ฉากการปกป้องครอบครัว ก็บังเกิดขึ้นสองครั้ง ( เราไม่นับฉากในphiladelphia เพราะมันไม่ได้เกิดขึ้นในอาณาเขตของครอบครัว) ฉากแรก เกิดขึ้นในร้าน ฉากที่สองเกิดขึ้นหน้าบ้าน หนังใส่ความรุนแรงในฉากนี้ชนิดถึงเลือด หากมีใครถูกยิง เราจะเห็นศีรษะที่เปิดออกและเลือดแดงฉาน กรามที่หลุดออกจากข้อต่อ Cronenberg ให้สัมภาษณ์เรื่องนี้ไว้ว่า ความรุนแรงในหนังของเขานั้น เป็นสิ่งที่ จำเป็น - ต้องมีอยู่ ในฉากเหล่านี้ทั้งสองฉาก หนัง ถูกถ่ายทำอย่างฉับไว เท่าเวลาจริง ไม่มีการสโลว์โมชั่น ไม่มีการเร้าอารมณ์คนดู ให้รื่นรมย์ไปกับการฆ่า ว่ากันว่าในฉากแรกนั้น ตอนถ่ายจริงโหดกว่านี้มากแต่ Cronenberg ตัดสินใจยกออกไปบางส่วน เพราะหากคงไว้เท่าเดิม จะทำให้คนดูรู้สึกตื่นตาไปกับการฆ่าและกลายเป็นการสนับสนุนความรุนแรงทางอ้อม ซึ่งเป็นเรื่องที่เขาต่อต้าน และที่น่าสนใจคือทั้งสองฉากเกิดขึ้นใน-อาณาเขต- ของครอบครัว ความรุนแรงในหนัง มันจึงถูกฉาบเคลือบซ้ำด้วยมายคติของ การปกป้องครอบครัว - อันเป็นที่รัก ในฉากแรก เราแทบจะตอบในทันทีโดยไม่ต้องคิดเลยว่ามันถูกต้องเหมาะสมแล้ว ที่เราจะฆ่าใครก็ตามที่บุกรุกเข้ามาใน อาณาเขต- ของเรา (และยังคงเชื่อเช่นนั้นกระทั่งกับความรุนแรงในฉากที่สองก็ตาม ) แต่ที่แท้แล้ว ใช่หรือไม่ว่านั่นเท่ากับเรายอมรับ การแก้ปัญหาความรุนแรงด้วยความรุนแรง เชื่อเรื่องตาต่อตาฟันต่อฟัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฉากที่สอง หนังถึงกับให้ เด็ก- เป็นผู้ลงมือ ความรุนแรงที่เราต่อต้านที่แท้มีด้านมืดลักลั่นที่เราเอาผ้าคลุมไว้ในใจเราเอง

ในฉากเซกส์ หนังให้ Tom และ Edie สองสามีภรรยาร่วมรักกัน ( อย่างถึงพริกถึงขิง ) สองครั้ง ครั้งแรก เกิดขึ้นตอนที่ลูกๆไม่อยู่บ้าน เธอแต่ตัวเป็นเชียร์ลีดเดอร์ เล่น 69 กับสามี แสวงหารสชาติเซกซ์แปลกใหม่ เปี่ยมสุข ในขณะที่ในฉากที่สอง หนังให้การร่วมรักเกิดขึ้นบนบันได และเป็นไปอย่างไม่ยินยอมพร้อมใจ จนกึ่งๆจะเป็นการข่มขืน เมื่อ Tom ลงมือลากขาภรรยาของเขา จนตกบันได แล้วบรรเลงเพลงรักเร่าร้อน บันได ไม่ใช่สถานที่ปกติสำหรับการร่วมรัก หากแต่มันเป็นสถานที่ฮิตสถานที่หนึ่งในฉากร่วมรัก ของหนังโป๊ เพราะที่แท้ บันได เป็นแฟนตาซี ประการหนึ่งของการร่วมรัก สถานที่ผิดประหลาด ที่แสนเร่าร้อน แต่ที่น่าสนใจคือ หนังทำให้เห็นว่า ลึกๆแล้วEdie พอใจการร่วมรักครั้งนี้ และนั่นคือการปลุกความรุนแรงภายในของเธอออกมา เธออาจเก็บซ่อนมิดชิดกว่าใครเพื่อนในบ้าน แต่ผลพวงของการบังเกิดความรุนแรง ก็มีผลต่อเธอด้วย

