพนธ์ฝรั่งเศสร่วมสมัย: บทวิเคราะห์และสรรนิพนธ์, สำนักพิมพ์ศยาม

เมื่อเราเป็นแมวเราก็ไม่ใช่วัว

เราก็ไม่เบิ่งมองรถไฟที่แล่นผ่านไป

พลางเคี้ยวดอกหญ้าด้วยความเพลิดเพลิน

เราก็ยังคงเป็นแมวมีหนวดอยู่ร่ำไป

(เมื่อเราเป็นแมว เราก็เป็นแมว)

เมื่อเราเป็นแมว เราก็ไม่ใช่หมา

เราก็ไม่เลียพวกน่าเกลียด ปลิ้นปล้อน

เพราะว่าพวกเขามีน้ำตาลเต็มกระเป๋า

แล้วเราก็ไม่เร่าร้อนด้วยความรักต่อพวกพ้องเผ่าพันธุ์เดียวกัน

(เมื่อเราเป็นแมว เราก็ไม่ใช่หมา)

หน้าหนาวเราก็ใช้ชีวิตบนเครื่องทำความร้อน

อบอิงไออุ่นให้ปุยขนอย่างอ่อนโยน

หน้าใบไม้ผลิเราก็ขึ้นไปอยู่บนหลังคา

เพื่อสยบพวกนกสกปรกให้สงบเสียงลง

เราคือผู้ที่จะไปไหนต่อไหนอย่างโดดเดี่ยว

และเห็นว่าถนนทุกสายก็มีค่าเท่าเทียมกัน

(เมื่อเราเป็นแมว เราก็เป็นแมว)

*********************

ขอเชิญร่วมลงนามเพื่อทบทวนกระบวนการเซ็นเซอร์หนังทุกชาติภาษาที่เผยแพร่ในแผ่นดินไทยที่ www.petitiononline.com/nocut/petition.html