FILMSICK

********แก้ไขข้อผิดพลาด ในentry ที่ผ่านมา ชื่อผู้กำกับของอนิเมชั่นเรื่อง terminal : paradise คือ JAN THURING ครับ ขอบคุณท่านที่ตักเตือนมาอย่างยิ่งครับ**************

เนื่องจากมีหนังที่ต้องเขียนถึงอีกราว 20 เรื่อง จากเทศกาลนี้ จึงขอเขียนรวมไว้ในกระทู้นี้โดยจะทยอยเขียนไปเรื่อยๆในentryเดียว เพราะฉะนั้น แนะนำให้อ่านupdate เป็นระยะ ครับผม

MY BKIFF 2006 :2

BACKPACKER FILM FEST

จริงๆตัวเทศกาลนั้นจบสิ้นไปแล้วครับ แต่ผมเองเพิ่งจะได้มีเวลาว่างเขียนถึงหนังที่เหลือ ที่ได้ดูมา

ซึ่งมีดังต่อไปนี้ ครับ

1. RYNA ( RUXANDRA ZENIDE) ดอกไม้ขม

ก่ก่กส

-หนังเรื่องนี้คือการ-ถูกหวย-รางวัลที่หนึ่งอันเกิดจากการสุ่มดูหนังในเทสกาลครั้งนี้เพราะเราเข้าไปดุหนังเรื่องนี้โดยไม่รู้อะไรเลยนอกจากข้อมูลที่มีอยุ่ในคู่มือและผลที่ได้รับคือความคุ้มค่าอย่ายิ่ง

รีน่าอายุ 16 เธออาศัยอยู่ในเมืองเล็กๆในหุบเขาdanube delta ที่ไหนสักแห่งในโรมาเนียกับครอบครัวที่ประกอบด้วยคุณปู่ผู้ชราที่รักหลานอย่างยิ่ง พ่อที่เอาแต่ใจ และแม้ที่ไร้ปากเสียงในครอบครัว รีน่าถูกเลี้ยงเยี่ยงเด็กผู้ชาย เธอเป็นลูกมือของพ่อในปั๊มน้ำมันและอู่รถที่พ่อเธอเปิดขึ้นแห่งเดียวในเมืองชนบทนี้ พอผมยาว พ่อจะจับเธอถอดเสื้อกร้อนกัวเกรียนกลางลาน และปฏิเสธทุกวิถีทางที่รีน่าจะเข้ากล้ความงามแบบผู้หญิง สสิ่งเดียวที่ปลอบประโลมใจเธอคือการออกไปถ่านรูปด้วยกล้องเก่าๆตัวหนึ่งแอบหวังว่าสักวันจะชนะรางวัลภาพถ่ายที่ไหนสักแห่งแวไปจากเมืองนี้

กระนั้นก็ยังมีผู้คนมากมายหลงใหลในตัวรีน่า ตั้งแต่นายไปรษณีย์หนุ่มที่ดูเหมือนจะเป็นคนรักกลายๆของเธอ ไล่ไปจนถึงนายกเทศมนตรีของเมืองที่หลงใหลในตัวรีน่าอย่างยิ่ง จนยครั้งหนึ่งถึงกับยื่นข้อเสนอให้รีน่า แลกกับการต่อใบอนุญาติปั๊มน้ำมันของพ่อเธอ

จนกระทั่งชาชาวฝรั่งเศสเข้ามาในเมืองเขาเป็นนักมานุษยวิทยาที่มาทำวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับต้นกำเนิดของชาวลาติน ด้วยการวัด มือ และ แขน ของทุกคนในเมือง ชายชาวฝรั่งเศสสนใจในตัวรีน่า เธอเองก็เช่นกัน ทุกอย่างทำท่าว่าจะไปด้วยดี แต่ในที่สุดกลับลงเอยอย่างร้าวรานใจอย่างยิ่ง

หนังเล่าเรื่องอย่างเรียบง่าย ฉากต่อฉากตำเนินไปราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น สรรพสิ่งเวียนซ้ำบรรจบ อยู่ในระยะภาพแบบตามติดชิดใกล้ ให้อารมณ์ราวกับการดูหนังของสองพี่น้องตระกูลดาแด็ง

