FILMSICK

สะอิดสะเอียน อยากอ้วกทุก 5นาที!

เป็นคำนิยามสั้นๆ ที่คุณควรได้รับก่อนชมหนังเรื่องนี้

และเช่นกัน เราอาจพูดในอีกทางหนึ่งว่า

เปี่ยมพลังและระเบิดมันออกอย่างบ้าคลั่ง

ความรุนแรงในหนังจะทำให้คุณชิงชังความรุนแรง

นั่นแสดงให้เห็นว่า เราไม่อาจสรุปย่อหนังเรื่องนี้โดยใช้มาตรฐานใดมาตรฐานหนึ่งได้ ทั้งในทางภาพยนตร์ ไปจนถึงในทางศีลธรรม!

............................................................

มันเกิดขึ้นแล้ว แถวบ้านคุณ! เป็นอีกชื่อหนึ่งของหนังเรื่องนี้ (ซึ่งชื่อจริงของนั้นนั้นแปลไดว่า คนกัดหมา!) เล่าเรื่องของการทำสารคดี

ซึ่ง ว่าด้วยเบน ฆาตกรโรคจิต ฆ่าไม่เลือกหน้า

เช้าวันอันสดใส คุณเดินไปตามถนน มุ่งหน้าจะไปส่งจดหมาย

เบนโผล่มาจากมุมมืด ล๊อคคอลากคุณไปซ้อมจนตาย

คุณยิ้มให้เบน เบนยิงหัวคุณ

ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน ไม่ใช่ความแค้นเคือง ไม่ใช่ความพยาบาท หากมันเป็นเพียงการฆ่า

ไม่นับการหาเงินใช้ยามขาดแคลนด้วยการฆ่าคนแก่ มันเป็นเพียงเรื่องสนุก! เป็นกิจกรรมฆ่าเวลา แวะฆ่าคนก่อนกลับบ้าน!

ส่วนฝั่งคนทำสารคดี

หลังจากเสพรับความรุนแรงเข้าไปทีละน้อย

บางครั้งก็มากจนถึงขั้นคนบันทึกเสียงถูกยิงตายคาที่

ทีมงานก็ค่อยขยับจาก ผู้บันทึกไป เป็นผู้กระทำเสียเอง

เมื่อพวกเขาลงมือรุมข่มขืนหญิงผู้หนึ่งในบ้านของเธอเอง ต่อหน้าสามีของเธอเอง

ก่อนจะฆ่าผ่าท้องเธอ ยิงหัวสามีเธอแล้วทั้งทีมก็กลับใหลไปพร้อมศพในสภาพกึ่งเปลือย

ยิ่งหนังเดินไปข้างหน้าความรุนแรงยิ่งทับทวี

จนในที่สุด ความรุนแรงก็ตีกลับ ด้วยความแรงอันเท่าเทียม

นำมาสู่บทสรุปชวนคลื่นเหียน และหดหู่

หนังถ่ายทำในรูปแบบของสารคดี โดยถ่ายทำเป็นหนังขาวดำ

ว่ากันว่าพ่อแม่ ของเบน (ซึ่งเป็นพ่อแม่ของเบนตัวจริง ) ไม่ทราบด้วยซ้ำว่าลูกชายของตัวเองกำลังทำหนังวิปลาสอยู่พวกเขาคิดว่าเบนและเพื่อนๆกำลังถ่ายหนังสารคดี สนุกๆกันอยู่) ภาพที่ถ่ายในร้านของแม่เบน จึงออกมาสมจริงอย่างมาก

และความสมจริงนี้เองที่ทำให้หนังไปได้ไกลกว่ากนังโรคจิตขายความรุนแรงเรื่องอื่นไ หนังเต็มไปด้วยฉากการฆ่า คนเดินถนนแปลกหน้า คุณยายที่อาศัยอย่างโดเดี่ยว ครอบครัวสุขสันต์ ผัวเมียที่กำลังจู๋จี๋ในคืนคริสมาสต์ พวกมาเฟีย ไล่ไปจนถึงเด็ก หรือกระทั่งคนทำสารคดี ที่ติดตามโจรร้ายอีกคนหนึ่งมาก็พาลถูกลูกหลงกำจัดไปด้วย ทั้งหมดทั้งมวล เกิดขึ้นอย่างไร้เหตุผล พวกเหยื่อไม่มีที่มาที่ไป เราไม่สามารถเอาใจช่วย ได้แต่นึกเวทนา หวาดแสยงไปกับชะตากรรมของเขาและเธอเหล่านั้น ( วิธีนี้ถูกนำมาใช้อย่างได้ผลใน the texas chainsaw massacre ต้นฉบับ ) นอกจากนั้นมันทำให้เรา กลัว-ได้มากขึ้น เพราะความห่งเหินระหว่างเรากับเหยื่อ ทำให้เรารู้สึก ชิดใกล้กับฆาตกรมากขึ้น ในเมื่อเยื่อเป็นใครก็ได้ มันก็เป็นได้ที่จะเป็นเรา

ความรุนแรงคือหัวใจหลักของหนังเรื่องนี้

ความรุนแรงเกินขอบเขตอาจถูกวิพากษ์

แต่ในหนังเรื่องนี้มันได้ทะลุขอบเขตของการใช้ความรุนแรงส่งเสริม หรือต่อต้านความรุนแรง

