FILMSICK

บนท้องฟ้าอันเป็นสีฟ้าไม่รู้จบ
ข้างหลังหมู่เมฆสีขาวที่ลอยไปที่ไหนสักแห่ง
จะมีสวรรค์สถิตย์อยู่ไหมหนอ
และหากมีจริง
-เราจะบินได้สูงแค่ไหน- เพื่อไปถึงที่นั่น
บางทีฟิลิบโป้ อาจคิดเช่นนั้นขณะเขาฝึกบินกับภาพจำลอง
ในฉากเปิดเรื่องของ heaven
ภาพยนตร์ที่เสมือนเป็นการสานต่อความฝันแสนงามของคริสตอฟ เคียลอฟสกี้
เจ้าของไตรภาคสามสีอันลือลั่น
ผู้กำกับชาวโปแลนด์ผู้ยิ่งใหญ่
ที่เสียชีวตก่อนจะได้กำกับไตรภาคชุดนี้
แม้หนังจะอยู่ภายใต้ความรับผิดชอบ ของ ทอม ทึคเวอร์ เจ้าของงานเทคนิคสูงอย่างrun lola run
หนังก็ยังคงสงบงดงามเหมือนภาพวาด เหมือนบทกวี
........................................................
หนังเล่าเรื่อง ของฟิลิป้า แพคการ์ดครูสาวชาวอังกฤษผู้สูญเสียสามีและลูกศิษย์ให้กับยาเสพย์ติด
ซึ่งแม้เธอจะแจ้งความสักกี่ครั้ง
ร้องเรียนไปกี่หน
ทำหน้าที่ราษฎรเต็มขั้นอย่างถึงที่สุด ก็ไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลง
ท้ายที่สุดเธอจึงตัดสินใจเปลี่ยนแปลงโลกด้วยตัวเอง
แต่โดยไม่คาดคิดการเปลี่ยนแปลงโลกนั้นไม่อาจเกิดขึ้นมีแต่ตัวเธอที่ต้องเปลี่ยนแปลงไปตลอดกาล
เพราะมีผู้บริสุทธิ์ 4 คนต้องสังเวยชีวิตแทนเจ้าพ่อค้ายาคนนั้น
และในห้องสอบสวนเธอพบกับฟิลิปโป้ ล่ามหนุ่มที่จู่ๆก็ตกหลุมรักเธอ
และทั้งสองคน ช่วยกันเปลี่ยนแปลงโลกก่อนจะหนีไปสู่สรวงสวรรค์
.......................................................

การได้มองดูฟิลิปโป้และฟิลิปป้าในเรื่องนี้
ทำให้ผมนึกไปถึง โฮลเด้น คลอฟิลดเด็กหนุ่มตัวละครเอกในหนังสือcatcher in the rye
ในหนังสือเล่มนั้นโอลเด้น คลอฟิลด์ ได้แต่วสบถ ก่นด่าโลกทั้งใบ
ในห้วงเวลาที่เขาหนีออกจากบ้าน
ดูคล้ายเจ้าหนุ่มนี่มองโลกในแง่ร้ายอย่างสุดขั้ว
แต่จากอีกด้านหนึ่งใช่หรือไม่ที่โฮลเด้นอาจแค่บริสุทธิ์เกินไป
บริสุทธิ์เกินกว่าจะทนรับความโสมมที่ขับเคลื่อนโลกใบนี้อยู่
เมื่อรับไม่ได้ เปลี่ยนไม่ได้ โฮลเด้นจึงได้แต่เกลียดทุกสิ่งทุกอย่าง
เว้นก็แต่เด็กน้อยในทุ่งข้าวที่เขาเคยไล่จับเท่านั้น
เช่นเดียวกับฟิลปป้าผู้ซึ่งบริสุทธิ์เกินกว่าจะเข้าใจได้ว่า
โลกนี้แท้จริงแล้วล้วนมีแต่ความโหดร้าย
มียาเสพย์ติด มีการหลอกลวง มีความตาย มีการคอรัปชั่น
และเหนือสิ่งอื่นใดคือแม้แต่เจตจำนงในการเปลี่ยนแปลงโลกของเธอ
กลับทำให้เธอกลายเป็นหนึ่งในบรรดาผู้คนที่เธอเกลียดอีกด้วย
และการที่เธอยมอรับในความผิดนั้นจนไม่อาจทนมีชีวิตอยู่ได้
ขับเน้นความบริสุทธิ์ของเธอ
ไม่ได้บริสุทธิ์แบบเทพธิดา
แต่บริสุทธิ์แบบมนุษย์คนหนึ่ง
ในส่วนของฟิลิปโป้
หนังไม่ได้ให้น้ำหนักในการกระทำของเขามากนัก
เราไม่รได้ว่า-ทำไม-ฟิลิปโป้จึงตกลหุมรัดฟิลิปป้า
ไม่รู้ว่า-ทำไม-เขาจึงพาเธอหนี
ไม่รู้ว่า-ทำไม-จึงทำทุกอย่างมากมายขนาดนั้น
แต่เพราะเรารู้กันดีว่ารักไม่เคยถาม-ทำไม-
รักไม่มีเหตุผล
ดังนั้นเราจึง-รู้สึก-ได้ว่าฟิลิปโป้รักเธอเพียงเพราะการจับมือเพียงครั้งเดียว
เราจึง-รู้สึก-ได้ว่าเรื่องเล่าที่ไราไม่ได้ยินจากปากน้องชายจะสั่นเสะทือนจิตวิญญาณเขา
เราจึง-รู้สึก-ได้ว่าเขารักเธอ
และนั่นเป็นความรักอันแสนจะบริสุทธิ์
..........................................................

