FILMSICK

มันเป็นบ้านหลังเล็กๆน่ารัก ในหมู่บ้านชนบทแห่งหนึ่ง

ตั้งอยู่ท่ามกลาง ทุ่งนาเขียวขจี ซากุระเบ่งบาน ดอกไม้ป่าข้างทาง แม่น้ำสงบนิ่ง ทางรถไฟทอดยาว

หากแต่ครอบครัวเล็กๆเจ้าของบ้านนั้นกลับปะกอบด้วย

คุณพ่อที่เป็นจิตแพทย์ วันดีคืนดี ก็ประชุมพลสมาชิกครอบครัวเพื่อสะกดจิตหมู่

คุณแม่น่ารักที่แท้เป็นอะนิเมเตอร์มือดี ยามว่าง ใช้โต๊ะกินข้าวต่างโต๊ะเขียนงานอะนิเมชั่นสุดระทึก

โดยมีคุณปู่ ผู้ชอบร้องเพลงและเริงระบำไม่เลือกเวล่ำเวลาเป็นที่ปรึกษาพิเศษ

ลูกชายคนโตกำลังจะเป็นโรคกลัวผู้หญิง จนกระทั่งพบกับเด็กสาวหน้าใหม่ในเมือง ที่แสนจะน่ารักและชอบเล่น โกะ แข่นเดียวกับเขา

ส่วนลูกสาวคนเล็กชั้นประถมนั้นกำลังเครียดหนัก เพราะเธอมองเห็นตัวเอเองในเวอร์ชั่นใหญ่ยักษ์ติดตามเธอไปในทุกที

ขณะที่สมาชิกขาจร อย่างคุณน้าสุดเซอร์ (เล่นโดยทาดาโนบุ อาซาโน่ ) วันๆก็เอาแต่เดินไปเดินมาและพาคนแปลกๆอย่างเช่นไอ้หนุ่มนักรำ(อะไรสักอย่างที่คล้ายๆนกกะเรียน)มาบ้าน

ยังไม่นับ คุณอานักเขียนการ์ตูนนิสัยชั่ว ที่อยากมีเทปเพลง-ภูเขา-เป็นของตัวเอง

................................................

ฉากหลังกับพลอตของหนังฟังดูขัดแย้งอย่างสิ้นเชิง

หากแต่ตลอดระยะเวลาสองชั่วโมงเศษของหนัง ความผิดเพี้ยนประหลาดโลกของครอบครัวนี้

กลับสอดประสานเป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติสงบงดงามโดยรอบ

ความประหลาดใช่จะต้องเป็นความวิปริต

หากเราเรียนรู้จะอยู่ร่วมกับมัน

หนังให้ความผิดเพี้ยนหมกมุ่นของตัวละครแปรผันไปตามวัย

ซาจิโกะหมกมุ่นอยู่กับจินตนาการของตัวเอง (ที่มีขานดใหญ่โตกว่าตัวเธฮ)

ในขณะที่ฮาจิเมะ(รวมถึงคุณน้าฮารุโนะ) หมกมุ่นอยู่กับความรัก (โดยส่วนตัวผม อิน กับตัวละคร ฮาจิเมะมากๆ เพราะ การถีบจักรยานทางไกลกลับบ้าน เพียงแค่ได้ยินถ้อยคำที่ทำให้เราชิดใกล้กับคนที่เราหลงไหล นั้นเป็นพลัง (ทั้งๆที่เความเป็นจริงก็ไม่ได้ทำให้เข้าใกล้กันขึ้นแม้แต่น้อย)

ส่วนคุณพ่อ กับคุณแม่ หมกมุ่นอยู่กับงานของตน จนเผลอเอามาประสมกับเรื่องภายในครอบครัว ถึงขั้นกระทำการสะกดจิตหมู่

ในขณะที่คุณปู่ อยู่ในช่วงวัยสุดท้ายของชีวิต หมกมุ่นอยู่กับการมุ่งมั่นทำสิ่งที่ตัวเองใฝ่ฝันมาชั่วชิวตก่อนจะต้องอำลา

