FILMSICK

for filmvirus 1.

ชื่อไทย ริต้า ผู้หญิง ร้อยอารมณ์รัก

ผู้กำกับ Jessica Hausner

ดารานำ Barbara Osika , Christoph Bauer, Peter Fiala

ลิขสิทธิ์ EVS

รูปแบบ VCD

นี่คือหนังของ Jessica Hausner ลูกศิษย์ของ สุดยอดผู้กำกับ-หนังตบกระโหลกคนดู - อย่างMichael Haneke อาจารย์เป็นเช่นไร ลูกศิษย์ก็เป็นเช่นกัน เพราะนี่คือหนังที่ โดยหน้าตา-ดูเหมือน- จะเล่าเรื่องชีวิตบัดซบ ของเด็กสาววัยรุ่นคนหนึ่งที่เข้ากับใครไม่ได้ที่โรงเรียน มีพ่อแม่เพิกเฉยเย็นชา และหมกมุ่นอยู่กับความปรารถนาทางเพศอย่างไร้ทางออก แต่ไม่เลย เธอไม่ได้เรียนรู้เรื่องการมีชีวิต เธอไม่ได้ก้สวข้ามผ่านวันวัยสับสนนั้น เธอไม่ได้สูญเสียบางสิ่งเพื่อเติบโต ไม่ได้เรียนรู้รักแรก หรือได้เสียน้ำตา เพราะที่หนังต้องการจะบอกเล่า คือการเป็นวัยรุ่นเป็นเรื่องบัดซบเกินทน และบางที่ไม่ใช่เธอดอกที่บัดซบ มันอาจเป็นโลกทั้งใบนี้ก็ได้

ริต้าเป็นเด็กสาวหน้าป่วย ที่อาศัยอยู่กับพ่อแม่ในบ้านที่เต็มไปด้วยข้าวของสีประหลาด ๆ เธอใช้ชีวิตน่าเศร้าไป วันๆ พ่อมีท่าทีเพิกเฉยเสมอ ในขณะที่แม่นอกจากจะไม่ได้เป็นที่พักพิงให้เธอ หนำซ้ำหลายครั้งยังแข่งขันกับเธอด้วย (มีหลายๆฉาก ที่หนังโฟกัสมายังแม่และเห็นแววสะใจในชีวิตล่มสลายของริต้า) และเกลียดโรงเรียนอย่างสุดขีด เพื่อนร่วมชั้นเธออาจเป็นคนดี แต่เธอก็เกลียดพวกเขา สิ่งเดียวที่เธอปรารถนา คือการมีเซกส์กับคนขับรถเมลล์ที่เธอหนีเรียนไปนั่งมองหลังคอเขาทุกวัน เพื่อนคนเดียวที่เธอมีเป็นเด็กเพิ่งแตกเนื้อหนุ่มที่ป่วยกระเสาะกระแสะ และยิ่งหนังดำเนินไป ชีวิตเธอก็ยิ่งดิ่งลงเหวไปเรื่อยๆ และหนังก็ใจร้ายมากพอที่จะทำให้คนดูรู้สึกว่า ที่แท้เธอก็สมควรได้รับมันแล้ว และยิ่งเรารู้สึกอย่างนั้นมากเท่าไร มันยิ่งแสดงให้เห็นว่าโลก(และเรา)แล้งน้ำใจเพียงใด โหดเหี้ยมขนาดไหน

หนังมีฉากจบที่ช๊อคคนดู ชนิดตบกระโหลกหงายหลัง(เชื่อแล้วว่าอาจารย์สอนมาดี) ในความช๊อคนั้น มีความหดหู่อย่างถึงที่สุดด้วย ตามด้วยฉากที่น่าจะไปอยู่ในหนังฮอลลีวู้ด ยิ่งเป็นการตบกระโหลกทั้งคนดูและริต้ามากขึ้นไปอีก ใบหน้าของเธอไม่ได้เปลี่ยนแปลงโลกไม่ได้ดีขึ้นแต่เธอสงบลง ได้สวมชุดสีขาว และโคมไฟในตอนท้ายกลายเป็น อารมณ์ขันขื่นที่กล้ำกลืนสุดบรรยาย

หนังได้ไปฉายในสาย un certain regards ในคานส์ ปี 2001 และเข้าฉายบ้านเราอย่างเงียบๆลาโรงไปพร้อมกับเสียงก่นด่าถึงความเงียบเชียบในหนังและความชวนช๊อคในฉากจบ รสชาติแปลกแปร่งของหนังวัยรุ่น ที่อาจฝาดลิ้นคนศีลธรรมเคร่ง แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเราโดน ความจริง ตบกระโหลกเข้าแล้ว