FILMSICK

-ชีวิตเป็นกะพริบเล็กๆของโลกและจักรวาล การย่อท้อต่อชะตากรรม ยิ่งทำให้ กะพริบนั้นเล็กลงกว่าเดิม - *1

ใครบางคนเคยกล่าวไว้ในหนังสือบางเล่ม
และ หนังเรื่อนี้ทำให้เรานึกถึงคำกล่าวนั้น
The sea is watching เล่าเรื่องของกะพริบเล็กๆเหล่านั้น
กะพริบเล็กๆเช่น โอชิน คุณ คิคุโนะ และเพื่อนๆโสเภณี แห่งสำนักนางโลมในตรอกเล็กใกล้ทะเล
กะพริบเล็กๆ เช่น เรียวสุเกะ ชายหนุ่มที่ถูกชะตากรรมกลั่นแกล้งมาชั่วชีวิต จนคิดแค้นคั่งโลกทั้งใบ
กะพริบเล็กๆอย่าง ซามูไรหนุ่ม ฟูซาโนสุเกะ ที่เข้ามาหลบภัยในค่ำหนึ่ง
กะพริบเล็กๆอย่างซามูไรชราที่ไขว่าคว้าอุ่นไอในคืนหนาวยาวนานนับนิรันดร์

ตรอกเล็กนั้นอยู่ลึกเข้าไปจากทะเล เป็นแหล่งรวมสำนักนางโลม ไร้เกียติร ศักด์ศรี
โอชิน และ คิคุโนะทำงานที่นั่น
ค่ำคืนหนึ่ง ซามูไรหนุ่มวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาในร้าน ขอหลบพักอาศัยหลังก่อเรื่องยุ่ง
โอชินรับผิดชอบดูแล ช่วยเหลือซามูไรหนุ่ม และตกหลุมรักเขาอย่างถอนตัวไม่ขึ้น
ซามูไรหนุ่มเอง ก็ชอบโอชินไม่ใช่น้อย และเพียรมาหาเธอเสมอ
จนเสมือนเธอเป็นตัวแทนความฝันของนางโสเภณี
หากแต่ความฝันก็กลับต้องล่มสลายลง

ในขณะที่คุณคิคุโนะ โสเภณีรุ่นพี่ที่มาจากตระกูลซามูรไชั้นสูง
มีซามูไรชรามาติดพันชอบพอ จนชักชวนให้ไปอยู่ด้วยกันที่คฤหาสน์
หากแต่นางกลับผูกพันกับนักเลงหัวไม้อีกคน และให้เงินเขาใช้เสมอๆ

เรียวสุเกะชายหนุ่มผู้ชิงชังโลก พบโอชินหลังจากความรักของโอชินล่มสลายลง
คืนนั้นเขาพกมีดไปด้วยหมายจะทำลายทุกสิ่งทุกอย่างหลังออกจากห้องของโอชิน
หากนางกลับยึดมีดนั้นไว้ และกล่าวเตือนสติเขา
คนสองคนที่ตกอยู่ในจุดต่ำสุดของชีวิต
กลับเติมเต็มกันและกัน จนคล้ายอยู่ในจุดสูงสุดเท่าที่ชีวิตต้องการ

ขณะที่เส้นทางของคิคุโนะ กลับตกอยู่ในความสัมพันธ์สามเส้า ที่ไม่อาจตกลงปลงใจ

ฟังจากพลอตย่อๆดูราวกับจะเป็นหนังชีวิตเศร้าของโสเภณีหัวใจทองคำ
หากแต่บทภาพยนตร์ของ akira kurosawa ( ซึ่งเป็นบทภาพยนตร์ชิ้นสุดท้ายที่ปรมาจารย์ผู้กำกับท่านนี้เขียนขึ้นหากเสียชีวิตลงก่อนจะได้กำกับ )
กลับถ่ายทอดเรื่องราวได้ เจ็บช้ำรันทดยิ่งกว่า หากอบอุ่นนุ่มนวลยิ่งกว่า
บอกเล่าเรื่องราวของชีวิตเล็กๆที่ต่างดิ้นรนต่อสู้ปัญหาตามกำลังของตย
ความรักไม่สมปรารถนาของ โอชิน อดีตของคิคุโนะ ความแค้นของเรียวสุเกะ ความฝันของโสเภณี
ความโดดเดี่ยวของซามูไรชรา ความเจ็บป่วยของมาม่าซัง
ทุกสิ่งที่แท้กลับล้วนตกอยู่ภายใต้การจับตาของท้องทะเล
และเมื่อทะเลพิโรธ กวาดต้อนกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่าง
จะซามูไรหรือโสเภณี สำหรับทะเลก็มีคุณค่าไม่ต่างกัน
ต่างเป็นเพียงกะพริบเล็กๆอันเปราะบางที่พร้อมจตะแตกหักเสียหายไอย่างง่ายดาย เพียงช่วงหนึ่งเกลียวคลื่น

