FILMSICK

ในเช้าที่ทุกอย่างกลายเป็นสีน้ำเงิน
เด็กหนุ่มออกไปที่ดาดฟ้า
เหนือหัวเขา ป้ายไฟใหญ่ยักษ์แสดงชื่อโรงแรมดับตัวเองลงเมื่อพระอาทิตย์ขึ้น
เขาสูดลมหายใจลึกออกวิ่งจากขอบตึกด้านหนึ่ง
โบกมือลาให้หญิงคนรัก ขณะกระโดดไปบนฟ้า
พลันค้นพบความหมายของชีวิต
เสียงเพลงลอยล่องกระซิบถ้อยคำ
.......นี่คือครั้งแรกที่ฉันรู้จักรัก.............
...................................................

นั่นเป็นฉากเปิดเรื่องหนังเหงาๆของ วิม เวนเดอรส์
ผู้กำกับชาวเยอรมันเจ้าของหนังอย่างparis,texas และ wing of desire
หนังเล่าเรื่องของผู้คนเพี้ยนๆในโรงแรมผุๆที่ชื่อโรงแรมพันล้าน
มีผู้ชายที่คิดว่าตัวเองเป็นคนแต่งเพลงของthe beatles
หญิงชราที่มีชีวิตอยู่แต่เฉพาะในห้วงยามงามงดของชีวิตอันล่วงผ่านไปนานนัก
อินเดียนจรจัดที่เรียกตัวเองว่า เจอโรนีโม ตามชื่อของหัวหน้าเผ่า
ชายผิวดำที่เป่าทรัมเป็ตตลอดเวลา
มีชายหนุ่มปัญญาทึบชื่อทอมทอม
ที่คอยดูแลทุกคน
หาอาหารมาให้ ทำเรื่องตลกได้หัวเราะ
และมี-เอลรอยส์- เทพธิดาเท้าเปล่า
คนที่จะไม่ตายเพราะเธอมีชีวิตอยู่ในนิยาย
เธอจึงไม่กลัวเวลาถูกลวนลามหรือทำร้าย
บางคนบอกว่าเธอไม่มีค่า
มีแต่ทอมทอมที่คิดต่างออกไป
................................................
หลังความตายของอิซซี่ ลูกคนรวยที่สมองเพี้ยนๆอีกคน
เพื่อนรักของทอมอม
นักสืบสกินเนอรส์ก็ก้าวเข้ามาในตึก
เขาเป็นคนที่เคยมีแขนที่สามงอกออกมาจากกลางหลัง
เป็นตำรวจที่ขึ้นชื่อเรื่องความสามารถ
เขาต้องหาว่าใครฆ่าอิซซี่ เพราะพ่อของอิซซี่ไม่เชื่อว่า
ลูกชายที่เป็นยิวเหมือนเขาจะฆ่าตัวตาย
คนยิวไม่ฆ่าตัวตาย พ่อเขาคิดอย่างนั้น
แต่ในเมื่อคนยิวก็เป็นคน
และยิวบางคนก็เป็นคนเพี้ยนๆ
มันจึงใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้
............................................

