FILMSICK

ตัวตนที่แท้จริงของเราเป็นเช่นไร
เรามี-ตัวตน-หรือเปล่า
กลางโลกกว้างใหญ่ที่เราเอาแต่โดดเดี่ยว
เราเป็นใครกันหรือ
เราแสวงหาสิ่งใด
เราเฝ้าไถ่ถามเสมอมา
ค้นหาความหมายของการมีชีวิตอยุ่
แต่ไม่เคยมีคำตอบเลย
เฉกเช่นเดียวกับเร หญิงสาวคนนั้น
มันเป็นค่ำคืนหนาวเหน็บของวันที่ 14 มีนาคม
เรเดินเข้าไปในซุปเปอร์มาร์เกตพร้อมกับเสียงในหัวเธอ
พร่ำคำพูดเดียดฉันทน์ตัวเองขณะเธอเดินเลือกซื้อไวน์
จนกระทั่งผู้ชายผมทองในรองเท้าบูทลุยหิมะเดินเข้ามาในร้าน
เรก็หยุดนิ่ง ในหัวเธอหยุดส่งเสียงชั่วคราว
มีเพียงเสียงร่ำร้องจากดวงใจ ผู้ชายคนนี้คงมีรสชาติดี-
เธอทิ้งตะกร้าเดินตามเขาออกไปที่รถ
ร่วมรักกับเขา แล้ว อาเจียน
จากนั้นเริ่มต้นผจญภัยไปด้วยกันตามเส้นทางขนส่งเฟอร์นิเจอร์
ค้นหาตัวตนแหว่งวิ่นของเธอเอง
หนังมีเรื่องเพียงเท่านี้
และเลือกจะเล่าเพียงเท่านี้
ไม่มีเหตุการณ์สะเทือนอารมณ์
ไม่มีที่มาที่ไป
ไม่มีเหตุผล
มีเพียงภาพสะท้อนบนกระจกส่องหลังรถบรรทุก
ภาพแสงโคมไฟข้างถนนที่ปรากฏเพื่อวูบผ่าน
ภาพท้องฟ้าที่ค่อยๆมืดลง
ภาพป้ายไฟสะท้อนบนกระจกรถ
และมีบทรักไม่รู้จบของทั้งคู่
เร อายุ 31 และยังโสด
และเป็นโรคbulimorexic
อันประกอบจาก bulimia ที่แปลว่ากินจุ และ anorexia ที่แปลว่าไม่อยากอาหาร
เธอกินเพื่อที่จะได้ล้วงคอให้อาเจียนออกมา
นอกจากนี้เธอยังดิ้นรนอย่างเงียบเชียบเพื่อต่อสู้กับเสียงในหัวเธอ
ที่มาในรูป voice-overตอบโต้ไปมาตลอดเวลา
จนกระทั่งเธอพบทาคาโตชิ
xxxหนุ่มผมทองเจ้าของรถบรรทุกสีเหลืองมะนาว
เธอก็ได้ยินเสียงจากอีกฝั่งหนึ่ง
ปรากฏในรูปตัวหนังสือสีขาวบนพื้นดำ
ข้อความอันเป็นวลีไร้ความหมาย เช่นคำว่า
-รักฉัน รักฉัน รักฉัน - - อย่าทำให้ฉันเสียใจ-
หากเสียงที่เธอพูดกับตัวเองดังมาจากจิตใต้สำนึกของเธอ
จนดูคล้ายเธอจะมีอาการทางจิต
และเสียงนั้นอาจเกี่ยวข้องกับบางเรื่องในอดีตของเธอ
เสียงใหม่ที่เธอได้ยินน่าจะดังมาจากหัวใจของเธอ
หัวใจเล็กลีบเธอพยายามจะสำรอกมันออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า
เพราะหาการกินอาหารทำให้เรามีชิวิต
เธอก็พยายามอย่างยิ่งยวดที่จะปฏิเสธชีวิตด้วยการล้วงคอตัวเอง
และหลังจากเธอได้-กิน-ทาคาโตชิ ผู้ชายรสดี
อาการอาเจียนของเธอก็หายไป
หนำซ้ำเธอยังไม่อยากแม้แต่จะขับถ่ายเขาออกมา
เพราะในฉากหนึ่งเธอตื่นขึ้นมองดูเขาหลับใหล
และไม่อยากไปห้องน้ำ
แต่การกินเพียงอย่างเดียวก็อาจทำให้ท้องอืดได้
ในเวลาต่อมาเมื่อหัวใจ(ด้านที่เป็นตัวอักษร)ของเธอได้เรียนรู้ถึงตัวตนที่หายไปของเธอ
-ร่างกายของฉันพร้อม แต่หัวใจฉันอยู่ในหลุมดำ- อักษรปรากฏเช่นนั้น
และในอีกตอนหนึ่งเมื่อรถบรรทุกวิ่งไปในสายหมอกและเธอพูดใส่เครื่องดัดเสียง
เรพบว่า ตัวตนของเธอหายไป
ตัวตนที่ที่จริงเธอสูญเสียมันมาเนิ่นนาน
เธอเริ่มกลับมาอาเจียนอีกครั้งหนึ่ง
เธอขอร้องให้เขาทุบตีเธอ เพราะความเจ็บปวดเป็นเครื่องแสดงถึงการมีตัวตนอยู่
แต่ทาคาโตชิกลับตอบว่าเขาชอบเธอ
การรักและการได้รักสิทำให้เรามีตัวตนไม่ใช่การกลืนกินผู้อื่น
หรือความเจ็บปวดแต่อย่างใด
.....................................................