นอกจากนี้ในฉาก การตอบโต้ของ Edie ก็สะท้อนความรุนแรงเช่นกัน ในฉากแรก เธอตอบโต้กับแขกสองคนอย่างสุภาพ เมื่อเขาถามหา Joey Cusack และเริ่มระราน เธอแค่เชิญเขาออกจากร้าน หากเมื่อเธอถูกคุกคามรุนแรงหนักข้อ เธอก็ไม่รีรอที่จะใช้ถ้อยคำผรุสวาทหยาบคาย ด่าทอ ชายแปลกหน้า แม้หากพิจารณากันอย่างง่าย ความรุนแรงเหล่านี้ล้วนคือสิ่งที่ยอมรับได้ ภายใต้ ฉลาก ของ - การปกป้องครอบครัว หรือ การรักษาสิทธิ์ - หรือกระทั่ง สัญชาตญาณดิบ- แต่นั่นที่แท้แล้วอาจเป็นเพียง ฉลาก ที่ปิดทับความรุนแรงเอาไวเ เป็นเพียงข้อแก้ตัวที่เราจะใช้ความรุนแรงตอบโต้ความรุนแรงได้โดยไม่ต้องสำนึกบาป

แต่ที่สำคัญที่สุด และสะท้อนสะเทือนที่สุด คือฉากบนโต๊ะอาหาร ซึ่งถูกกำหนดให้เกิดขึ้นในฉากเปิดและปิด ความอบอุ่น และ เย็นเยียบในทั้งสองฉากนี้ สะท้อนภาพการอุบัติขึ้น และส่งผลต่อเนื่องของความรุนแรง ที่ในที่สุดทุกคนก็ล้วนตกเป็นเหยื่อของมัน ไม่ว่าจะในฐานะผู้กระทำ ผู้สมคบคิด ผู้รู้เห็น กระทั่ง ผู้ถูกกระทำก็ตาม

อย่างไรก็ดีทั้งหมดที่เราเห็นในหนังไม่ใช่ ประวัติศาสตร์- ของความรุนแรง มันเป็นเพียงผลสืบเนื่องจากประวัติศาสตร์ที่ไม่ได้อยู่บนจอ เช่นเดียวกับประวัติศาสตร์เก่าแก่ของ Joey Cusack ที่ Tom บอกว่า ตายไปจากเขาแล้ว หากหนังเรื่องนี้มีชื่อว่า ประวัติศาสตร์ของความรุนแรง - ที่เราเห็นทั้งหมด ไม่ใช่รายละเอียดของประวัติศาสตร์ ( แม้สำหรับครอบครัว Stall มันจะกลายเป็นประวัติศาสตร์ไปในอนาคต ) หากมันคือผลลัพทธ์ ของประวัติศาสตร์ต่างหาก ฉากสำคัญใน philadelphia ไม่ใช่ฉากที่อุบัติขึ้นอย่างปัจจุบันทันด่วน มันมีที่มาที่ไปที่ไม่ได้อยู่บนจอ และมันคือหน้าหนึ่งในประวัติศาสตร์ ในทางหนึ่ง Tom Stall อาจเป็นเพียงชายน่าสงสารที่ถูกประวัติศาสตร์ของตนตามล้างตามเช็ด เขาไม่ควรต้องรับผิดชอบ ต่อการกระทำที่เขาไม่ได้เลือก (เพราะมันไม่ได้เกิดขึ้นโดยความสมัครใจ) แต่เพราะทุกการกระทำทั้งในอดีตและปัจจุบัน ที่แท้ ล้วนไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นอย่างเป็นอิสระ ทุกการตัดสินใจ ล้วนได้รับอิทธิพล จากปัจจัยในอดีต (หรือ ประวัติศาสตร์) ทั้งสิ้น ดังนั้น หากเราเชื่อว่า เราไม่ต้องรับผิดชอบ ใดใดต่อการกระทำนั้นก็เท่ากับเราไม่ต้องรับผิดชอบใดๆเลย เราจึงอาจสงสาร Tom ได้ในแง่หนึ่ง แต่ในแง่หนึ่ง ในการกระทำหนึ่ง นี่คือผลที่เขาสมควรได้รับเช่นกัน(*1)