หนังให้รีน่าถูกแวดล้อมด้วยตัวละครเพศชายในหลายระดับ ตั้งแต่พ่อเจ้าอารมณ์ของเธอ ผู้ชายสามคนที่มาติดพันเธอไม่มีใครรักเธออย่างจริงจัง ทุกคนหลงใหลเธอ ในฐานะวัตถุทางเพศ ต่ปฏิบัติกับเธอต่างระดับกันไป ตั้งแต่เห็นอกเห็นใจ ไปจนถึงขู่เข็ญ พอไม่ได้ดังใจก็หาทางแกล้งเธอ ผู้ชายคนเดียวที่ดูเหมือนจะดีกับเธอคือปู่ผู้ชราจนไม่สามารถช่วยเหลืออะไรเธอได้ ขณะที่ ผู้หญิงด้วยกัน- อย่างแม่ของเธอก็ถูกกดจนต้องหนีไป ทิ้งเธอให้ผเชิญชะตากรรมอยู่ลำพัง หนำซ้ำหนังยังถ่ายภาพดินแดนร้างไร้ให้ออกมาแห้งแล้งเหลือใจ แม้จะฉาบไปด้วยแสงสีทองอยู่ตลอดเวลาก็ตาม

หนังมองโลกด้วยความหวังตลอดเวลา ด้วยการให้ รีน่า ที่แท้อยากเข้าใกล้ความเป็นหญิงอย่างยิ่ง เธอแอบสวมชุดกระโปรงของแม่ แอบเจาะหูตัวเอง แอบซ่อนเครื่องประดับไว้ใต้หิน คุณหมอและภรรยาผู้อารี แอบเก็บชุดสวยไวให้เธอ หากแต่หลังเหตุการณ์รุนแรงเกิดขึ้น (ซึ่งหนังเล่าได้อย่างรุนแรงโดยไม่ใช้ภาพ ในฉากนั้นคนดูถูกอัดหมอบกระแตในความมืดและเสียงกรีดร้อง) หนังก็ดิ่งลงสู่ความสิ้นหวังอย่างถึงที่สุด ที่สำคัญเหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นในวันที่ รีน่า เข้าใกล้ ความเป็นหญิงมากที่สุด

มันดูราวกับเป็นหนังเฟมินิสต์ที่เรียกร้องสิทธิอันชอบธรรมของผู้หญิง หากแต่ผู้กำกับไม่ได้ตื้นเขิน จนละเลยแง่มุมเชิงลึกของตัวละคร หนังตามมาด้วยฉากร้าวรานใจต่อเนื่องกัน หลายฉาก โดยเฉพาะกับรีน่า ที่ไม่พูดอะไรอีกเลยหลังจากฉากนั้น จนกระทั่งเรื่องดำเนินมาถึงฉากสุดท้าย ที่ร้าวรานใจอย่างยิ่ง หากเต็มไปด้วยความหวังอย่างยิ่ง เพราะรีน่าไม่ได้ ละทิ้ง ความเป็นหญิง (เธอยังคงเก็บต่างหูไว้) ไม่ได้ยอมรับ-ความเป็นวัตถุทางเพศ- ที่ผู้ชายในเมืองมอบให้เธอ หากเธอเลือกจะเป็น จะไปในวิถีของเธอเอง วิถีซึ่งยากลำบาก (กล้องตอนท้ายของเรื่องทรงพลังอย่างยิ่ง ) แต่ก็ต้องไป เรียนรู้ความขมของการเป็นดอกไม้ และยืนหยัดเพื่อมัน

โดยไม่ต้องสงสัย หลังจากหนังจบ (และเราคนดูเจ็บอย่างยิ่ง ) หนังเรื่องนี้กลายเป็นหนึ่งในห้าหนังที่ผมชอบมากที่สุดในเทศกาลนี้อย่างแน่นอน

2. MERRY CHRISTMAS ( Christian Carion)

หนังตัวแทนเข้าชิงออสการ์สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยมจากฝรั่งเศสที่เล่าเรื่องในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 1 กลางสมรภูมิระอุของฝั่ง พันธมิตร และอักษะ ในคืนวันคริสมาสต์อีฟอันหนาวเหน็บ ทหารของเยอรมัน สก๊อตแลนด์และฝรั่งเศส ที่รบกันแทบเป็นแทบตาย วางอาวุธแล้วมาร่วมฉลองคริสมาสต์อีฟด้วยกัน

