FILMSICK

ภาพถ่ายนี่มันเหมือนกับประตูวิเศษ
แค่เอื้อมมือไปแตะต้องมัน
เราก็เหมือนจะได้ย้อนกลับไปยังที่นั่น
สูดอากาศแบบนั้น
สัมผัสแบบนั้น

ชิซึรุ บอกมาโกโตะ ในฉากหนึ่ง ก่อนที่จะเอามือแตะภาพถ่ายของตัวเอง
พลันจมหายไปในบรรยากาศที่มีท้องฟ้าสดใส มองเห็นตัวเองห้อยโหนอยู่บนเสาไฟฟ้า
โดยีมาโกโตะยืนอึ้งอยู่ข้างๆ

นี่เป็นฉากหนึ่งในหนังที่พอจะอธิบายความแปลกประหลาดแต่เปี่ยมเสน่ห์ของหนังญี่ปุ่นเรื่องนี้

หนังของผู้กำกับยูกิฮิโกะ ซึซึมิ
เล่าเรื่องรักของช่างภาพอิสระชื่อมาโกโตะ
ที่ถูกจับโยนลงจากหน้าต่างชั้นสอง และโดนไล่ออกเพราะไปต่อยเพื่อนเก่าที่หางานให้
ในช่วงเวลาย่ำแย่ เขาพบกับซองพัสดุจากนิวยอร์คที่บรรจุภาพถ่ายจำนวนหนึ่ง
และบัตรเชิญไปงานแสดงภาพที่มาจากแฟนเก่าของเขา
คนที่เขาสอนถ่ายรูป แต่กลับถ่ายรูปได้ดีกว่าเขา
คนที่เลิกรากันไปหลายปีเพราะเขาทนเห็นเธอก้าวไปข้างหน้าไกลกว่าเขาไม่ได้
คนที่จู่ๆก็ส่งบัตรเชิญให้ไปดูนิทรรศการภาพถ่ายของตัวเองในวันที่เขาตกงาน
เขาจึงโยนรูปทั้งหมดทิ้ง
จากนั้นเรื่องพาเราย้อนกลับไปครั้งทั้งคู่ยังเป็นนักเรียน
และชิงซึรุขอให้มาโกโตะถ่ายรูปต่อเนื่องภาพที่เธอชกหน้าxxxหนุ่มขี้หลี
จนในที่สุดทั้งคู่ย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกัน-จนกว่าจะกินส้มหมด-
และเลิกรากันไป
ชิซึรุอยากอยู่ในโลกเดียวกับมาโกโตะจึงหัดภ่ายภาพ
แต่ความพยายามนั้นยิ่งผลักเธอออกจาเขา
ทั้งคู่สัญาจะไม่พบหน้ากันจนกว่ามาโกโตะจะเป็นมืออาชีพ
และไม่อาจได้พบหนเกันอีกเลย
เพราะในเวลาปัจจุบัน
มาโกโตะทราบข่าวจากเพื่อนเก่าว่า ชิซึรุ เสียชีวิตแล้ว
ด้วยรูปถ่ายเพียงหนึ่งใบ มาโกโตะบินเดี่ยวไปอเมริกา
เพื่อค้นหาความลึกลับดำมืดในชะตากรรมของคนที่เขาไม่เคยลืมแต่ไม่อาจเอื้อมคว้า
และเข้าสู่โลกพิสดารแห่งนิวยอร์ค
..................................................

หนังเล่าเรื่องแบบสนุกสนานด้วยเทคนิคด้านภาพหวือหวา
ไม่ว่าจะเป็นการให้มาโกโตะเห็นไฟลุกโพลงอยู่กลางห้องตอนที่เห็นภาพเปลวไฟจากปล่องควันของชิซึรุ
หรือการใช้ภาพจากมุมมองของส้ม
รวมไปถึงการจัดแสงสีสำหรับ ชิซึรุ
ผู้หญิงที่ไปมาเหมือนความฝัน
ซึ่งในการณ์นี้ ได้ เรียวโกะ ฮิโรสึเอะ ที่เคยตรึงคนดูด้วยการแสดงของเธอจาก himitsu มารับบทชิซึรุ
ผู้หญิงปริศนา ที่ใช้ชีวิตเหมือนความฝัน
และแน่นอน เรียวโกะ ฮิโรสึเอะไม่ทำให้ผิดหวัง
เธอสดสว่างเจิดจ้าในทุกฉากของหนัง
จนอดใจหวิวไม่ได้(หรือจะเป็นเฉพาะผมคนเดียว)ตอนที่รู้ถึงชะตากรรมของเธอ
และโดยเนื้อแท้ หนังเล่าเรื่องของความฝัน
มาโกโตะมีความฝัน
และชิซึรุ ไม่เพียงทำหน้าที่เป็นตัวละครที่อยู่ข้างๆ
หากยังทำหน้าที่เป็นเสมือนความฝันของมาโกโตะอีกด้วย
การจัดตำแหน่งแห่งที่ของกล้องและการบอกเล่าของเรื่อง
แสงเงา และการแสดง(+หน้าตา)ของ ฮิโรสึเอะ ทำให้มันเป็นเช่นนั้น
ยิ่งในช่วงหลังที่มาโกโตะได้รับรู้ความรู้สึกแบชิซึรุ
และตามถ่ายภาพเดียวกับที่ชิซึรุเคยถ่าย
ยิ่งแสดงให้เห็นถึงการซ้อนทับของคนสองคน
ที่แม้รักสักเท่าไรไม่อาจอยู่ร่วม
ในขณะที่อายะ ก็เป็นอีกด้านหนึ่งของมาโกโตะ
ด้านที่หม่นมืด เจ็บปวด หวาดกลัว และชั่วร้าย
มาโกโตะเคยร้ายกาจขนาดบอกเลิกกับชิซึรุ
เพราะเธอทำใน-ความฝัน-ที่เขาทำไม่ได้
จนกระทั่งเขาเจออายะเขาจึงเข้าใจ
หนังให้มาโกโตะ โดนซ้อมอยู่ตลอดเรื่อง ทั้งจากมาเฟียจีน แกงสเตอร์ข้างถนน
มาโกโตะไม่เคยตอบโต้
ได้แต่บ่นว่าซวย
เหมือนกับที่เขาทำมาตลอดการเป็นช่างภาพ
กลัวว่าคนรักจะเกินหน้าแต่ก็ไม่กล้าต่อสู้เพื่อความฝันนั้น
กว่าเขาจะเรียนรู้จะสู้ ก็ปาเข้าไปท้ายเรื่องและเป็นการสู้แบบถวายหัว
เพื่อชิซึรุ ผู้เป็นทั้งความรัก และความฝันของเขา
ในตอนท้ายเรื่อง หนังพาเราย้อนกลับไปสู่อารมณ์รักอีกครั้ง
การพบกันของทั้งคู่ ให้อารมณ์ในระดับเดียวกันกับหนังรักสวยงามที่ถูกมองข้ามอย่าง waking the dead
และปิดท้ายด้วยการย้อนไปหาคำถามต้นเรื่อง
รวมถึงตอบคำถามเรื่อง-การอยู่ร่วมกัน- ของชิซึรุ ที่อาจหมายถึง-การอยู่ร่วมกับความฝัน- ก็เป็นได้