SHIKI - JITSU โศลกแห่งดวงวิญญาณหลงทาง

posted on 08 Nov 2006 01:10 by filmsick in alienation

เขาพบเด็กสาวผู้นั้น นอนอ่านหนังสือพาดขวางรางรถไฟเก่าร้าง เธอสวมชุดประหลาดแต่งหน้าทาตาหนาเตอะ ปกปิดตัวเองไว้ใต้ร่มสีแดงที่เธอบอกว่ามันคือเกราะคุ้มครองเภทภัย และสำหรับเธอ ทุกวันพรุ่งนี้คือวันเกิดของเธอ

ส่วนเขา ชายหนุ่มผมยาวประบ่าผู้ห่อหุ้มตัวด้วยโอเวอร์โค้ตสีดำ และผมยาวประบ่า เขาคือผู้กำกับตกยากไอเดียตีบตัน เดินทางมาพักค้างแรมในโรงแรมเก่าๆเที่ยวท่องไปในเมื่อที่เต็มไปด้วยซากปรักหักพังเดินทอดน่องไปตามทางรถไฟ และพบเธอ

ทั้งคู่ถูกดึงดูดเข้าหากัน นำเขาไปยังอาคารร้างที่เต็มไปด้วยชั้นลึกลับ สถานที่อาศัยของเธอที่ชั้นใต้ดินที่เขาไม่อาจเข้าไป หญิงประหลาดผู้ไม่เคยหลับใหลติดอยู่ในวันเพียงวันเดียว และในยามเช้า...ไปตรวจสอบตัวเองว่ายังอยากมีชีวิตอยู่หรือไม่ด้วยการเหวี่ยงตัวเองบนชั้นดาดฟ้า เพียงปล่อยมือ ร่างคงกระทบพื้นแหลกเหลว

ความสัมพันธ์ประหลาดล้ำ พร่องพิการ ปราศจากอารมณ์เพศ หรืออารมณ์รักใคร่ เพียงดึงดูดเข้าหากัน ท่ามกลางการนับถอยหลังของวันและคืน

หนังเรื่องนี้ชื่อ SHIKI JITSU กำกับโดย HIDEAKI ANNO (ผู้กำกับหนัง LOVE & POP, CUTIE HONEY และ การ์ตูน EVANGELION ) และหนังนำแสดง AYAKO FUJITANI ซึ่งนอกจากจะเป็นนักแสดงแล้ว หนังยังสร้างขึ้นจากนิยายของเธอเองอีกด้วย (จากจุดนี้ทำให้นึกถึง MIRANDA JULY ที่กำกับเองและเป็นนางเอกเองในME AND YOU AND EVERYONE WE KNOW และจะว่าไปหนังเรื่องนี้ก็เป็นเสมือนส่วนกลับของ ME AND YOU โดยเป็นเสมือนภาคมืด ของหนังรักสุกสว่างเรื่องนั้น! ) นี้ โดยมี SHUNJI IWAIผู้กำกับสุดจี๊ดเจ้าของหนังที่ใครๆก็รักอย่าง LOVE LETTER และหน้าที่พลิกชีวิตเด็กวัยรุ่นปัจจุบันอย่าง ALL ABOUT LILLY CHOU CHOU มาร่วมรับบทนำคู่กับเธอ

หนังแทบจะเล่นกันเพียงสองคน โดยมีตัวละครหลักอีกตัวคือ เมืองประหลาดที่เต็มไปด้วยอาคารร้าง ซากปรักหักพัง กองขยะ ทางรถไฟร้าง และโครงเหล็กทอดยาวลิบโลก ห้างสรรพสินค้าไม่มีผู้คน แผ่นดินขรุขระด้วยกองปูนหลังการรื้อถอนสิ่งก่อสร้าง และชั้นลึกลับใต้ดินอันเจิ่งนองไปด้วยน้ำและร่มสีแดง เมืองอุตสาหกรรมประหลาดปลายขอบโลกไร้ผู้คน กลืนกลายคล้ายเป็นสภาพจิตใจอันเปลี่ยวร้าง แช่แข็งหยุดนิ่งของเด็กสาว ที่ผู้กำกับหนุ่ม เข้าไปมีส่วนร่วม ในนั้น

ในสภาพจิตใจบิดเบี้ยว เด็กสาวไร้นามจมจ่อมอยู่กับ คำบริภาษเก่าแก่ของแม่ผู้ในโทรศัพท์ซ้ำๆ พี่สาวที่ไม่มีตัวตน และกระทั่งตัวตนของเธอก็ด้วย ทุกอย่างสับสนเลื่อนเปื้อนขณะที่เธอติดอยู่ในวันเดิมๆและเฝ้าฝันที่จะตาย ทุกเช้า เธอปีนขึ้นไปบนดาดฟ้า เกี่ยวตัวเองห้อยโหนกับราวเหล็ก สอบทานว่ายังอยากมีชีวิตอยู่หรือไม่ หากเธอไม่กระโดดลงไปมันก็โอเค หนังไม่เล่าเหตุผลที่มาที่ไปโดยละเอียด กลับเลือกปล่อยให้ทุกอย่างคลุมเครือ และคลี่คลายอย่างเงียบๆ ราวกับทุกฉากตอน การเดินเล่น บทสนทนา ถ้อยคำรุนแรง ความบ้าคลั่ง ความฝันหลอน สีแดง สรรพสิ่งข้าวของเครื่องใช้ คือภาพร่างปะติดของสภาพจิตใจอันหลงทางชั่วนิรันดร์ของเด็กสาว ผู้เปราะบางเกินไป อ่อนไหวเกินไปจนไม่สามารถทนอยู่บนโลกได้

หนังอาศัยการกำกับศิลป์มาสร้างภาพแปลกตา ห้องที่เต็มใบด้วยใบหน้า อ่างอาบน้ำสีขาวกลางห้องใต้ดินมืดมิด ที่เจิ่งนองไปด้วยน้ำ ร่มสีแดง ที่หงายขึ้นนับสิบคันเรียงราย หรือ ห้องประหลาดที่เธออาศัย(นอนแต่ไม่ยอมหลับแม้แต่นิดเดียว) ร่วมกับการแสดงอันบ้าคลั่งของ AYAKO FUJITANI ทำให้หนังกลายเป็นบทกวีแห่งดวงวิญญาณอ่อนไหวที่แตกสลาย อยู่ในเมืองหักพัง และผู้กำกับคนหนึ่งบังเอิญไปคว้าจับภาพนั้นมาไว้ได้

FOOTNOTE

ท่ามกลางหนังเป็นจำนวนมากที่รอขึ้นอันดับในใจปลายปี หนังเรื่องนี้อาจรั้งตำแหน่งหนึ่งในสิบของผมครับ