FILMSICK

เวลามี ห้านิ้ว หนึ่งคืออดีต หนึ่งคือปัจจุบัน หนึ่งคืออนาคต หนึ่งคือสิ่งที่มันน่าจะเป็น และอีกหนึ่งคือสิ่งที่มันควรจะเป็น
ทัคเกอร์คิดเรื่องนี้ขึ้นได้พร้อมๆกับได้รับ ซากนิ้วสองนิ้วสอดมาในซองจดหมาย
จากไอแซค บก. ของเธอ
ทัคเกอร์กำลังทำข่าวเรื่อง H-bomb และการทดลองระเบิดอะตอมกลางทะเลทราย
พร้อมกับพยายามจะเขียนหนังสือเล่มหนึ่งชื่อ the sticky fingers of time
ทัคเกอร์อาศัยอยู่กับโอฟิเลีย คู่รักเลสเบี้ยนผิวสี และแอบกิ๊กกับ บก.ตัวเองเล็กน้อย
เช้าวันนั้น โอฟิเลียบอกเธอว่ากาแฟหมด ทัคเกอร์ออกไปซื้อกาแฟ และข้ามเวลาจากปี 1952 ไปยังปี 1997 โดยไม่รู้ตัว

ในปี 1997
ดรูว์ กำลังคิดจะเอาหัวยัดเข้าไปในเตาอบที่เปิดแก๊สทิ้งไว้
เธอโยนงานเขียนของตัวเองลงถัง เขียนข้อความ -ฉันพยายามถึงที่สุดแล้ว-
และแก้เป็น -ฉันพยายามแล้ว-
โชคดีที่ยังไม่ทันสำเร็จ เด็กซ์แฟนเก่าของดรูว์ก็เปิดประตูเข้ามา
ดรูว์ออกไปข้างนอกไปซื้อหนังสือ เรื่อง the sticky fingers of time
หนังสือเก่าที่หายไปครึ่งหน้าและเขียนมาตั้งกลายสิบปีแล้ว
จากนั้นไปทำฟัน ไปดื่ม และ พบทัคเกอร์ที่ยังคงงงวยในเรื่องต่างๆของเธอเอง
ทั้งเรื่อง โลกใหม่ หนังสือ การฆาตกรรม ความรักต่างเพศ รักxxx และ มิติเวลา

แล้วเรื่องมันก็เริ่มจากตรงนี้............
..............................................................................
แม้ข้อจำกัดของหนัง จะลดคุณภาพของงานสร้างลงไปจนเห็นได้ชัด( แต่ก็ดูดิบและตั้งใจดีแฮะ)
แต่หนังอาศัยความเยี่ยมยอดของบทภาพยนตร์ และการแสดง ทำให้หนังลึกลับ ซับซ้อน สนุก และ มีเสน่ห์แบบดิบๆ อยู่ม่น้อย
แม้ว่าจะดูไปจนจบ เราอาจจะยังไม่ได้เข้าใจ ทฤษฏีหรือยอมรับในความสมจริง ของทฤษฏีคนข้ามเวลา (ซึ่งเกี่ยวข้องกับ ระเบิดอะตอม และการผ่าตัดนิ้ว)
หากแต่หนังกลับเลือกวางทฤษฏีไว้หลวมๆ แล้วจับมาเล่นสนุกกับสถานการณ์ที่ตัวละครทั้งสามจะต้องพบเจอ (นับรวม ไอแซคบก.นักข้ามเวลาด้วย )
ย้อนกลับไปที่ ทฤษฎีห้านิ้ว
หนังซ้อนทับระหว่างอดีต กับปัจจุบัน โดยมีสองนิ้วสำคัญเป็นตัวหลัก นั่นคือ สิ่งที่มันน่าจะเป็น และสิ่งที่มันควรจะเป็น
คนดูถูกทิ้งให้ต่อจิ๊กซอว์จากภาพเหตุการ์ณ ที่มัน -น่าจะเป็น- และ มัน -ควรจะเป็น- จากนั้นหนังค่อยๆเติมส่วนขาดทีละนิด แล้วปล่อยให้เราเรียงลำดับเอาเอง


