FILMSICK

เราล้วนเป็นเพียงหมากหนึ่งตัวบนกระดาน

ไม่มีใครสนใจหรอกว่าเราจะเป็นยังไง
จินกล่าวกับเสี่ยวเม่ยเช่นนั้นในครั้งหนึ่งที่ทั้งสองต้องพลัดพรากจากกัน
ที่จริงแล้วจินเป็นมือปราบวังหลวงปลอมตัวมาเพื่อหมายตามล่าคนของบ้านมีดบืน
เช่นเดียวกับเสี่ยวเม่ยซึ่งที่จริงแล้วเป็นคนของบ้านมีดบินปลอมตัวมาเป็นนางระบำตาบอด
จินถูกสั่งให้ปลอมตัวเป็นวายุ ลักพาเสี่ยวเม่ยออกจากคุกแล้วติดตามนางไปหาที่ซ่อนของพวกบ้านมีดบิน
ภายใต้การดูแลของมือปราบเหลียวหัวหน้าของจินอยู่กลายๆ
ระหว่างการเดินทาง ทั้งคู่ต้องผจญกับการตามล่าของทหารหลวง
และต้องผจญกับความรักในใจที่ก่อตัวขึ้นอย่างเงียบๆอย่างมิบังควรที่สุด
เพราะมันย่อมนำมาซึ่งบทสรุปอันเป็นโศกนาฏกรรม
..................................................
หลังจาก hero ประสบความสำเร็จอย่างสูงจากเวทีนานาชาติ
จางอี้โหมว ผู้ซึ่งออกตัวตั้งแต่แรกว่าหลงรักเสน่ห์หนังกำลังภายใน
ก็ประกาศจะทำหนังเรื่องนี้ตามติดออกมาเป็นเรื่องที่สอง และจะทำออกมาเป็นหนังรัก
ยังผลให้ผู้คนทั่วโลกตั้งตารอดูตั้งแต่ทราบรายชื่อนักแสดงนำ
ตัวหนังได้รับเกียรติไปฉายโชว์แต่ไม่ประกวดที่คานส์
และบัดนี้ขึ้นจอให้เราได้ชมกันแล้ว
ตัวหนังตั้งใจแต่เริ่มแรกที่จะเป็นหนังรัก
บอกเล่าความสัมพันธ์สามเส้าที่เกี่ยวเนื่องเชื่อมโยงกับสถานการณ์ทางการเมือง
ซึ่งจุดนี้หนังดูคล้ายจะเป็นส่วนกลับของ hero อยู่กลายๆ
เนื่องเพราะใน hero หนังใช้ความสัมพันธ์ของผู้คน(กระบี่หัก หิมะเหิร นิรนาม และอ๋องฉิน)วิพากษ์การเมือง
แต่ใน house of flying daggers หนังกลับใช้การเมือง วิพากษ์ความสัมพันธ์สามเส้าของผู้คน
หนังจัดให้สถานการณ์อยู่ในช่วงรอยต่อของยุคสมัย
บ้านมีดบินตั้งตัวเป็นปฏิปักษ์กับราชสำนัก ปล้นคนรวยช่วยคนจน
แต่มีดบินจะบินได้ก็ด้วยอาศัยพลังแห่งสายลม
จินเป็นคนของราชสำนัก แต่ขณะที่เขาปลอมตัวเขาใช้ชื่อวายุ
วายุหมายถึงสายลม สายลมอันเป็นอิสระ
จะธนูหรือมีดก็ต้องใช้แรงจากสายลมทั้งสิ้น
หากเปรียบจิน เป็นเสมือนปัจเจกบุคคล
ทั้งราชสำนักและบ้านมีดบินคือระบบ คือสังคม คืออุดมการณ์
ใช่หรือไม่ที่การจะขับเคลื่อนระบบนั้น อุดมการ์ณนั้นก็ล้วนเกิดขึ้นโดยอาศัยเรี่ยวแรงของปัจเจกบุคคลทั้งสิ้น
หนังไม่ให้เราเห็นทั้งราชสำนักและบ้านมีดบิน
เราอาจเห็นทหารหลวง หรือเห็นผู้คนในบ้านมีดบิน
แต่เราไม่มีโอกาสได้เห็นทั้งแม่ทัพและ ต้าเจี๋ย(ตัวจริง)
และในจุดหนึ่งไม่ว่าจะเป็นราชสำนักหรือบ้านมีดบินล้วนไม่แตกต่างกัน
(หนังให้ทั้งทหารหลวงและคนในบ้านมีดบินสวมชุดสีเขียวเฉกเช่นกัน)
เป็นระบบอำนาจอันไม่แตกต่างกัน
ปัจเจกบุคคลถูกใช้เพื่อขับเคลื่อนระบบที่เขาไม่อาจเข้าใจหรือแลเห็น
จินอุทิศตัวเพื่อราชสำนัก เสี่ยวเม่ยอุทิศตัวเพื่อบ้านมีดบิน
แต่ทั้งจินและเสี่ยวเม่ยล้วนเป็น-สายลมอิสระ(หรืออย่างน้อยเสี่ยวเม่ยก็ได้เรียนรู้ที่จะกลายเป็น-สายลมอิสระ-
สายลมที่ไม่ขับเคลื่อนสิ่งใดทั้งสิ้น หาสกโบโบยไปไม่รู้จบ
แต่ปัจเจกบุคคลไม่อาจดำรงอยู่ได้หากปราศจากซึ่งสังคม และ อุดมการณ์
ดังนั้นสายลมจึงไม่มีวันได้เป็นอิสระ
ความรักยิ่งใหญ่ การท่องยุทธภพทั่วหล้าเป็นความฝันเชิงปัจเจกไม่ว่าจะผู้คนรุ่นใด
แต่ทุกคนยังคงมีสังกัดอยู่ จะสังกัดบ้านมีดบิน หรือสังกัดราชสำนักก็แล้วแต่
ไม่ว่าจะเป็นอิสระเพียงใดก็ไม่อาจเลี่ยงหลบพ้นต้นสังกัดได้
จินกล่าวกับเสี่ยวเม่ยถึงจุดจบของสายลมไว้ในฉากหนึ่งว่า
เราล้วนเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งบนกระดาน
ไม่มีใครสนใจหรอกว่าเราจะเป็นหรือตาย
และนั่นคือจุดจบของทั้งคู่
เฉกเช่นกับวีรบุรุษไร้นามที่เคยมีใครเอ่ยถึง
ขับเคลื่อนอุดมการณ์จนลมหายใจหมดสิ้น
ถูกหลงลืมไปในหล่มหลุมแห่งประวัติศาสตร์อย่างรวดเร็ว
สาบสูญชั่วนิรันดร์
.....................................................