FILMSICK

13 ปีล่วงผ่านพ้นไปอย่างยากลำบาก บัดนี้ ลี กึมจาออกมาจากคุกพร้อมไฟแค้นแน่นอก เช้านั้นเธอสวมชุดลายจุด แบบที่กลับมาเป็นที่นิยมอีกครั้ง สวมแว่นตาสีชาอันใหญ่ ผมยาวดำตรงตัดกับผิวขาวเผือดของเธอ เฉกเช่นความดำมืดในดวงใจที่ตัดกับความขาวของเต้าหู้ล้างซวย!!

แล้วไฉน ลีกึมจาถึงต้องติดคุกร่วม 13 ปี เล่า! จะบอกให้ก็ได้ เธอเข้าคุกตอนอายุ 19 ! หลังจากลักพาและฆ่าเด็กชาย 5 ขวบคนหนึ่ง!!!!

หลังออกจากคุก พร้อมฝีมือการทำเค้ก อันเลิศรส ลีกึมจา ก็ไปเป็นพนักงานร้านเบเกอรี่ ทาอายแชโดว์สีแดง แล้วออกจัดการความแค้นที่ผลิบานราวกุหลาบแรกแย้มของเธอ สวยสด มีหนามแหลมคม และพร้อมจะทิ่มแทงทุกเมื่อ!!

จากความแค้นของคนหนุ่ม มาสู่ความพยาบาทของเด็กชาย และนี่คือบทจบของไตรภาค ความแค้น ซึ่งปิดตัวลงอย่าง อ่อนช้อย ด้วย ภารไถ่บาปของอิสสตรี ภายใต้ฝีมือ ขอปาร์คชานวุก ที่เคยพา oldboy ตอนสองของไตรภาคนี้ไปคว้า grand prix ที่เมืองคานส์ แล้วล่าสุดยังพา กึมจา มาคว้าตำแหน่งผู้กำกับยอดเยี่ยมจาก บางกอกฟิล์ม ปีล่าสุดอีกต่างหาก

คราวนี้หลังจากที่ในตอนแรก หนังเล่าเรื่องความแค้นผ่านมุมมองทางชนชั้น ในตอนที่สอง เล่าถึงความแค้นในระดับปัจเจก ที่เกิดจากเรื่องเล็กน้อย ทั้งสองตอนหนังล้วนนำไปสู่บทจบหยาบช้าทารุณ ของวังวนแห่งความแค้น มาในตอนนี้ดูเหมือนหนังจะบอกเราถึงการหลุดพ้นออกจากวังวนแห่งความแค้นนั้น แต่มันไม่ได้พิมพ์นิยม ประมาณว่า ให้อภัย หรือฆ่าให้ตายตกไปตามกันหรอก!

ก่อนเข้าคุก ข่าวของลีกึมจาช๊อคคนทั้งเกาหลี เพราะความสวยสาว เยาว์วัยของเธฮ ช่างแตกต่างจากการกระทำอันเหี้ยมโหด และเมื่ออยู่ในคุก ลีกึมจา กลายเป็นกึมจาผู้อารีที่คอยช่วยเหลือนักโทษหญิงทุกคน เป็นแม่พระที่ใครๆก็นับถือ และเมื่ออกจากคุก ใครก็ว่าลีกึมจาเปลี่ยนไป แน่ล่ะ เหมือนที่เธอเคยบอก นางห้าน่ะ จะมาตอนที่เราเรียกหาเท่านั้น และตอนนี้ไม่ใช่เวลาของนังกึมจาผู้อารีอีกแล้ว

สองสิ่งที่ลีกึมจาคิดจะทำหลัง ออกจากคุกคือ หนึ่งคือการตามล่า คุณเป๊ก ชายชั่วช้าที่เป็นต้นเหตุให้เธอต้องติดคุก อีกหนึ่งคือการตามหาลูกสาวที่พลัดหลงหายไป คนที่เธอต้องเข้าคุกเพื่อ!