การเล่าเรื่อง -การข้ามเวลา- ทำให้หนังเรื่องนี้สามารถถูกจัดกลุ่มไปอยู่ในกลุ่มหนังไซไฟ ได้แทบจะทันที
หากแต่ควมีหนังไซไฟไม่มากนักที่ไม่มีสเปเชียล เอฟเฟคต์เลยแม้สักฉากเดียว(เว้นแต่จะนับภาพขาวดำ น้ำเหนียวๆ และควันบุหรี่เป็น เสปเชียล เอฟเฟคต์)
เพราะที่หนังเลือกเน้นจะเล่า คือ ความซับซ้อนของสถานการณ์ -ข้ามเวลา - ของทัคเกอร์ ซึ่งในส่วนนี้หนังกลายตัวเองไปเป็นหนังสืบสวนสอบสวนที่ระทึกดีไม่น้อย
แต่ส่วนที่โดดเด้งออกมจากหนัง กลับเป็น -เคมี - ของตัวละครหญิงสองคน
หนังเปิดโอกาสให้ทัคเกอร์( terumi matthews ) และ ดรูว์ ( nicole zaray ) ได้อยู่ร่วมกันเพียงคืนเดียว (และหาได้มีฉากเลิฟซีนชวนสยิวแต่อย่างใดไม่) หากแต่มีผลต่อพลังทางความสัมพันธ์ของทั้งคู่เอามากๆ การทิ้งสายตาของรายแรกในฉากท้ายๆของเรื่อง ที่ทำให้เรารู้สึกถึง -เคมี- ของนักแสดงหญิงคู่นี้ดูระเบิดขึ้นมาได้ ส่วนรายหลังนั้นเล่า เธอค่อยๆเปลี่ยนจากสาวโทรมๆ มาเป็นสาวสวยในตอนท้ายแบบที่ลืมไปเลยว่าก่อนหน้านี้เธอโทรมมาก

ผู้กำกับหญิง hillary brougher เขียนบทและกำกับหนังเรื่องนี้ได้เจ๋งมาก เพราะภายใต้ทุนอันจำกัดและนักแสดงหน้าใหม่ หนังตรึงคนดูไว้ด้วยประสิทธิภาพของบทและการเล่าเรื่องล้วนๆ

ผมค้นเจอหนังเรื่องนี้ในกระบะหนังลดราคา ของค่ายซีวีดี
หนังมีชื่อไทยว่า ผู้หญิง 3 มิติ และขายในราคา 29 บาทเท่านั้น
ใครผ่านไปพบเห็นหยิบมาไว้ในครอบครองได้เลยครับ
คุ้ม
ข้อมูลหนัง ดูที่นี่ครับผ้ม
http://www.imdb.com/title/tt0127302/

footnote

1. หนังมีตอนจบที่ถือว่าเท่มากๆ แต่สำหรับผม เฉพาะผมคนเดียว มันจะเท่กว่านี้ท่าหนังเลือกจบให้เศร้ากว่าที่เป็นอยู่ในหนัง เสียดายที่ไม่อาจบอกเล่าตอนจบในใจได้ เพราะจะทำลายอรรถรสในการชมครับ แต่ไว้ใครดูแล้วเมลล์มาคุยกันครับ

2. มีหนังไซไฟที่ไม่เน้นสเปเชียล เอฟเฟคต์เรื่องอื่นๆที่พอนึกออกคือ donnie darko (อันนี้เล่าเรื่องข้ามเวลาเหมือนกันแฮะ) และ nabi หนังเกาหลี ที่ว่าด้วยความทรงจำ รวมไปถึง stalker ของ อังเดร ทาร์คอฟสกี้ (ที่ผมยกให้เป็นหนึ่งในหนังที่สมบูรณ์พร้อมที่สุดในโลก) ส่วนเรื่องอื่นๆ คงต้องวาน พี่แมเดอลีนมาแนะนำอีกทีครับ (จริงๆผมก็รอหาหนังตามคำแนะนำของพี่แมดนั่นแหละ 55)