หนังตัดแบ่งเล่าเป็นสามส่วน ในส่วนฝั่งฝรั่งเศส เน้นที่นายทหารที่จากบ้านมาตอนที่ภรรยาท้องแก่ กับ นายทหารลูกน้องอีกคนที่เฝ้าฝันถึงไร่อันอุดม ที่อยู่ห่างจากสมรภูมิเพียง ไม่กี่ร้อยเมตร ฝั่งสกอตแลนด์ เล่าถึงท่บาทหลวง ที่ออกรบเพื่อปฏิบัติภารกิจของพระเจ้า หากความดุเดือดทำให้ให้ท่านเริ่มตั้งคำถาม ถึงศาสนาที่ท่านสังกัดมาตลอดชีวิต ขณะที่ฝั่งเยอรมันเล่าเรื่องของนักร้อง โอเปร่าคนดังที่ถูกเกณฑ์มารบ แต่ภรรยา(ซึ่งเป็นนักโอเป่าชื่อดังเช่นกัน) กลับใช้เส้นสายให้เขากลับมาอยุ่ร่วมกับเธอในคืนคริสมาสต์ อีฟ ลงเอยด้วยการลักลอบเดินทางมาปลอบขวัญเพื่อนร่วมรบถึงสมรภูมิ

หนังถ่ายทำในระดับมือาชีพ งดงามตามรูปแบบหนังดีพิมพ์นิยมโดยไม่มีข้อโต้แย้ง ทั้งเรื่องมีฉากรบพุ่งเพียงฉากเดียวในตอนต้นเรื่องและหลังจากหนังเริ่มเล่าเรื่อง สงครามในใจผู้ชมก็เกิดขึ้นพร้อมๆกับคำถามถภึงความไร้สาระของสงคราม ที่ผลักดันให้ผู้คนที่ที่แท้ ในระดับ มนุษย์ ต่อ มนุษย์ ล้วนเป็นมิตรกัน หากความขัดแย้งที่ไม่มีใครเข้าใจกลับผลักดันให้พวกเขาต่องมาสู้รบกัน เข่นฆ่ากัน อย่างหยาบช้าป่าเถื่อน

หนังเชื่อมโยงผู้คนเข้าด้วยกันด้วยสองสิ่ง นั่นคือ ดนตรี และวันคริสมาสต์ ดนตรี ไม่มีพรมแดน เราจึงได้เห็นการร้องโอเปร่า ภาษาเยอรมันคลอไปกับปี่สกอต ในค่ำคืนอันหนาวเหน็บที่ใครๆก็คิดถึงบ้าน พลุไฟส่องทางกลายเป็นพลุฉลอง และศัตรูกลายเป็นมิตร

แม้ตัวหนังจะไม่ได้มีความโดดเด่นในเชิงศิลปะ และมีสถานะของการเป็นหนังเร้าอารมณ์อยู่สูงมาก แต่ในมิติของการเป็นหนังที่จะทิ้งคำถาม ยกระดับจิตวิญญาณผู้คน หนังก็ทำได้อย่างน่าทึ่ง โดยเฉพาะเมื่อวันคริสมาสตค์ผ่านพ้น และทั้งสามฝ่าย ล้วนต้องจ่าย ค่าใช้จ่าย- ที่ไม่ยอมรบรากัน โดยเฉพาะการตั้งคำถามถึงศาสนา ที่สนับสนุนให้การรบกลายเป็นสงครามครูเสด การฆ่ากลายเป็นเรื่องที่ต้องทำมากกว่าจะเป็นบาป หนังสร้างศรัทธาทางศาสนา(โดยอาศัยวันคริสมาสต์) และ หักล้างในฉากเทศนาที่น่าชังของพระคาร์ดินาล ในขณะที่นักดนตรีกลายเป็นเชลยศึก และทหารหนุ่มผู้รักผู้อื่นอย่างยิ่งสังเวยชีวิตให้กับความเข้าใจผิด

แก๊กเล็กๆของหนังได้ผลอย่างยิ่งในแทบทุกอัน ตั้งแต่ การเรียกชื่อแมวที่แตกต่างกัน (ความขัดแย้งเล็กๆที่คลี่คลายได้ ) หรือรูปถ่ายของภรรยาที่สูญหาย หรือ ต้นคริสมาสต์เหนือสมรภูมิ

หนังเรื่องนี้เรียกน้ำตาในตอนที่ดู ตั้งคำถามยามหนังจบลง เราเดินออกจากโรงด้วยหัวใจอันพองโต หวังให้ทุกสมรภูมิบนโลกกลายเป็น สนามฟุตบอลมากกว่าสุสาน

3.ONCE YOU "RE BORN YOU CANNO LONGER HIDE ( Marco tullio giodarna) โลก ของ เรา

ddldd'd