หนังเดินหน้าเล่าเรื่องการเตรียมการของลีกึมจา ด้วยวิธีการสุดเฉี่ยว เช่นการสร้างปืนจากหนังสือธรรมะ (ของสายลับสาวเกาหลีเหนือ) หรือการแวะทักทายเพื่อนเก่าเพื่อขอความช่วยเหลือ ขณะเดียวกันก็ตามหาลูกสาวไปด้วย การควบคู่ของสองสถานการณ์ เป็นขั่วตรงข้ามกันระหว่างการมุ่งหมายสู่การล้างแค้น และการไถ่บาป

หนังไม่พยายามจะทำตัวเป็นหนังศิลปะที่เน้นการใช้เทคนิคทางภาพยนตร์เพื่อค่อยๆเร้าอารมณ์ เพราะหนัง ไม่รีรอที่จะใช้เทคนิค ฉูดฉาดแบบมิวสิควีดีโอ ทั้งการตัดต่อฉับไว และการใช้เทคนิคพิเศษ เช่นการภาพฝันหลอน หมาหัวคน หรือการขึ้นตัวอักษรบนก้อนเมฆ การเล่าเรื่องแบบหวือหวา โดยเฉพาะที่เปรี้ยวที่สุดคือการที่จู่ๆ ก็ทำให้ใบหน้าของลีกึมจาสุกปลั่งทอประกายวิบวับ !

และทันทีที่หนังเข้าสู่ช่วงของการแก้แค้น หนังก็หยุดการเล่าเรื่องแบบ เปรี้ยวๆลงฉับพลันทันที หนังหวนกลับไปสู่ภาพนิ่งงัน (และในฉบับที่ผมดู หนังเริ่มต้นเฟดตัวเองลง สีของหนังค่อยๆซีดลงๆจนในฉากสำคัญหนังกลายเป็นหนังขาวดำหม่นมืด แต่ในฉบับฉายโรงหนังยังคงเป็นหนังสือเพื่อผลทางการตลาด แต่การทำให้หนังเป็นหนังขาวดำนั้นสะท้อนภาพความมืดหม่นของการล้างแค้นได้อย่างน่าทึ่ง!)

หากมองหนังเรื่องนี้ในฐานะของหนังเดี่ยวๆเรื่องหนึ่ง เราอาจพบว่า หนังพูดถึง ความแค้น และการล้างแค้นได้ อย่างสมบูรณ์ด้วยตัวของมัน เพราะมันว่าด้วย ความแค้น การล้างแค้น และการไถ่บาป ลีกึมจามีความแค้น เธอตามล่าคุณเป๊ก เพื่อล้างแค้น และไถ่บาป ทั้งกับเด็กที่เธอมีส่วนร่วมฆ่า และลูกสาวของเธอเอง หากการคั่งแค้นจะนำเธอไปสู่หุบเหวของมัน เธอได้ก้าวพ้นและไถ่บาปทุกๆอย่างแล้ว

แต่หนังกลับเลือกไปไกลกว่านั้น ด้วยการ แพร่กระจายความแค้นไปสู่ผู้อื่น ซึ่งนั่นทำให้เราสมควรพิจารณาหนังเรื่องนี้โดยควบกับ 2 ตอนก่อนหน้า