เพราะความรุนแรงในหนังไม่ได้ส่งผลให้เรารู้สึกสะใจ หรือสยดสยอง แต่มันเป็นเหมือนหนังยางที่ยืดออกจนสุด มันดีดกลับมาตีหน้าเราแตกกระจาย

หลังจากหนังจบลง คนที่จะวิ่งออกไปแล้วประพฤติตัวเยี่ยงตัวละครในหนังคงมีเฉพาะแต่คนที่บ้าอยู่แล้วเท่านั้น เพราะคนที่เหลือ หากทนดูจนจบ ก็คงต้องชิงชังความรุนแรงอย่างรุนแรงเป็นแน่

หนังตั้งคำถามเรื่องความรุนแรงได้อย่างน่าสนใจ

โดยเฉพาะผ่านทางกลุ่มคนทำสารคดี (ซึ่งอยู่ในฐานะสื่อ )

หากการได้รับความรุนแรงซ้ำๆ ทำให้สันศีลธรรมของเราถ่างกว้างมาขึ้นเรื่อยๆ เป็นไปได้หรือไม่ที่ในที่สุกในจุดหนึ่ง เราจะมองเห็นการฆ่ากันตายเป็นเพียงเรื่องสามัญ

ภาพข่าวในหนังสือพิมพ์ ทุกวันนี้แตกต่างจากภาพข่าวในหนังสือพิมพ์เมือ่สิบปีที่แล้วอย่างมากมาย ภาพศพถูกนำเสนอได้มากขึ้น ชัดเจนมากขึ้น หลายครั้งจะแจ้งจนเราสะอึก นัยยะหนึ่งมันตอบสนองความอยากรู้อยากเห็นของเรา ( ในฐานะคนทำสารคดี พวกเขาอยากรู้เรื่องของเบน ) แต่การชิดใกล้กลายเป็นการดึงดูด เพราะทุกวันนี้ เราแทบไม่รู้สึกรู้สมกับภาพความรุนแรงเหล่านั้นอีกแล้ว โดยไม่รู้ตัว เส้นศีลธรรมของเราถ่างออก และโดยภาวะไม่รู้ตัวเช่นนี้ สักวันหนึ่งเราคงทำเหมือนทีมสารคดีในเรื่องนี้ ถ้าไม่ถูกความรุนแรงฆ่า(เหมือนช่างบันทึกเสียงคนแรก ) เราก็จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของมัน (เหมือนคนที่เหลือ) จนกระทั่งสามารถทำร้าย สื่อด้วยกัน ( เช่นทีมสารคดีอีกทีม)อย่างไม่ลังเล

และส่วนที่น่าสนใจ คือความรู้สึกของเราคนดูภับภาพในหนัง การฆ่าสารพัดวิธี หลายครั้งทำให้เราสะอึก แต่หลายครั้ง มันทำให้เราขบขัน การสัมผัสถึงความแตกต่างของความรุนแรงในแต่ละฉาก กรฆ่านั้นนำมาซึ่งคำถามที่น่าสนใจในเส้นศีลธรรมของเรา

ผู้ชมหลายคน รับไม่ได้กับฉากการข่มขืน และ การฆ่าเด็ก แต่เข้าใจสาส์น สำคัญในฉากการฆ่าคุณยายและบุรุษไปรษณีย์ หรือเพื่อนนักมวยปากเสีย

หากเป็นเช่นนั้น ศีลธรรมของเราก็น่าเคลือบแคลงยิ่ง เพราะมันไม่เป็นไรที่จะฆ่าหญิงชราและคนหนุ่ม แต่เด็กกับผู้หญิงนั้นเป็นข้อยกเว้น

จริงอยู่ที่เด็กและผู้หญิงเป็นที่ยอมรับทว่าจะต้องได้รับการปกป้อง แต่นี่ไม่ใช่การทำร้ายมันคือการฆ่า จะเด็ก หรือผู้ใหญ่ก็ล้วนตายสยองทั้งสิ้น

บางทีเป็นเส้นศีลธรรม มีจริตของเรานี้เองที่น่าหวาดผวาไม่แพ้การฆ่าของเบน

ในตอนท้ายของเรื่อง ความรุนแรงตีวงกลับมาตบหน้าเบนและพรรคพวก เมื่อเรากระทำ ก็มีแรงตอบสนอง ความรุนแรงถูกตอบโต้ด้วยความรุนแรง นั่นสำหรับตัวละครแต่สำหรับคนดู ทรุดฮวบจมลงในที่นั่งไปเรียบร้อยแล้ว

FOOTNOTE

ไม่ขอแนะนำหนังเรื่องนี้สำหรับบุคลทั่วไปนะครับ มันทำให้ช๊อคเอาได้ง่ายๆ

และถ้าใครสนใจ หนังเรื่องนี้คือการเอาความขนหัวลุกใน funny games มาบวกกับความ สะอิดสะเอียนใน nekromantik และ ความช๊อค แบบ henry : a portrait of serial killer

ข้อมูลหนังหาได้ที่นี่ครับ

http://www.imdb.com/title/tt0103905/