หนังให้ทุกคน มีปัญหาของตัวเอง และคลี่คลายมันได้ด้วยตัวเอง

คลี่คลายในที่นี้ไม่ได้หมายความถึง การกลับมาเป็นปกติ หากแต่หมายถึงกาเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกับมัน

เพราะว่า เราเพี้ยนได้ โดยไม่ต้องมีความผิด

เราอาจประหลาดโลก แต่เราก็มี-ความงาม-ในชีวิตของเราเอง

การตีลังกาหลัง การเล่นโกะ การเต้นระบำเพลงประหลาด และกระทั่งการได้รับโทรศัพท์จากนางฟ้า ก็เป็นการคลี่คลายอันสวยสดงดงามในวิธีการของมัน

และหนังถ่ายทอดความงามของชีวิต ได้แช่มช้อย งดงาม ทั้งจากฉากหลังอันเป็นดินแดนชนบท

หรือภาวะนิ่งสงบของบรรดาตัวละครใคนความสงบนิ่งนั้นมีความผิดเพี้ยนแฝงฝังอยู่

หากกลมกลืนกันจนเป็นหนึ่งเดียว

ก่อนหน้าหนังเรื่องนี้ คัตซึฮิโร่ อิชิอิเคยทำหนังมันๆแรงๆที่สร้างจากากร์ตูนมาสองเรื่อง ตั้งแต่ shark skin man and the peach hip girl และ party 7 ซึ่งความผิดเพี้ยน หลุดโลกจากหนังทั้งสอง ยังตามส่งกลิ่นอบอวลอยู่นหนังเรื่องนี้

โดยเฉพาะในฉากเด็ดๆ อย่างเช่น การตื้บคุณอานักเขียนการ์ตูนจอมแส่ โดยหญิงสาวลูกน้องของเขาเอง (มันมากๆๆๆๆ) หรือฉาก เพลงภูเขา- ที่ทั้งตัวเพลง และท่าเต้น แสนจะหลุดโลก ราวกับมาจากดาวอื่นก็มิปาน หรืองานอนิเมชั่นของคุณแม่ ที่แสนจะหวือหวาและบ้าพลัง รวมไปถึงตัวละครนักระบำ ที่ย้อมผมสีทอง สวมชุดสีเหลืองอ๋อย (ราวกับพวกพังค์บ้าๆบอ) แต่กลับร่ายรำอย่างอ่อนช้อย และ สุภาพอย่างเหลือเชื่อ

หากแต่ที่แตกต่างออกไปคือในหนังเรื่องนี้ จังหวะที่เนิบช้า และ ความสงบนิ่งสลับฉาก กลับทำให้เรารู้สึกว่า ความผิดเพี้ยนนั้น ไม่ใช่เรื่องประหลาด เป็นเพียงสิ่งที่เกิดขึ้นได้ ง่ายๆ ขำๆ และเป็นสุข

ฉากไคลแมกซ์ของหนังมีการสร้างดอกทานตะวันใหญ่เท่าโลก ขึ้นมา ในแสงสุดท้ายของดวงอาทิตย์ ในความงดงามยามอาทิตย์อัสดง ประสมกับความหลุดโลกของทานตะวันยักษ์เป็นคำอธิบายถึงหนังทั้งเรื่อง

ความผิดเพี้ยนอันแสนสุข

หนังปิดตัวด้วยสมุดบันทึกของคุณปู่ ฉายภาพบรรดาผู้คนที่เขารักในอิริยาบถอันแตกต่าง วิธีการอาจแปลกประหลาด แต่กลับอิ่มเอมไปด้วยความปรารถนาดี

ซึ่งก็คงเป็นเช่นเดียวกับชื่อเรื่องหนังให้ความรู้สึกเช่นเดียวกับ รสชาติของน้ำชา- อาจขมปร่าตรงปลายลิ้น หากนำมาซึ่งความสงบงดงาม ในโมงยามอันผ่อนคลาย

F O O T N O T E

ข้อมูลหนัง หาดูได้ที่นี่ครับ

http://www.imdb.com/title/tt0413893/