หากแต่หนังไม่ได้เลือกเสียดเย้ยความเปราะบางของมนุษย์ หากกลับเลือกเชิดชูความแข็งแกร่งของมนุษย์ผู้เปราะบาง
เมื่อโอชินกับคิคุโนะ ต้องตกอยู่ในมรสุม ทั้งจากชีวิตจริง และจากทะเลพิโรธ
ทั้งคู่เลือกสวมกิโมโนตัวที่สวยที่สุด (ไม่ใช่เพื่อรอความตาย หากแต่เพื่อจะมีชีวิตอยู่ เพราะเสื้อผ้าทั้งหมดจะสูญหายไปพร้อมกระแสน้ำ จึงต้องเลือกชุดที่ดีที่สุดไว้กับตัว) นั่งคุยกันบนหลังคาบ้าน
ทั้งคู่อาจเป็นเพียงโสเภณีไร้เกียรติ ในสังคมแห่งยศถาบรรดาศักดิ์
หากแต่ในฐานะมนุษย์ ทั้งคู่กลับ น่ายกย่องเชิดชูไม่แพ้ซามูไร เจนสนามรบแต่อย่างใด

kei kumai รับหน้าที่สานต่อผลงานของปรมาจารย์ คุโรซาว่า(เขาเคยพา the sea and poison ไปคว้าหมีเงินจากเทศกาลเบอร์ลิน เมื่อปี 1986 ) ถ่ายทอดหนังจากมุมมองของเพศหญิงได้อย่างนุ่มนวล ( ว่ากันว่า ปกติ คุโรซาว่ามักถ่ายทอดหนังผ่านมุมมองของเพศชายได้ดี )
ตัวหนังเล่าเรื่องอย่างนุ่มนวล และไม่พยายามเร้าอารมณ์จนเกินเลย
หากแต่กลับสะท้อน ความนุ่มนวลของเพศหญิง ออกมาจนสัมผัสได้(หลังดูจบเชื่อว่าหลายคนอยากมีคนรักที่นุมนวลอ่อนหวานแบบโอชิน ผมด้วยคนนึง!)
นอกจากนี้ยังจับอารมณืคนดูได้อยู่หมัดจนเราแทบลืมไปว่าตลอดเวลา 119 นาทีของหนัง ถ่ายทำภายในร้านของโอชิน และตรอกสำนักนางโลมเท่านั้น

และฉากสุดท้ายบนหลังคาบ้านนั้น หนังเลือกเชิดชูความยิ่งใหญ่ของมวลมนุษย์
ทางช้างเผือก ดวงดาวกะพริบบนฟ้า
ภายใต้การจับตาแห่งท้องทะเล
กะพริบเล็กๆที่แสนเปราะบางไม่อาจต้านทางแรงลมแรงคลื่น
หากที่มันทำได้ กลับเป็นการฉายส่อง กะพริบแสงรุ่งโรจน์ให้สว่างที่สุด และลาลับไปอย่างภาคภูมิต่างหาก

******************************************************************
footnote

หนังเรื่องนี้มีให้เช่าทั่วไปในลิขสิทธิ์ของ ซีวีดี ภายใต้ชื่อไทยว่า ทะเลรักรอยอาลัยครับ

ดูข้อมูลหนังได้ที่นี่ ครับ
http://www.imdb.com/title/tt0316829/

*1 หยิบมาจาก หนังสือ -บทเพลงของเธอ- เขียนโดย วนาโศก ครับ