การกระจาย

ในสองตอนก่อนหน้านนั้น ความแค้นเป็นเรื่องของบุคคลกับบุคคล (แม้ในตอนแรกเราสามารถตีความไปได้ว่าเป็นความแค้นระหว่างชนชั้น ) แต่ในตอนนี้ หนังเลือกที่จะให้ความแค้นนั้นหลุดออกจากเรื่องของปัจเจกไปสู่ เรื่องของคนหลายๆคน ในช่วงท้าย เมื่อหนังแปรสภาพคุณเป๊กจาก จอมบงการ ไปเป็นไอ้โรคจิต หนังได้ดึงเอา พ่อแม่ของเหยื่อมารวมตัวกัน (ภายใต้ความช่วยเหลือของลีกึมจา ที่เปลี่ยนสถานะจากเหยื่อ มาเป็นวีรบุรุษ) ทุกคนได้เห็นวีดีโอการตายของลูกสาวลูกชายตน ถึงตอนนี้หนังฉายให้เห็นภาพการตอบสนองต่อ-ความแค้น -อันแตกต่างกันไป บางคนใคร่คิดล้างแค้น บางคนขลาดเขลาเกินวกว่าจะทำอะไรได้ บางคนให้อภัย(แต่ไม่ลืม) ในฉากนี้ หนังใช้เวลาเพียงห้านทีเปิดเผยความน่าสมเพชของมนุษย์ออกมาอย่างหมดเปลือก เพราะถ้าจะมีห้วงอารมณืไหนที่มนุษย์จะเปิดเปลือยตัวตนออกมาได้มากที่สุด ก็ต้องเป็นห้วงยามที่เขาหรือเธอสูญเสียสิ่งที่สำคัญที่สุด ปฏิกริยาตอบสนองสะท้อนภาพด้านลึกที่สุดอันน่าชิงชังรังเกียจ แต่มีอยู่จริง หลังจากนั้น หนังตามด้วยฉาก -การจัดการ- ซึ่งหนังเลือกที่จะไม่ให้เห็น (อาจเพราะมีความรุนแรงมากเพียงพอแล้วในสองตอนแรก) แต่หนังกลับเลือกขับเน้นสภาพ ก่อนและหลังออกจากห้องทรมาน ภาพผู้คนบ้าคลั่งร้องห่มร้องให้ ในเสื้อกันฝนเปื้อนเลือด ถ่ายทอดภาพผลพวงแห่งความคับแค้นได้อย่างถึงเลือดถึงเนื้อ หนำซ้ำ หลังจากบทลงทัณฑ์สิ้นสุดลง หนังก็กักตัวละครไว้ด้วยเพื่อกินเค้ก ของกึมจา ชั่วขณะที่เหมือนโมงยามงดงาม ควันบุหรี่กลายเป็นทวยเทพน้อยๆ ราวกับการพยายามหลอกตัวเอง ว่าได้กระทำสิ่งถูกต้อง ภายใต้รูปโฉมของการ ล้างแค้น

การตาย

ในหนังทั้งสามตอน ความตาย ความตายของเด็กๆคือต้นตอทั้งหมดของความแค้น ในตอนแรก เกิดจากความตายของลูกสาวประธานปาร์ค ตอนสอง ความตายของลูกสาว โอแตซู และเด็กสาวอีกคน ในขณะที่ตอนนี้ ความตายของ เด็กชายคนหนึ่ง หากความตายของเด็ก คือการจบสิ้นของความบริสุทธิ์ ของตัวละคร ในภาคนี้ ฉากกินเค้ก ของ พ่อแม่เด็กจึงคล้ายการไถ่บาปอันจบสิ้น ซึ่งไม่เป็นความจริง เพราะหลังจากนั้น กึมจา ต้องผเชิญกับเด็กชายที่ตัวฆ่า (ซึ่งปรากฏให้กึมจาเห็นเป็นครั้งแรก) การยัดปากกึมจาด้วยลูกบอล จึงเป็นการปฏิเสธ การไถ่บาปนั่นเอง แต่อย่างไรก็ดี นี่คือตอนแรกที่มีเด็กรอด และเด็กคนนั้นคือ เจนนี่ ลูกสาวที่เกลียดแม่ตัวเองนั่นเอง