หนังใช้ชื่อเรื่องว่า vibrator อันมีนัยยะหมายถึงเครื่องสั่นสะเทือนที่สตรีเพศใช้บำบัดอารมณ์ใคร่
เร ใช้ ทาคาโตชิเป็น vibrator
(มีอยู่สองสามฉากที่เขาขอให้เธอ-ทำ- ตัวเอง เขาจึงไม่ได้ทำหน้าที่ของคนรักแต่เป็น vibratorสำหรับการช่วยตัวเองของเธอ)
เขาเองก็ใช้เธอเป็นvibratorในการบำบัดอารมณ์เพศไปตลอดทาง
Vibrator อาจบำบัดอารมณ์ใคร่ได้
แต่ไม่อาจบำบัดป่วยไข้ในจิตวิญญาณทั้งคู่ได้
ยิ่งทั้งคู่ร่วมรักกันมากเท่าไรก็ยิ่งไร้ทางออกมากขึ้น
แต่ในอีกนัยยะหนึ่ง
ทาคาโตชิเป็นvibratorที่สั่นสะเทือนไปถึงจิตวิญญาณแตกสลายของเร
หลังจากฉากในอ่างอาบน้ำ เราไม่ได้เห็นฉากsexอีก
แต่ทั้งคู่ก็ได้มาถึงจุดเปลี่ยนแล้ว
เสียงในหัวที่หายไปและการเปิดเผยตัวตนแท้ๆ (ที่เรทำหาย และทาโตชิเอาแต่ปิดบัง)มาเล่าสู่กันฟัง
..............................
ryuichi hiroki ผู้กำกับทำหนังให้ออกมาเหงา เก๋า เท่ห์ได้
โดยอาศัยเพียงการแสดงของนางเอกสาวshinobu terajima ทำให้เร ดูป่วยพอๆกับปกติ ได้อย่างดีจนได้รับรางวัลนำหญิง จากเทศกาล tokyo international film festivalปี2003
และ nao ohmori เจ้าของบท อิจิ ฮีโร่หัวกลับพันธุ์ดุจาก ichi:the killer มารับบททาคาโตชิ
ซึ่งทั้งเรื่องทั้งคู่เล่นกันอยู่เพียงสองคนเท่านั้น(องค์ประกอบที่เหลือมีแค่รถบรรทุก ถนน ป้ายไฟ โคมไฟข้างทาง และแสงอาทิตย์ยามเช้า อย่างละนิดละหน่อย)
แต่สามารถประคองบรรยากาศแปลกแยกเปลี่ยวเหงาไล่ไปจนอบอุ่น(ฉากซุปเปอร์มาเกตในตอนต้นกับตอนท้ายเรื่องให้อารมณ์แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง)ได้อย่างน่าประทับใจ
.............................
และท้ายที่สุดเสมือนหนังจะบอกกับเรา
ผู้ซึ่งค้นหาตัวตนเพื่อจะปฏิเสธมันซ้ำแล้วซ้ำอีกว่า
บางครั้ง เราไม่ต้องไขว่คว้าหรอก
เพราะสิ่งที่ทำให้เรามีตัวตนไม่ใช่ รถบรรทุก ไม่ใช่ถนน ไม่ใช่ไวน์ขาว
ไม่ใช่xxxไม่ใช่การถูกทุบตี
ไม่ใช่การอาเจียน
แต่เป็นเรื่องง่ายๆอย่างเช่นการได้รักใครสักคน