บางทีโรงแรมพันล้านก็เหมือนโลกใบนี้
โลกที่เต็มไปด้วยผู้คน
ที่แต่ละคนก็มี-โลกเฉพาะ-ของตัวเอง
โลกที่เราทุกคนก็-เพี้ยน-กันทั้งนั้น แต่ไม่มีใครยอมรับ
หนังเสียดสีวิถีชีวิตของเราผ่านทางการกระทำของผู้คนในโรงแรม
ตั้งแต่ความพยายามขายภาพสีดำสกปรกของเจอโรนีโม
โดยอาศัยความดังจากความตายของอิซซี่
ส่งผลให้ภาพเพี้ยนๆถูกตีความไปใหญ่โต
เหมือนบางเรื่องในชีวิตจริง
ที่เราให้คุณค่ากับมันมากกว่าที่มันสมควรได้รับ
หรือเรื่องในช่วงท้ายที่ทุกๆคนพยายามหาแพะรับบาป
และบาปก็ตกอยู่กับทอมทอม
คนที่ทุกคนลงความเห็นว่า-เพี้ยน-ที่สุด
และผมเห็นว่า สวยงาม ที่สุด
บางทีทอมทอม อาจเป็นนักบุญ
นักบุญผู้เสียสละตัวเองให้กับมิตรภาพ และความรัก
..............................................
หนังเล่าเรื่องการสืบสวนคดีของอิซซี่
คู่ขนานไปกับเรื่องรักของทอม ทอม กับเอลรอยส์
ทอมทอม หลงรักเอลรอยส์มาเนิ่นนาน
ภาพที่ทั้งคู่เดินสวนกันถูกfreeze ให้ช้าลง
จนเหมือนภาพฝัน
และหลังจากนั้นเราจะพบเอลรอยส์กับทอมทอมอยู่ร่วมกัน
ก็เฉพาะในที่ที่แสงแดดส่องถึง
ทั้งๆที่ฉากอื่นมักอยู่ในบรรยากาศหม่นทึมสกปรก
เอลรอยส์เป็นผู้หญิงที่ใครๆก็บอกว่าไม่มีค่า
(แม้แต่อิซซี่) แต่ทอมทอม ไม่คิดเช่นนั้น
นี่เองความรัก
ในโลกที่เราทุกคนล้วนพร่องกันทั้งนั้น
ความรักคงไม่ได้หมายความเพียงการหาใครสักคนมาเพื่อติมเราให้เต็ม
แต่อาจหมายถึงการที่มีใครสักคนยอมรับ ความพร่อง ของเรา
และเมื่อทุกคนไม่มีใครล้นพอจะเติมให้คนอื่นได้
การแบ่งปันความพร่องสิที่สำคัญ
คนพร่องสองคนที่ได้แบ่งปันความพร่องแก่กันและกันจะกลับได้เพิ่ม
ไม่ต้องเต็มแต่เท่าเทียมและสมดุลพอที่จะเดินไปพร้อมกัน
...........................................

แต่ในเมื่อนักบุญมีหน้าที่ต้องเสียสละ
เทพธิดาเท้าเปล่าจึงได้แต่เสียน้ำตา
และในเมื่อการเสียสละของนักบุญไม่ใช่เรื่องเศร้า
ภาพสุดท้ายเราจึงเห็นทอมทอม ยิ้มรื่นอยู่กลางท้องฟ้า
บอกเราเรื่องชีวิต
...............................................
หนังเล่าเรื่องแปลกๆเรื่อยๆตามสไตล์ของวิม เวนเดอร์ส
มีครั้งหนึ่งเขาเคยให้สัมภาษณ์ว่า
เวลาเขาทำหนังเรื่องใครสักคนที่ออกเดินไปตามถนน
เขาไม่ได้วางไว้ว่าคนที่เดินจะเจออะไร
เขาแค่ปล่อยให้คนนั้นเดินไป แล้วก็รอดูว่าเขาจะเจออะไรบ้าง
เป็นวิธีที่เขาใช้มาในหนังเกือบทุกเรื่อง
แม้แต่หนังที่เต็มไปด้วยพลอตอย่างเรื่องนี้
นอกจากวิม เวนเดอรส์
หนังมีเพลงประกอบของU2
ช่วยขับเน้นสีน้ำเงินซึมเศร้าที่คลี่คลุมหนังทั้งเรื่อง
ให้ยิ่งหม่นเหงาลงไปอีก
...........................................

หลังหนังจบผมไม่รู้ว่าคนที่ดูคิดถึงอะไร
แต่ที่ผมคิดถึงคือความพร่องของตัวเอง
แม้ผมจะไม่เคยมีแขนงอกออกมาจากกลางหลัง
หรือมีชีวิตอยู่ในนิยาย
แต่ผมก็เป็นคนพร่องๆคนหนึ่ง
วาดหวังว่าสักวันจะมีคนพร่องอีกคนมาแบ่งปัน
และบางทีนั่นอาจเป็น.......ครั้งแรก..... ที่ผมรู้จักรัก...............