การแทนที่

หในหนังเรื่องนี้ เราพบเห็นการแทนที่ของตัวละครจากสองตอนที่แล้วที่จัดวางเป็นเหมือนกระจกสามบานซึ่งสะท้อนกันและกัน ประธาน ปาร์ค และ ริว จากMr Vengeance ปรากฏในรูปของมือสังหารที่ถูกสั่งมาให้จัดการกับ กึมจา แต่กลับโดนกึมจาจัดการแทน(สองคนนี้กลายจากศัตรูเป็นคู่หูกัน ซึ่งน่าจะเป็นได้หากกลัเรื่องสำคัญใน Mr. และถูกกึมจาซึ่งเป็นความแค้น (กึมจาจริงๆแล้วเป็ผุ้มิสทธิ์คิดแค้นมาที่สุดในสามตอน เพราะเธอไม่ได้เป็นผู้ก่อเหตุ แต่ต้องรับเคราะห์) มันจึงสะท้อนภาพรวมของ Mr. Vengeance อย่างชัดเจน ) ส่วน แฟนสาว ของริว ซึ่งใน Mr. Vengeance เป็นสายลับเกาหลีเหนือ กลับส่งต่อบทบาทสายลับเกาหลีเนือ ให้กับยายแก่ผู้มีหนังสือธรรมมะแนบแบบปืนไว้ในครอบครอง ราวกับเป็นผู้เปิดโอกาสให้กึมจาล้างแค้น ในขณะที่ โอแตซู เหยื่อ แค้นจาก old boy (ซึ่งที่แท้คือต้นเหตุ) กลับมาเป็น คุณเป๊ก ตัวต้นเหตุแห่งแค้นของกึมจา ในขณะที่ ซังวู ผู้ล้างแค้นใน old boy กลับได้รับบทของ เด็กชายผู้ตายที่โตขึ้น ราวกับเป็นตัวแทนของเหยื่อ (ที่เป็นเด็กชาย(boy)) บัดนี้เขาโตขึ้น และ -ไม่ให้อภัย- ในการแค้น ในการ ล้างแค้น ในการไถ่บาปนั้น ซึ่งแน่นอน นี่คือการสะท้อนภาพของ oldboyนั่นเองlady vengence นั้นไม่สำเร็จ กึมจาไม่อาจกลับมาบริสุทธิ์ได้อีกแล้ว เพราะเธอรู้ดีว่าถึงเธอไม่ได้ทำ เธอก็มีส่สวนในความตายของเด็กชายคนนั้น เมื่อเธอแค้นคุณเป๊ก เด็กชายผู้ตายก็มีสิทะแค้น (และไม่ให้อภัยเธอ) แม้เธอจะช่วยคลี่คลายคดี หิมะที่โปรยปรายเป็นสีขาวเหมือนเต้าหู้ล้างซวย แต่กึมจาไม่ได้กินหิมะ เหมือนลูกสาวและคู่รักวัยหนุ่มของเธอ แต่เธอกลับซุกหน้าลงในเต้าหู้ในตอนจบราวกับจะพยายามไถ่บาปอีกครั้งsympathy) ที่แท้แล้วอาจคือคำตอบทของทกคำถาม แต่แน่นอนแม้มันจะอยุ่ตรงหน้า ยามความแค้นบังตาเราก็พร้อมใจจะมองข้ามไป และสังเวยตัวเองให้กับการล้างแค้นอันเปล่าเปลืองนั้น !

เต้าหู้

และเพราะที่จริงแล้ว ในความแค้นของผู้คน นั้นไม่ได้มีเพียง ผู้กระทำ และผู้ถูกกระทำเท่านั้น หากผู้ถูกกระทำเองในทางหนึ่ง ก็ได้ กระทำด้วยเช่นกันและการฆ่าให้ตายไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้น การมุ่งหน้าไถ่บาปต่างหากที่สำคัญ หากแต่การไถ่บาป ใน

แล้วไตรภาคความแค้นก็ปิดฉากลงอย่างหมดจดงดงาม ปาร์ค ชานวุก สะท้อนให้เราเห็นตั้งแต่ การถือกำเนิด การดำเนินไป การจบสิ้นลงของความแค้น (ที่ไม่มีใครจบดี) เลยไปจนกระทั่งการไถ่ถอนความผิดบาปของตนเอง ที่ไม่อาจประสบผลสำเร็จ ริว ประธานปาร์ค โอแตซูซังวู และ ลี กึมจา ทุกคนเมื่อต่างดเริ่มแค้นก็ล้วนก้าวขาข้างหนึ่งลงไปในนรก และไม่อาจกลับขึ้นมาได้อีก ความเห็นใจ (

Footnote

ขอกรี๊ดสามสิบทีให้การแสดงของ ลียองแอ จอมนางแดจังกึมที่มารับบท ลีกึมจา ได้อย่างน่าตื่นเต้นเพราะเธอต้องเล่นตั้งแต่เป็นเด็กสาว 19 จนเป็นกึมจาผู้อารีในคุก และออกมาเป็น กึมจามหาภัย ในตอนท้าย การแสดงของ ลียองแอ คือพลังอันสูงสุดของหนังเรื่องนี้ครับ