ภายหลังการหลบลี้จาก-โลก-(เมืองตูรินที่เต็มไปด้วยความฉ้อฉล)
ฟิลิปโป้และฟิลิป้าซึ่งอยู่ในชุดเสื้อสีขาว(บริสุทธิ์)ไปโกนหัว(ล้างบาปเพื่อบริสุทธิ์)
ได้พบกับ การร่วมรัก ของคนส่งนม การแต่งงาน กรกินไอติม การบอกลาพ่อ
การกินดื่มอาหารดีๆ และการร่วมรัก
อันเป็นสิ่งธรรมดาสามัญ
กลางท้องทุ่งที่งดงามเหมือนภาพฝัน
บางทีที่หนังอยากบอก
สรวงสวรรค์ไม่ใช่อื่นใดเลยนอกจากกิจวัตรสามัญของมนุษย์เอง
ฉากหนึ่งที่ผมชอบที่สุดในหนังคือฉากที่พ่อของฟิลิโดินทางมาหาลูกชาย
แม้สิ่งที่ลูกชายทำจะผิด ขัดต่อกฏหมาย และทำลายชื่อเสียงสารวัตรอย่างพ่อ
แต่ที่เขาทำคือเอาเงินมาให้ และสเนอตัวพาหนี
เขารักฟิลิปโป้มากเพียงนั้น
ฟิลิปโป้รักฟลิป้ามากเพียงนั้น
และความรักแบบนั้นเป็นเรื่องที่จะเกิดขึ้นได้เฉพาะกับมนุษย์เท่านั้น
หากสรวงสวรรค์หมายถึงสถานที่อันบริสุทธิ์
บางทีมันอาจคือจิตใจเรานั่นเอง
.....................................................
มีความสงบแผ่ซ่านอยู่ในหนัง
ทั้งๆที่ตัวเรื่องสามารถพลิกเป็นหนังแอคชั่นระทึกขวัญได้
หากแต่หนังกลับนำเสนออย่างนิ่งเงียบ
ปล่อยให้คนดูเป็นผู้สังเกตการณ์มากกว่ามีส่วนร่วมกับชะตากรรมของตัวละคร
และปล่อยให้นักแสดงนำทั้งคู่เป็นผู้พาคนดูไปสู่ความเข้าใจ มากกว่าจะพึ่งความพลิกแพลงของบท
เคท แบลนเชต และ จิโอวานนี่ ริบิซี่แสดงได้อย่างเยี่ยมยอด
โดยเฉพาะรายแรกผู้ซึ่งได้รับบทที่ที่สุดบทหนึ่งในชีวิตการแสดง(ที่เต็มไปด้วยบทที่ดีมากๆ)ของเธอ
หนังถ่ายภาพได้อย่างสวยสดงดงาม
ภาพแทนดวงตานก ที่ทำให้คนดูเหมือนเป็นพระเจ้าในช่วงแรก
ก่อนจะค่อยๆลดระดับมุมมองของคนดูลงมา
จนท้ายที่สุดเราเป็นแค่มนษย์ธรรมดา
ผู้ที่ยังคงอยู่บนโลกมองดูผู้บริสุทธิ์สองคนลอยสู่ที่ทางบนท้องฟ้า